Παιδαγωγόςὦ τοῦ στρατηγήσαντος ἐν Τροίᾳ ποτὲἈγαμέμνονος παῖ, νῦν ἐκεῖνʼ ἔξεστί σοιπαρόντι λεύσσειν, ὧν πρόθυμος ἦσθʼ ἀεί.τὸ γὰρ παλαιὸν Ἄργος οὑπόθεις τόδε,τῆς οἰστροπλῆγος ἄλσος Ἰνάχου κόρης·αὕτη δʼ, Ὀρέστα, τοῦ λυκοκτόνου θεοῦἀγορὰ Λύκειος· οὑξ ἀριστερᾶς δʼ ὅδεἭρας ὁ κλεινὸς ναός· οἷ δʼ ἱκάνομεν,φάσκειν Μυκήνας τὰς πολυχρύσους ὁρᾶνπολύφθορόν τε δῶμα Πελοπιδῶν τόδε,ὅθεν σε πατρὸς ἐκ φονῶν ἐγώ ποτεπρὸς σῆς ὁμαίμου καὶ κασιγνήτης λαβὼνἤνεγκα κἀξέσωσα κἀξεθρεψάμηντοσόνδʼ ἐς ἥβης, πατρὶ τιμωρὸν φόνου.νῦν οὖν, Ὀρέστα καὶ σὺ φίλτατε ξένωνΠυλάδη, τί χρὴ δρᾶν ἐν τάχει βουλευτέον·ὡς ἡμὶν ἤδη λαμπρὸν ἡλίου σέλαςἑῷα κινεῖ φθέγματʼ ὀρνίθων σαφῆμέλαινά τʼ ἄστρων ἐκλέλοιπεν εὐφρόνη.πρὶν οὖν τινʼ ἀνδρῶν ἐξοδοιπορεῖν στέγης,ξυνάπτετον λόγοισιν· ὡς ἐνταῦθʼ ἐμέν,ἵνʼ οὐκέτʼ ὀκνεῖν καιρός, ἀλλʼ ἔργων ἀκμή.Ὀρέστηςὦ φίλτατʼ ἀνδρῶν προσπόλων, ὥς μοι σαφῆσημεῖα φαίνεις ἐσθλὸς εἰς ἡμᾶς γεγώς.ὥσπερ γὰρ ἵππος εὐγενής, κἂν ᾖ γέρων,ἐν τοῖσι δεινοῖς θυμὸν οὐκ ἀπώλεσεν,ἀλλʼ ὀρθὸν οὖς ἵστησιν, ὡσαύτως δὲ σὺἡμᾶς τʼ ὀτρύνεις καὐτὸς ἐν πρώτοις ἕπει.τοιγὰρ τὰ μὲν δόξαντα δηλώσω, σὺ δὲὀξεῖαν ἀκοὴν τοῖς ἐμοῖς λόγοις διδούς,εἰ μή τι καιροῦ τυγχάνω, μεθάρμοσον.ἐγὼ γὰρ ἡνίχʼ ἱκόμην τὸ Πυθικὸνμαντεῖον, ὡς μάθοιμʼ ὅτῳ τρόπῳ πατρὶδίκας ἀροίμην τῶν φονευσάντων πάρα,χρῇ μοι τοιαῦθʼ ὁ Φοῖβος ὧν πεύσει τάχα·ἄσκευον αὐτὸν ἀσπίδων τε καὶ στρατοῦδόλοισι κλέψαι χειρὸς ἐνδίκους σφαγάς.ὅτʼ οὖν τοιόνδε χρησμὸν εἰσηκούσαμεν,σὺ μὲν μολών, ὅταν σε καιρὸς εἰσάγῃ,δόμων ἔσω τῶνδʼ, ἴσθι πᾶν τὸ δρώμενον,ὅπως ἂν εἰδὼς ἡμὶν ἀγγείλῃς σαφῆ.οὐ γάρ σε μὴ γήρᾳ τε καὶ χρόνῳ μακρῷγνῶσʼ, οὐδʼ ὑποπτεύσουσιν ὧδʼ ἠνθισμένον.λόγῳ δὲ χρῶ τοιῷδʼ, ὅτι ξένος μὲν εἶΦωκέως παρʼ ἀνδρὸς Φανοτέως ἥκων· ὃ γὰρμέγιστος αὐτοῖς τυγχάνει δορυξένων.ἄγγελλε δʼ ὅρκον προστιθεὶς ὁθούνεκατέθνηκʼ Ὀρέστης ἐξ ἀναγκαίας τύχης,ἄθλοισι Πυθικοῖσιν ἐκ τροχηλάτωνδίφρων κυλισθείς· ὧδʼ ὁ μῦθος ἑστάτω.Ὀρέστηςἡμεῖς δὲ πατρὸς τύμβον, ὡς ἐφίετο,λοιβαῖσι πρῶτον καὶ καρατόμοις χλιδαῖςστέψαντες εἶτʼ ἄψορρον ἥξομεν πάλιν,τύπωμα χαλκόπλευρον ἠρμένοι χεροῖν,ὃ καὶ σὺ θάμνοις οἶσθά που κεκρυμμένον,ὅπως λόγῳ κλέπτοντες ἡδεῖαν φάτινφέρωμεν αὐτοῖς, τοὐμὸν ὡς ἔρρει δέμαςφλογιστὸν ἤδη καὶ κατηνθρακωμένον.τί γάρ με λυπεῖ τοῦθʼ, ὅταν λόγῳ θανὼνἔργοισι σωθῶ κἀξενέγκωμαι κλέος;δοκῶ μέν, οὐδὲν ῥῆμα σὺν κέρδει κακόν.ἤδη γὰρ εἶδον πολλάκις καὶ τοὺς σοφοὺςλόγῳ μάτην θνῄσκοντας· εἶθʼ, ὅταν δόμουςἔλθωσιν αὖθις, ἐκτετίμηνται πλέον·ὡς κἄμʼ ἐπαυχῶ τῆσδε τῆς φήμης ἄποδεδορκότʼ ἐχθροῖς ἄστρον ὣς λάμψειν ἔτι.ἀλλʼ, ὦ πατρῴα γῆ θεοί τʼ ἐγχώριοι,δέξασθέ μʼ εὐτυχοῦντα ταῖσδε ταῖς ὁδοῖς,σύ τʼ, ὦ πατρῷον δῶμα· σοῦ γὰρ ἔρχομαιδίκῃ καθαρτὴς πρὸς θεῶν ὡρμημένος·καὶ μή μʼ ἄτιμον τῆσδʼ ἀποστείλητε γῆς,ἀλλʼ ἀρχέπλουτον καὶ καταστάτην δόμων.εἴρηκα μέν νυν ταῦτα· σοὶ δʼ ἤδη, γέρον,τὸ σὸν μελέσθω βάντι φρουρῆσαι χρέος.νὼ δʼ ἔξιμεν· καιρὸς γάρ, ὅσπερ ἀνδράσινμέγιστος ἔργου παντός ἐστʼ ἐπιστάτης.Ἠλέκτραἰώ μοί μοι δύστηνος.Παιδαγωγόςκαὶ μὴν θυρῶν ἔδοξα προσπόλων τινὸςὑποστενούσης ἔνδον αἰσθέσθαι, τέκνον.Ὀρέστηςἆρʼ ἐστὶν ἡ δύστηνος Ἠλέκτρα· θέλειςμείνωμεν αὐτοῦ κἀπακούσωμεν γόων;Παιδαγωγόςἥκιστα· μηδὲν πρόσθεν ἢ τὰ Λοξίουπειρώμεθʼ ἔρδειν κἀπὸ τῶνδʼ ἀρχηγετεῖν,πατρὸς χέοντες λουτρά· ταῦτα γὰρ φέρεινίκην τʼ ἐφʼ ἡμῖν καὶ κράτος τῶν δρωμένων.Ἠλέκτραὦ φάος ἁγνὸνκαὶ γῆς ἰσόμοιρʼ ἀήρ, ὥς μοιπολλὰς μὲν θρήνων ᾠδάς,πολλὰς δʼ ἀντήρεις ᾔσθουστέρνων πληγὰς αἱμασσομένων,ὁπόταν δνοφερὰ νὺξ ὑπολειφθῇ·τὰ δὲ παννυχίδων ἤδη στυγεραὶξυνίσασʼ εὐναὶ μογερῶν οἴκων,ὅσα τὸν δύστηνον ἐμὸν θρηνῶπατέρʼ, ὃν κατὰ μὲν βάρβαρον αἶανφοίνιος Ἄρης οὐκ ἐξένισεν,μήτηρ δʼ ἡμὴ χὠ κοινολεχὴςΑἴγισθος ὅπως δρῦν ὑλοτόμοισχίζουσι κάρα φονίῳ πελέκει,κοὐδεὶς τούτων οἶκτος ἀπʼ ἄλληςἢ ʼμοῦ φέρεται, σοῦ, πάτερ, οὕτωςαἰκῶς οἰκτρῶς τε θανόντος.Ἠλέκτραἀλλʼ οὐ μὲν δὴλήξω θρήνων στυγερῶν τε γόων,ἔστʼ ἂν παμφεγγεῖς ἄστρωνῥιπάς, λεύσσω δὲ τόδʼ ἦμαρ,μὴ οὐ τεκνολέτειρʼ ὥς τις ἀηδὼνἐπὶ κωκυτῷ τῶνδε πατρῴωνπρὸ θυρῶν ἠχὼ πᾶσι προφωνεῖν.ὦ δῶμʼ Ἀΐδου καὶ Περσεφόνης,ὦ χθόνιʼ Ἑρμῆ καὶ πότνιʼ Ἀρὰσεμναί τε θεῶν παῖδες Ἐρινύες,αἳ τοὺς ἀδίκως θνῄσκοντας ὁρᾶθʼ,αἳ τοὺς εὐνὰς ὑποκλεπτομένους,ἔλθετʼ, ἀρήξατε, τίσασθε πατρὸςφόνον ἡμετέρου,καί μοι τὸν ἐμὸν πέμψατʼ ἀδελφόν·μούνη γὰρ ἄγειν οὐκέτι σωκῶλύπης ἀντίρροπον ἄχθος.
Χορόςὦ παῖ, παῖ δυστανοτάταςἨλέκτρα ματρός, τίνʼ ἀεὶτάκεις ὧδʼ ἀκόρεστον οἰμωγὰντὸν πάλαι ἐκ δολερᾶς ἀθεώταταματρὸς ἁλόντʼ ἀπάταις Ἀγαμέμνονακακᾷ τε χειρὶ πρόδοτον; ὡς ὁ τάδε πορὼνὄλοιτʼ, εἴ μοι θέμις τάδʼ αὐδᾶν.Ἠλέκτραὦ γενέθλα γενναίων,ἥκετʼ ἐμῶν καμάτων παραμύθιον.οἶδά τε καὶ ξυνίημι τάδʼ, οὔ τί μεφυγγάνει, οὐδʼ ἐθέλω προλιπεῖν τόδε,μὴ οὐ τὸν ἐμὸν στενάχειν πατέρʼ ἄθλιον.ἀλλʼ ὦ παντοίας φιλότητος ἀμειβόμεναι χάριν,ἐᾶτέ μʼ ὧδʼ ἀλύειν,αἰαῖ, ἱκνοῦμαι.
Χορόςἀλλʼ οὔτοι τόν γʼ ἐξ Ἀΐδαπαγκοίνου λίμνας πατέρʼ ἀν-στάσεις οὔτε γόοισιν οὔτʼ εὐχαῖς.ἀλλʼ ἀπὸ τῶν μετρίων ἐπʼ ἀμήχανονἄλγος ἀεὶ στενάχουσα διόλλυσαι,ἐν οἷς ἀνάλυσίς ἐστιν οὐδεμία κακῶν.τί μοι τῶν δυσφόρων ἐφίει;Ἠλέκτρανήπιος ὃς τῶν οἰκτρῶςοἰχομένων γονέων ἐπιλάθεται.ἀλλʼ ἐμέ γʼ ἁ στονόεσσʼ ἄραρεν φρένας,ἃ Ἴτυν, αἰὲν Ἴτυν ὀλοφύρεται,ὄρνις ἀτυζομένα, Διὸς ἄγγελος.ἰὼ παντλάμων Νιόβα, σὲ δʼ ἔγωγε νέμω θεόν,ἅτʼ ἐν τάφῳ πετραίῳαἰεὶ δακρύεις.
Χορόςοὔτοι σοὶ μούνᾳ, τέκνον,ἄχος ἐφάνη βροτῶν,πρὸς ὅ τι σὺ τῶν ἔνδον εἶ περισσά,οἷς ὁμόθεν εἶ καὶ γονᾷ ξύναιμος,οἵα Χρυσόθεμις ζώει καὶ Ἰφιάνασσα,κρυπτᾷ τʼ ἀχέων ἐν ἥβᾳ,ὄλβιος, ὃν ἁ κλεινὰγᾶ ποτε Μυκηναίωνδέξεται εὐπατρίδαν, Διὸς εὔφρονιβήματι μολόντα τάνδε γᾶν Ὀρέσταν.Ἠλέκτραὅν γʼ ἐγὼ ἀκάματα προσμένουσʼ, ἄτεκνος,τάλαινʼ, ἀνύμφευτος αἰὲν οἰχνῶ,δάκρυσι μυδαλέα, τὸν ἀνήνυτονοἶτον ἔχουσα κακῶν· ὁ δὲ λάθεταιὧν τʼ ἔπαθʼ ὧν τʼ ἐδάη. τί γὰρ οὐκ ἐμοὶἔρχεται ἀγγελίας ἀπατώμενον;ἀεὶ μὲν γὰρ ποθεῖ,ποθῶν δʼ οὐκ ἀξιοῖ φανῆναι.
Χορόςθάρσει μοι, θάρσει, τέκνον.ἔτι μέγας οὐρανῷΖεύς, ὃς ἐφορᾷ πάντα καὶ κρατύνει·ᾧ τὸν ὑπεραλγῆ χόλον νέμουσαμήθʼ οἷς ἐχθαίρεις ὑπεράχθεο μήτʼ ἐπιλάθου·χρόνος γὰρ εὐμαρὴς θεός.οὔτε γὰρ ὁ τὰν Κρῖσανβούνομον ἔχων ἀκτὰνπαῖς Ἀγαμεμνονίδας ἀπερίτροποςοὔθʼ ὁ παρὰ τὸν Ἀχέροντα θεὸς ἀνάσσων.Ἠλέκτραἀλλʼ ἐμὲ μὲν ὁ πολὺς ἀπολέλοιπεν ἤδηβίοτος ἀνέλπιστος, οὐδʼ ἔτʼ ἀρκῶ·ἅτις ἄνευ τεκέων κατατάκομαι,ἇς φίλος οὔτις ἀνὴρ ὑπερίσταται,ἀλλʼ ἁπερεί τις ἔποικος ἀναξίαοἰκονομῶ θαλάμους πατρός, ὧδε μὲνἀεικεῖ σὺν στολᾷ,κεναῖς δʼ ἀμφίσταμαι τραπέζαις.
Χορόςοἰκτρὰ μὲν νόστοις αὐδά,οἰκτρὰ δʼ ἐν κοίταις πατρῴαιςὅτε οἱ παγχάλκων ἀνταίαγενύων ὡρμάθη πλαγά.δόλος ἦν ὁ φράσας, ἔρος ὁ κτείνας,δεινὰν δεινῶς προφυτεύσαντεςμορφάν, εἴτʼ οὖν θεὸς εἴτε βροτῶνἦν ὁ ταῦτα πράσσων.Ἠλέκτραὦ πασᾶν κείνα πλέον ἁμέραἐλθοῦσʼ ἐχθίστα δή μοι·ὦ νύξ, ὦ δείπνων ἀρρήτωνἔκπαγλʼ ἄχθη,τοὺς ἐμὸς ἴδε πατὴρθανάτους αἰκεῖς διδύμαιν χειροῖν,αἳ τὸν ἐμὸν εἷλον βίον πρόδοτον, αἵ μʼ ἀπώλεσαν·οἷς θεὸς ὁ μέγας Ὀλύμπιοςποίνιμα πάθεα παθεῖν πόροι,μηδέ ποτʼ ἀγλαΐας ἀποναίατοτοιάδʼ ἀνύσαντες ἔργα.
Χορόςφράζου μὴ πόρσω φωνεῖν.οὐ γνώμαν ἴσχεις ἐξ οἵωντὰ παρόντʼ οἰκείας εἰς ἄταςἐμπίπτεις οὕτως αἰκῶς;πολὺ γάρ τι κακῶν ὑπερεκτήσω,σᾷ δυσθύμῳ τίκτουσʼ ἀεὶψυχᾷ πολέμους· τὰ δὲ τοῖς δυνατοῖςοὐκ ἐριστὰ πλάθειν.Ἠλέκτραδεινοῖς ἠναγκάσθην, δεινοῖς·ἔξοιδʼ, οὐ λάθει μʼ ὀργά.ἀλλʼ ἐν γὰρ δεινοῖς οὐ σχήσωταύτας ἄτας,ὄφρα με βίος ἔχῃ.τίνι γάρ ποτʼ ἄν, ὦ φιλία γενέθλα,πρόσφορον ἀκούσαιμʼ ἔπος, τίνι φρονοῦντι καίρια;ἄνετέ μʼ ἄνετε, παράγοροι·τάδε γὰρ ἄλυτα κεκλήσεται,οὐδέ ποτʼ ἐκ καμάτων ἀποπαύσομαιἀνάριθμος ὧδε θρήνων.
Χορόςἀλλʼ οὖν εὐνοίᾳ γʼ αὐδῶ,μάτηρ ὡσεί τις πιστά,μὴ τίκτειν σʼ ἄταν ἄταις.Ἠλέκτρακαὶ τί μέτρον κακότατος ἔφυ; φέρε,πῶς ἐπὶ τοῖς φθιμένοις ἀμελεῖν καλόν;ἐν τίνι τοῦτʼ ἔβλαστʼ ἀνθρώπων;μήτʼ εἴην ἔντιμος τούτοιςμήτʼ, εἴ τῳ πρόσκειμαι χρηστῷ,ξυνναίοιμʼ εὔκηλος, γονέωνἐκτίμους ἴσχουσα πτέρυγαςὀξυτόνων γόων.εἰ γὰρ ὁ μὲν θανὼν γᾶ τε καὶ οὐδὲν ὢνκείσεται τάλας,οἱ δὲ μὴ πάλινδώσουσʼ ἀντιφόνους δίκας,ἔρροι τʼ ἂν αἰδὼςἁπάντων τʼ εὐσέβεια θνατῶν.
Χορόςἐγὼ μέν, ὦ παῖ, καὶ τὸ σὸν σπεύδουσʼ ἅμακαὶ τοὐμὸν αὐτῆς ἦλθον· εἰ δὲ μὴ καλῶςλέγω, σὺ νίκα· σοὶ γὰρ ἑψόμεσθʼ ἅμα.Ἠλέκτρααἰσχύνομαι μέν, ὦ γυναῖκες, εἰ δοκῶπολλοῖσι θρήνοις δυσφορεῖν ὑμῖν ἄγαν.ἀλλʼ ἡ βία γὰρ ταῦτʼ ἀναγκάζει με δρᾶν,σύγγνωτε· πῶς γὰρ ἥτις εὐγενὴς γυνή,πατρῷʼ ὁρῶσα πήματʼ, οὐ δρῴη τάδʼ ἄν;ἁγὼ κατʼ ἦμαρ καὶ κατʼ εὐφρόνην ἀεὶθάλλοντα μᾶλλον ἢ καταφθίνονθʼ ὁρῶ·ᾗ πρῶτα μὲν τὰ μητρός, ἥ μʼ ἐγείνατο,ἔχθιστα συμβέβηκεν· εἶτα δώμασινἐν τοῖς ἐμαυτῆς τοῖς φονεῦσι τοῦ πατρὸςξύνειμι, κἀκ τῶνδʼ ἄρχομαι κἀκ τῶνδέ μοιλαβεῖν θʼ ὁμοίως καὶ τὸ τητᾶσθαι πέλει.ἔπειτα ποίας ἡμέρας δοκεῖς μʼ ἄγειν,ὅταν θρόνοις Αἴγισθον ἐνθακοῦντʼ ἴδωτοῖσιν πατρῴοις, εἰσίδω δʼ ἐσθήματαφοροῦντʼ ἐκείνῳ ταὐτὰ καὶ παρεστίουςσπένδοντα λοιβὰς ἔνθʼ ἐκεῖνον ὤλεσεν,ἴδω δὲ τούτων τὴν τελευταίαν ὕβριν,τὸν αὐτοέντην ἡμὶν ἐν κοίτῃ πατρὸςξὺν τῇ ταλαίνῃ μητρί, μητέρʼ εἰ χρεὼνταύτην προσαυδᾶν τῷδε συγκοιμωμένην·ἡ δʼ ὧδε τλήμων ὥστε τῷ μιάστοριξύνεστʼ, ἐρινὺν οὔτινʼ ἐκφοβουμένη·ἀλλʼ ὥσπερ ἐγγελῶσα τοῖς ποιουμένοις,εὑροῦσʼ ἐκείνην ἡμέραν, ἐν ᾗ τότεπατέρα τὸν ἀμὸν ἐκ δόλου κατέκτανεν,ταύτῃ χοροὺς ἵστησι καὶ μηλοσφαγεῖθεοῖσιν ἔμμηνʼ ἱερὰ τοῖς σωτηρίοις.Ἠλέκτραἐγὼ δʼ ὁρῶσʼ ἡ δύσμορος κατὰ στέγαςκλαίω, τέτηκα, κἀπικωκύω πατρὸςτὴν δυστάλαιναν δαῖτʼ ἐπωνομασμένηναὐτὴ πρὸς αὑτήν. οὐδὲ γὰρ κλαῦσαι πάρατοσόνδʼ ὅσον μοι θυμὸς ἡδονὴν φέρει.αὕτη γὰρ ἡ λόγοισι γενναία γυνὴφωνοῦσα τοιάδʼ ἐξονειδίζει κακά·ὦ δύσθεον μίσημα, σοὶ μόνῃ πατὴρτέθνηκεν; ἄλλος δʼ οὔτις ἐν πένθει βροτῶν;κακῶς ὄλοιο, μηδέ σʼ ἐκ γόων ποτὲτῶν νῦν ἀπαλλάξειαν οἱ κάτω θεοί.τάδʼ ἐξυβρίζει· πλὴν ὅταν κλύῃ τινὸςἥξοντʼ Ὀρέστην· τηνικαῦτα δʼ ἐμμανὴςβοᾷ παραστᾶσʼ· οὐ σύ μοι τῶνδʼ αἰτία;οὐ σὸν τόδʼ ἐστὶ τοὔργον, ἥτις ἐκ χερῶνκλέψασʼ Ὀρέστην τῶν ἐμῶν ὑπεξέθου;ἀλλʼ ἴσθι τοι τίσουσά γʼ ἀξίαν δίκην.τοιαῦθʼ ὑλακτεῖ, σὺν δʼ ἐποτρύνει πέλαςὁ κλεινὸς αὐτῇ ταὐτὰ νυμφίος παρών,ὁ πάντʼ ἄναλκις οὗτος, ἡ πᾶσα βλάβη,ὁ σὺν γυναιξὶ τὰς μάχας ποιούμενος.ἐγὼ δʼ Ὀρέστην τῶνδε προσμένουσʼ ἀεὶπαυστῆρʼ ἐφήξειν ἡ τάλαινʼ ἀπόλλυμαι.μέλλων γὰρ ἀεὶ δρᾶν τι τὰς οὔσας τέ μουκαὶ τὰς ἀπούσας ἐλπίδας διέφθορεν.ἐν οὖν τοιούτοις οὔτε σωφρονεῖν, φίλαι,οὔτʼ εὐσεβεῖν πάρεστιν· ἀλλʼ ἔν τοι κακοῖςπολλή ʼστʼ ἀνάγκη κἀπιτηδεύειν κακά.Χορόςφέρʼ εἰπέ, πότερον ὄντος Αἰγίσθου πέλαςλέγεις τάδʼ ἡμῖν ἢ βεβῶτος ἐκ δόμων;Ἠλέκτραἦ κάρτα· μὴ δόκει μʼ ἄν, εἴπερ ἦν πέλας,θυραῖον οἰχνεῖν· νῦν δʼ ἀγροῖσι τυγχάνει.Χορόςἦ κἂν ἐγὼ θαρσοῦσα μᾶλλον ἐς λόγουςτοὺς σοὺς ἱκοίμην, εἴπερ ὧδε ταῦτʼ ἔχει;Ἠλέκτραὡς νῦν ἀπόντος ἱστόρει· τί σοι φίλον;Χορόςκαὶ δή σʼ ἐρωτῶ· τοῦ κασιγνήτου τί φής,ἥξοντος ἢ μέλλοντος; εἰδέναι θέλω.Ἠλέκτραφησίν γε· φάσκων δʼ οὐδὲν ὧν λέγει ποεῖ.Χορόςφιλεῖ γὰρ ὀκνεῖν πρᾶγμʼ ἀνὴρ πράσσων μέγα.Ἠλέκτρακαὶ μὴν ἔγωγʼ ἔσωσʼ ἐκεῖνον οὐκ ὄκνῳ.Χορόςθάρσει· πέφυκεν ἐσθλός, ὥστʼ ἀρκεῖν φίλοις.Ἠλέκτραπέποιθʼ, ἐπεί τἂν οὐ μακρὰν ἔζων ἐγώ.Χορόςμὴ νῦν ἔτʼ εἴπῃς μηδέν· ὡς δόμων ὁρῶτὴν σὴν ὅμαιμον ἐκ πατρὸς ταὐτοῦ φύσιν,Χρυσόθεμιν, ἔκ τε μητρός, ἐντάφια χεροῖνφέρουσαν, οἷα τοῖς κάτω νομίζεται.Χρυσόθεμιςτίνʼ αὖ σὺ τήνδε πρὸς θυρῶνος ἐξόδοιςἐλθοῦσα φωνεῖς, ὦ κασιγνήτη, φάτιν,κοὐδʼ ἐν χρόνῳ μακρῷ διδαχθῆναι θέλειςθυμῷ ματαίῳ μὴ χαρίζεσθαι κενά;καίτοι τοσοῦτόν γʼ οἶδα κἀμαυτήν, ὅτιἀλγῶ ʼπὶ τοῖς παροῦσιν· ὥστʼ ἄν, εἰ σθένοςλάβοιμι, δηλώσαιμʼ ἂν οἷʼ αὐτοῖς φρονῶ.νῦν δʼ ἐν κακοῖς μοι πλεῖν ὑφειμένῃ δοκεῖ,καὶ μὴ δοκεῖν μὲν δρᾶν τι, πημαίνειν δὲ μή·τοιαῦτα δʼ ἄλλα καὶ σὲ βούλομαι ποεῖν.καίτοι τὸ μὲν δίκαιον οὐχ ᾗ ʼγὼ λέγω,ἀλλʼ ᾗ σὺ κρίνεις· εἰ δʼ ἐλευθέραν με δεῖζῆν, τῶν κρατούντων ἐστὶ πάντʼ ἀκουστέα.Ἠλέκτραδεινόν γέ σʼ οὖσαν πατρὸς οὗ σὺ παῖς ἔφυς,κείνου λελῆσθαι, τῆς δὲ τικτούσης μέλειν.ἅπαντα γάρ σοι τἀμὰ νουθετήματακείνης διδακτά, κοὐδὲν ἐκ σαυτῆς λέγεις.ἔπειθʼ ἑλοῦ γε θάτερʼ, ἢ φρονεῖν κακῶςἢ τῶν φίλων φρονοῦσα μὴ μνήμην ἔχειν·ἥτις λέγεις μὲν ἀρτίως ὡς, εἰ λάβοιςσθένος, τὸ τούτων μῖσος ἐκδείξειας ἄν,ἐμοῦ δὲ πατρὶ πάντα τιμωρουμένηςοὔτε ξυνέρδεις τήν τε δρῶσαν ἐκτρέπεις.οὐ ταῦτα πρὸς κακοῖσι δειλίαν ἔχει;ἐπεὶ δίδαξον, ἢ μάθʼ ἐξ ἐμοῦ, τί μοικέρδος γένοιτʼ ἂν τῶνδε ληξάσῃ γόων.οὐ ζῶ; κακῶς μέν, οἶδʼ, ἐπαρκούντως δʼ ἐμοί.λυπῶ δὲ τούτους, ὥστε τῷ τεθνηκότιτιμὰς προσάπτειν, εἴ τις ἔστʼ ἐκεῖ χάρις.σὺ δʼ ἡμὶν ἡ μισοῦσα μισεῖς μὲν λόγῳ,ἔργῳ δὲ τοῖς φονεῦσι τοῦ πατρὸς ξύνει.ἐγὼ μὲν οὖν οὐκ ἄν ποτʼ, οὐδʼ εἴ μοι τὰ σὰμέλλοι τις οἴσειν δῶρʼ, ἐφʼ οἷσι νῦν χλιδᾷς,τούτοις ὑπεικάθοιμι· σοὶ δὲ πλουσίατράπεζα κείσθω καὶ περιρρείτω βίος.ἐμοὶ γὰρ ἔστω τοὐμὲ μὴ λυπεῖν μόνονβόσκημα· τῆς σῆς δʼ οὐκ ἐρῶ τιμῆς τυχεῖν,οὐδʼ ἂν σύ, σώφρων γʼ οὖσα. νῦν δʼ ἐξὸν πατρὸςπάντων ἀρίστου παῖδα κεκλῆσθαι, καλοῦτῆς μητρός· οὕτω γὰρ φανεῖ πλείστοις κακή,θανόντα πατέρα καὶ φίλους προδοῦσα σούς.Χορόςμηδὲν πρὸς ὀργήν, πρὸς θεῶν· ὡς τοῖς λόγοιςἔνεστιν ἀμφοῖν κέρδος, εἰ σὺ μὲν μάθοιςτοῖς τῆσδε χρῆσθαι, τοῖς δὲ σοῖς αὕτη πάλιν.Χρυσόθεμιςἐγὼ μέν, ὦ γυναῖκες, ἠθάς εἰμί πωςτῶν τῆσδε μύθων· οὐδʼ ἂν ἐμνήσθην ποτέ,εἰ μὴ κακὸν μέγιστον εἰς αὐτὴν ἰὸνἤκουσʼ, ὃ ταύτην τῶν μακρῶν σχήσει γόων.Ἠλέκτραφέρʼ εἰπὲ δὴ τὸ δεινόν· εἰ γὰρ τῶνδέ μοιμεῖζόν τι λέξεις, οὐκ ἂν ἀντείποιμʼ ἔτι.Χρυσόθεμιςἀλλʼ ἐξερῶ σοι πᾶν ὅσον κάτοιδʼ ἐγώ.μέλλουσι γάρ σʼ, εἰ τῶνδε μὴ λήξεις γόων,ἐνταῦθα πέμψειν ἔνθα μή ποθʼ ἡλίουφέγγος προσόψει, ζῶσα δʼ ἐν κατηρεφεῖστέγῃ χθονὸς τῆσδʼ ἐκτὸς ὑμνήσεις κακά.πρὸς ταῦτα φράζου καί με μή ποθʼ ὕστερονπαθοῦσα μέμψῃ· νῦν γὰρ ἐν καλῷ φρονεῖν.Ἠλέκτραἦ ταῦτα δή με καὶ βεβούλευνται ποεῖν;Χρυσόθεμιςμάλισθʼ· ὅταν περ οἴκαδʼ Αἴγισθος μόλῃ.Ἠλέκτραἀλλʼ ἐξίκοιτο τοῦδέ γʼ οὕνεκʼ ἐν τάχει.Χρυσόθεμιςτίνʼ, ὦ τάλαινα, τόνδʼ ἐπηράσω λόγον;Ἠλέκτραἐλθεῖν ἐκεῖνον, εἴ τι τῶνδε δρᾶν νοεῖ.Χρυσόθεμιςὅπως πάθῃς τί χρῆμα; ποῦ ποτʼ εἶ φρενῶν;Ἠλέκτραὅπως ἀφʼ ὑμῶν ὡς προσωτάτω φύγω.Χρυσόθεμιςβίου δὲ τοῦ παρόντος οὐ μνείαν ἔχεις;Ἠλέκτρακαλὸς γὰρ οὑμὸς βίοτος ὥστε θαυμάσαι.Χρυσόθεμιςἀλλʼ ἦν ἄν, εἰ σύ γʼ εὖ φρονεῖν ἠπίστασο.Ἠλέκτραμή μʼ ἐκδίδασκε τοῖς φίλοις εἶναι κακήν.Χρυσόθεμιςἀλλʼ οὐ διδάσκω· τοῖς κρατοῦσι δʼ εἰκαθεῖν.Ἠλέκτρασὺ ταῦτα θώπευʼ· οὐκ ἐμοὺς τρόπους λέγεις.Χρυσόθεμιςκαλόν γε μέντοι μὴ ʼξ ἀβουλίας πεσεῖν.Ἠλέκτραπεσούμεθʼ, εἰ χρή, πατρὶ τιμωρούμενοι.Χρυσόθεμιςπατὴρ δὲ τούτων, οἶδα, συγγνώμην ἔχει.Ἠλέκτραταῦτʼ ἐστὶ τἄπη πρὸς κακῶν ἐπαινέσαι.Χρυσόθεμιςσὺ δʼ οὐχὶ πείσει καὶ συναινέσεις ἐμοί;Ἠλέκτραοὐ δῆτα· μή πω νοῦ τοσόνδʼ εἴην κενή.Χρυσόθεμιςχωρήσομαί τἄρʼ οἷπερ ἐστάλην ὁδοῦ.Ἠλέκτραποῖ δʼ ἐμπορεύει; τῷ φέρεις τάδʼ ἔμπυρα;Χρυσόθεμιςμήτηρ με πέμπει πατρὶ τυμβεῦσαι χοάς.Ἠλέκτραπῶς εἶπας; ἦ τῷ δυσμενεστάτῳ βροτῶν;Χρυσόθεμιςὃν ἔκτανʼ αὐτή· τοῦτο γὰρ λέξαι θέλεις.Ἠλέκτραἐκ τοῦ φίλων πεισθεῖσα; τῷ τοῦτʼ ἤρεσεν;Χρυσόθεμιςἐκ δείματός του νυκτέρου, δοκεῖν ἐμοί;Ἠλέκτραὦ θεοὶ πατρῷοι, συγγένεσθέ γʼ ἀλλὰ νῦν.Χρυσόθεμιςἔχεις τι θάρσος τοῦδε τοῦ τάρβους πέρι;Ἠλέκτραεἴ μοι λέγοις τὴν ὄψιν, εἴποιμʼ ἂν τότε.Χρυσόθεμιςἀλλʼ οὐ κάτοιδα πλὴν ἐπὶ σμικρὸν φράσαι.Ἠλέκτραλέγʼ ἀλλὰ τοῦτο· πολλά τοι σμικροὶ λόγοιἔσφηλαν ἤδη καὶ κατώρθωσαν βροτούς.Χρυσόθεμιςλόγος τις αὐτήν ἐστιν εἰσιδεῖν πατρὸςτοῦ σοῦ τε κἀμοῦ δευτέραν ὁμιλίανἐλθόντος ἐς φῶς· εἶτα τόνδʼ ἐφέστιονπῆξαι λαβόντα σκῆπτρον οὑφόρει ποτὲαὐτός, τανῦν δʼ Αἴγισθος· ἐκ δὲ τοῦδʼ ἄνωβλαστεῖν βρύοντα θαλλόν, ᾧ κατάσκιονπᾶσαν γενέσθαι τὴν Μυκηναίων χθόνα.τοιαῦτά του παρόντος, ἡνίχʼ Ἡλίῳδείκνυσι τοὔναρ, ἔκλυον ἐξηγουμένου.πλείω δὲ τούτων οὐ κάτοιδα, πλὴν ὅτιπέμπει με κείνη τοῦδε τοῦ φόβου χάριν.πρός νυν θεῶν σε λίσσομαι τῶν ἐγγενῶνἐμοὶ πιθέσθαι μηδʼ ἀβουλίᾳ πεσεῖν·εἰ γάρ μʼ ἀπώσει, σὺν κακῷ μέτει πάλιν.Ἠλέκτραἀλλʼ, ὦ φίλη, τούτων μὲν ὧν ἔχεις χεροῖντύμβῳ προσάψῃς μηδέν· οὐ γάρ σοι θέμιςοὐδʼ ὅσιον ἐχθρᾶς ἀπὸ γυναικὸς ἱστάναικτερίσματʼ οὐδὲ λουτρὰ προσφέρειν πατρί·ἀλλʼ ἢ πνοαῖσιν ἢ βαθυσκαφεῖ κόνεικρύψον νιν, ἔνθα μή ποτʼ εἰς εὐνὴν πατρὸςτούτων πρόσεισι μηδέν· ἀλλʼ ὅταν θάνῃκειμήλιʼ αὐτῇ ταῦτα σῳζέσθω κάτω.ἀρχὴν δʼ ἄν, εἰ μὴ τλημονεστάτη γυνὴπασῶν ἔβλαστε, τάσδε δυσμενεῖς χοὰςοὐκ ἄν ποθʼ ὅν γʼ ἔκτεινε, τῷδʼ ἐπέστεφε.σκέψαι γὰρ εἴ σοι προσφιλῶς αὐτῇ δοκεῖγέρα τάδʼ οὑν τάφοισι δέξεσθαι νέκυς,ὑφʼ ἧς θανὼν ἄτιμος, ὥστε δυσμενής,ἐμασχαλίσθη, κἀπὶ λουτροῖσιν κάρᾳκηλῖδας ἐξέμαξεν. ἆρα μὴ δοκεῖςλυτήριʼ αὐτῇ ταῦτα τοῦ φόνου φέρειν;οὐχ ἔστιν. ἀλλὰ ταῦτα μὲν μέθες· σὺ δὲτεμοῦσα κρατὸς βοστρύχων ἄκρας φόβαςκἀμοῦ ταλαίνης, σμικρὰ μὲν τάδʼ, ἀλλʼ ὅμωςἅχω, δὸς αὐτῷ, τήνδʼ ἀλιπαρῆ τρίχακαὶ ζῶμα τοὐμὸν οὐ χλιδαῖς ἠσκημένον.αἰτοῦ δὲ προσπίτνουσα γῆθεν εὐμενῆἡμῖν ἀρωγὸν αὐτὸν εἰς ἐχθροὺς μολεῖν,καὶ παῖδʼ Ὀρέστην ἐξ ὑπερτέρας χερὸςἐχθροῖσιν αὐτοῦ ζῶντʼ ἐπεμβῆναι ποδί,ὅπως τὸ λοιπὸν αὐτὸν ἀφνεωτέραιςχερσὶν στέφωμεν ἢ τανῦν δωρούμεθα.οἶμαι μὲν οὖν, οἶμαί τι κἀκείνῳ μέλονπέμψαι τάδʼ αὐτῇ δυσπρόσοπτʼ ὀνείρατα·ὅμως δʼ, ἀδελφή, σοί θʼ ὑπούργησον τάδεἐμοί τʼ ἀρωγὰ τῷ τε φιλτάτῳ βροτῶνπάντων, ἐν Ἅιδου κειμένῳ κοινῷ πατρί.Χορόςπρὸς εὐσέβειαν ἡ κόρη λέγει· σὺ δέ,εἰ σωφρονήσεις, ὦ φίλη, δράσεις τάδε.Χρυσόθεμιςδράσω· τὸ γὰρ δίκαιον οὐχ ἔχει λόγονδυοῖν ἐρίζειν, ἀλλʼ ἐπισπεύδειν τὸ δρᾶν.πειρωμένῃ δὲ τῶνδε τῶν ἔργων ἐμοὶσιγὴ παρʼ ὑμῶν, πρὸς θεῶν, ἔστω, φίλαι·ὡς εἰ τάδʼ ἡ τεκοῦσα πεύσεται, πικρὰνδοκῶ με πεῖραν τήνδε τολμήσειν ἔτι.
Χορόςεἰ μὴ ʼγὼ παράφρων μάντις ἔφυν καὶ γνώμαςλειπομένα σοφᾶς,εἶσιν ἁ πρόμαντιςΔίκα δίκαια φερομένα χεροῖν κράτη·μέτεισιν, ὦ τέκνον, οὐ μακροῦ χρόνου.ὕπεστί μοι θάρσος,ἁδυπνόων κλύουσανἀρτίως ὀνειράτων.οὐ γάρ ποτʼ ἀμναστεῖ γʼ ὁ φύσας σʼ Ἑλλάνων ἄναξ,οὐδʼ ἁ παλαιὰ χαλκόπλακτος ἀμφάκης γένυς,ἅ νιν κατέπεφνεν αἰσχίσταις ἐν αἰκίαις.
Χορόςἥξει καὶ πολύπους καὶ πολύχειρ ἁ δεινοῖςκρυπτομένα λόχοιςχαλκόπους Ἐρινύς.ἄλεκτρʼ ἄνυμφα γὰρ ἐπέβα μιαιφόνωνγάμων ἁμιλλήμαθʼ οἷσιν οὐ θέμις.πρὸ τῶνδέ τοί μʼ ἔχειμή ποτε μή ποθʼ ἡμῖνἀψεγὲς πελᾶν τέραςτοῖς δρῶσι καὶ συνδρῶσιν. ἤ τοι μαντεῖαι βροτῶνοὐκ εἰσὶν ἐν δεινοῖς ὀνείροις οὐδʼ ἐν θεσφάτοις,εἰ μὴ τόδε φάσμα νυκτὸς εὖ κατασχήσει.
Χορόςὦ Πέλοπος ἁ πρόσθενπολύπονος ἱππεία,ὡς ἔμολες αἰανὴςτᾷδε γᾷ.εὖτε γὰρ ὁ ποντισθεὶςΜυρτίλος ἐκοιμάθη,παγχρύσων δίφρωνδυστάνοις αἰκίαιςπρόρριζος ἐκριφθείς,οὔ τί πωἔλειπεν ἐκ τοῦδʼ οἴκουπολύπονος αἰκία.
Κλυταιμνήστραἀνειμένη μέν, ὡς ἔοικας, αὖ στρέφει·οὐ γὰρ πάρεστʼ Αἴγισθος, ὅς σʼ ἐπεῖχʼ ἀεὶμή τοι θυραίαν γʼ οὖσαν αἰσχύνειν φίλους·νῦν δʼ ὡς ἄπεστʼ ἐκεῖνος, οὐδὲν ἐντρέπειἐμοῦ γε· καίτοι πολλὰ πρὸς πολλούς με δὴἐξεῖπας ὡς θρασεῖα καὶ πέρα δίκηςἄρχω, καθυβρίζουσα καὶ σὲ καὶ τὰ σά·ἐγὼ δʼ ὕβριν μὲν οὐκ ἔχω, κακῶς δέ σελέγω κακῶς κλύουσα πρὸς σέθεν θαμά.πατὴρ γάρ, οὐδὲν ἄλλο, σοὶ πρόσχημʼ ἀεὶὡς ἐξ ἐμοῦ τέθνηκεν. ἐξ ἐμοῦ· καλῶςἔξοιδα· τῶνδʼ ἄρνησις οὐκ ἔνεστί μοι·ἡ γὰρ Δίκη νιν εἷλεν, οὐκ ἐγὼ μόνη,ᾗ χρῆν σʼ ἀρήγειν, εἰ φρονοῦσʼ ἐτύγχανες·ἐπεὶ πατὴρ σὸς οὗτος, ὃν θρηνεῖς ἀεί,τὴν σὴν ὅμαιμον μοῦνος Ἑλλήνων ἔτληθῦσαι θεοῖσιν, οὐκ ἴσον καμὼν ἐμοὶλύπης, ὅς ἔσπειρʼ, ὥσπερ ἡ τίκτουσʼ ἐγώ.εἶεν, δίδαξον δή με τοῦ χάριν, τίνωνἔθυσεν αὐτήν· πότερον Ἀργείων ἐρεῖς;ἀλλʼ οὐ μετῆν αὐτοῖσι τήν γʼ ἐμὴν κτανεῖν.ἀλλʼ ἀντʼ ἀδελφοῦ δῆτα Μενέλεω κτανὼντἄμʼ, οὐκ ἔμελλε τῶνδέ μοι δώσειν δίκην;πότερον ἐκείνῳ παῖδες οὐκ ἦσαν διπλοῖ,οὓς τῆσδε μᾶλλον εἰκὸς ἦν θνῄσκειν, πατρὸςκαὶ μητρὸς ὄντας, ἧς ὁ πλοῦς ὅδʼ ἦν χάριν;ἢ τῶν ἐμῶν Ἅιδης τινʼ ἵμερον τέκνωνἢ τῶν ἐκείνης ἔσχε δαίσασθαι πλέον;ἢ τῷ πανώλει πατρὶ τῶν μὲν ἐξ ἐμοῦπαίδων πόθος παρεῖτο, Μενέλεω δʼ ἐνῆν;οὐ ταῦτʼ ἀβούλου καὶ κακοῦ γνώμην πατρός;δοκῶ μέν, εἰ καὶ σῆς δίχα γνώμης λέγω·φαίη δʼ ἂν ἡ θανοῦσά γʼ, εἰ φωνὴν λάβοι.ἐγὼ μὲν οὖν οὐκ εἰμὶ τοῖς πεπραγμένοιςδύσθυμος· εἰ δὲ σοὶ δοκῶ φρονεῖν κακῶς,γνώμην δικαίαν σχοῦσα τοὺς πέλας ψέγε.Ἠλέκτραἐρεῖς μὲν οὐχὶ νῦν γέ μʼ ὡς ἄρξασά τιλυπηρὸν εἶτα σοῦ τάδʼ ἐξήκουσʼ ὕπο·ἀλλʼ ἢν ἐφῇς μοι, τοῦ τεθνηκότος θʼ ὕπερλέξαιμʼ ἂν ὀρθῶς τῆς κασιγνήτης θʼ ὁμοῦ.Κλυταιμνήστρακαὶ μὴν ἐφίημʼ· εἰ δέ μʼ ὧδʼ ἀεὶ λόγουςἐξῆρχες, οὐκ ἂν ἦσθα λυπηρὰ κλύειν.Ἠλέκτρακαὶ δὴ λέγω σοι. πατέρα φὴς κτεῖναι. τίς ἂντούτου λόγος γένοιτʼ ἂν αἰσχίων ἔτι,εἴτʼ οὖν δικαίως εἴτε μή; λέξω δέ σοιὡς οὐ δίκῃ γʼ ἔκτεινας, ἀλλά σʼ ἔσπασενπειθὼ κακοῦ πρὸς ἀνδρός, ᾧ τανῦν ξύνει.ἐροῦ δὲ τὴν κυναγὸν Ἄρτεμιν, τίνοςποινὰς τὰ πολλὰ πνεύματʼ ἔσχʼ ἐν Αὐλίδι·ἢ ʼγὼ φράσω· κείνης γὰρ οὐ θέμις μαθεῖν.πατήρ ποθʼ οὑμός, ὡς ἐγὼ κλύω, θεᾶςπαίζων κατʼ ἄλσος ἐξεκίνησεν ποδοῖνστικτὸν κεράστην ἔλαφον, οὗ κατὰ σφαγὰςἐκκομπάσας ἔπος τι τυγχάνει βαλών.κἀκ τοῦδε μηνίσασα Λητῴα κόρηκατεῖχʼ Ἀχαιούς, ὡς πατὴρ ἀντίσταθμοντοῦ θηρὸς ἐκθύσειε τὴν αὑτοῦ κόρην.ὧδʼ ἦν τὰ κείνης θύματʼ· οὐ γὰρ ἦν λύσιςἄλλη στρατῷ πρὸς οἶκον οὐδʼ εἰς Ἴλιον.ἀνθʼ ὧν, βιασθεὶς πολλὰ κἀντιβάς, μόλιςἔθυσεν αὐτήν, οὐχὶ Μενέλεω χάριν.εἰ δʼ οὖν, ἐρῶ γὰρ καὶ τὸ σόν, κεῖνον θέλωνἐπωφελῆσαι ταῦτʼ ἔδρα, τούτου θανεῖνχρῆν αὐτὸν οὕνεκʼ ἐκ σέθεν; ποίῳ νόμῳ;ὅρα τιθεῖσα τόνδε τὸν νόμον βροτοῖςμὴ πῆμα σαυτῇ καὶ μετάγνοιαν τιθῇς.εἰ γὰρ κτενοῦμεν ἄλλον ἀντʼ ἄλλου, σύ τοιπρώτη θάνοις ἄν, εἰ δίκης γε τυγχάνοις.ἀλλʼ εἰσόρα μὴ σκῆψιν οὐκ οὖσαν τίθης.εἰ γὰρ θέλεις, δίδαξον ἀνθʼ ὅτου τανῦναἴσχιστα πάντων ἔργα δρῶσα τυγχάνεις,ἥτις ξυνεύδεις τῷ παλαμναίῳ, μεθʼ οὗπατέρα τὸν ἀμὸν πρόσθεν ἐξαπώλεσας,καὶ παιδοποιεῖς, τοὺς δὲ πρόσθεν εὐσεβεῖςκἀξ εὐσεβῶν βλαστόντας ἐκβαλοῦσʼ ἔχεις.πῶς ταῦτʼ ἐπαινέσαιμʼ ἄν; ἢ καὶ ταῦτʼ ἐρεῖςὡς τῆς θυγατρὸς ἀντίποινα λαμβάνεις;αἰσχρῶς δʼ, ἐάν περ καὶ λέγῃς· οὐ γὰρ καλὸνἐχθροῖς γαμεῖσθαι τῆς θυγατρὸς οὕνεκα.ἀλλʼ οὐ γὰρ οὐδὲ νουθετεῖν ἔξεστί σε,ἣ πᾶσαν ἵης γλῶσσαν ὡς τὴν μητέρακακοστομοῦμεν. καί σʼ ἔγωγε δεσπότινἢ μητέρʼ οὐκ ἔλασσον εἰς ἡμᾶς νέμω,ἣ ζῶ βίον μοχθηρόν, ἔκ τε σοῦ κακοῖςπολλοῖς ἀεὶ ξυνοῦσα τοῦ τε συννόμου·ὃ δʼ ἄλλος ἔξω, χεῖρα σὴν μόλις φυγών,τλήμων Ὀρέστης δυστυχῆ τρίβει βίον·ὃν πολλὰ δή με σοὶ τρέφειν μιάστοραἐπῃτιάσω· καὶ τόδʼ, εἴπερ ἔσθενον,ἔδρων ἄν, εὖ τοῦτʼ ἴσθι· τοῦδέ γʼ οὕνεκακήρυσσέ μʼ εἰς ἅπαντας, εἴτε χρῇς κακὴνεἴτε στόμαργον εἴτʼ ἀναιδείας πλέαν.εἰ γὰρ πέφυκα τῶνδε τῶν ἔργων ἴδρις,σχεδόν τι τὴν σὴν οὐ καταισχύνω φύσιν.Χορόςὁρῶ μένος πνέουσαν· εἰ δὲ σὺν δίκῃξύνεστι, τοῦδε φροντίδʼ οὐκέτʼ εἰσορῶ.Κλυταιμνήστραποίας δʼ ἐμοὶ δεῖ πρός γε τήνδε φροντίδος,ἥτις τοιαῦτα τὴν τεκοῦσαν ὕβρισεν,καὶ ταῦτα τηλικοῦτος; ἆρά σοι δοκεῖχωρεῖν ἂν εἰς πᾶν ἔργον αἰσχύνης ἄτερ;Ἠλέκτραεὖ νυν ἐπίστω τῶνδέ μʼ αἰσχύνην ἔχειν,κεἰ μὴ δοκῶ σοι· μανθάνω δʼ ὁθούνεκαἔξωρα πράσσω κοὐκ ἐμοὶ προσεικότα.ἀλλʼ ἡ γὰρ ἐκ σοῦ δυσμένεια καὶ τὰ σὰἔργʼ ἐξαναγκάζει με ταῦτα δρᾶν βίᾳ·αἰσχροῖς γὰρ αἰσχρὰ πράγματʼ ἐκδιδάσκεται.Κλυταιμνήστραὦ θρέμμʼ ἀναιδές, ἦ σʼ ἐγὼ καὶ τἄμʼ ἔπηκαὶ τἄργα τἀμὰ πόλλʼ ἄγαν λέγειν ποεῖ.Ἠλέκτρασύ τοι λέγεις νιν, οὐκ ἐγώ· σὺ γὰρ ποεῖςτοὔργον· τὰ δʼ ἔργα τοὺς λόγους εὑρίσκεται.Κλυταιμνήστραἀλλʼ οὐ μὰ τὴν δέσποιναν Ἄρτεμιν θράσουςτοῦδʼ οὐκ ἀλύξεις, εὖτʼ ἂν Αἴγισθος μόλῃ.Ἠλέκτραὁρᾷς; πρὸς ὀργὴν ἐκφέρει, μεθεῖσά μοιλέγειν ἃ χρῄζοιμʼ, οὐδʼ ἐπίστασαι κλύειν.Κλυταιμνήστραοὔκουν ἐάσεις οὐδʼ ὑπʼ εὐφήμου βοῆςθῦσαί μʼ, ἐπειδὴ σοί γʼ ἐφῆκα πᾶν λέγειν;Ἠλέκτραἐῶ, κελεύω, θῦε· μηδʼ ἐπαιτιῶτοὐμὸν στόμʼ, ὡς οὐκ ἂν πέρα λέξαιμʼ ἔτι.Κλυταιμνήστραἔπαιρε δὴ σὺ θύμαθʼ ἡ παροῦσά μοιπάγκαρπʼ, ἄνακτι τῷδʼ ὅπως λυτηρίουςεὐχὰς ἀνάσχω δειμάτων, ἃ νῦν ἔχω.κλύοις ἂν ἤδη, Φοῖβε προστατήριε,κεκρυμμένην μου βάξιν· οὐ γὰρ ἐν φίλοιςὁ μῦθος, οὐδὲ πᾶν ἀναπτύξαι πρέπειπρὸς φῶς παρούσης τῆσδε πλησίας ἐμοί,μὴ σὺν φθόνῳ τε καὶ πολυγλώσσῳ βοῇσπείρῃ ματαίαν βάξιν εἰς πᾶσαν πόλιν.ἀλλʼ ὧδʼ ἄκουε· τῇδε γὰρ κἀγὼ φράσω.ἃ γὰρ προσεῖδον νυκτὶ τῇδε φάσματαδισσῶν ὀνείρων, ταῦτά μοι, Λύκειʼ ἄναξ,εἰ μὲν πέφηνεν ἐσθλά, δὸς τελεσφόρα,εἰ δʼ ἐχθρά, τοῖς ἐχθροῖσιν ἔμπαλιν μέθες·καὶ μή με πλούτου τοῦ παρόντος εἴ τινεςδόλοισι βουλεύουσιν ἐκβαλεῖν, ἐφῇς,ἀλλʼ ὧδέ μʼ αἰεὶ ζῶσαν ἀβλαβεῖ βίῳδόμους Ἀτρειδῶν σκῆπτρά τʼ ἀμφέπειν τάδε,φίλοισί τε ξυνοῦσαν οἷς ξύνειμι νῦνεὐημεροῦσαν καὶ τέκνων ὅσων ἐμοὶδύσνοια μὴ πρόσεστιν ἢ λύπη πικρά.ταῦτʼ, ὦ Λύκειʼ Ἄπολλον, ἵλεως κλύωνδὸς πᾶσιν ἡμῖν ὥσπερ ἐξαιτούμεθα.τὰ δʼ ἄλλα πάντα καὶ σιωπώσης ἐμοῦἐπαξιῶ σε δαίμονʼ ὄντʼ ἐξειδέναι·τοὺς ἐκ Διὸς γὰρ εἰκός ἐστι πάνθʼ ὁρᾶν.Παιδαγωγόςξέναι γυναῖκες, πῶς ἂν εἰδείην σαφῶςεἰ τοῦ τυράννου δώματʼ Αἰγίσθου τάδε;Χορόςτάδʼ ἐστίν, ὦ ξένʼ· αὐτὸς ᾔκασας καλῶς.Παιδαγωγόςἦ καὶ δάμαρτα τήνδʼ ἐπεικάζων κυρῶκείνου; πρέπει γὰρ ὡς τύραννος εἰσορᾶν.Χορόςμάλιστα πάντων· ἥδε σοι κείνη πάρα.Παιδαγωγόςὦ χαῖρʼ, ἄνασσα· σοὶ φέρων ἥκω λόγουςἡδεῖς φίλου παρʼ ἀνδρὸς Αἰγίσθῳ θʼ ὁμοῦ.Κλυταιμνήστραἐδεξάμην τὸ ῥηθέν· εἰδέναι δέ σουπρώτιστα χρῄζω τίς σʼ ἀπέστειλεν βροτῶν.ΠαιδαγωγόςΦανοτεὺς ὁ Φωκεύς, πρᾶγμα πορσύνων μέγα.Κλυταιμνήστρατὸ ποῖον, ὦ ξένʼ; εἰπέ· παρὰ φίλου γὰρ ὢνἀνδρός, σάφʼ οἶδα, προσφιλεῖς λέξεις λόγους.Παιδαγωγόςτέθνηκʼ Ὀρέστης· ἐν βραχεῖ ξυνθεὶς λέγω.Ἠλέκτραοἲ ʼγὼ τάλαινʼ, ὄλωλα τῇδʼ ἐν ἡμέρᾳ.Κλυταιμνήστρατί φής, τί φής, ὦ ξεῖνε; μὴ ταύτης κλύε.Παιδαγωγόςθανόντʼ Ὀρέστην νῦν τε καὶ πάλαι λέγω.Ἠλέκτραἀπωλόμην δύστηνος, οὐδέν εἰμʼ ἔτι.Κλυταιμνήστρασὺ μὲν τὰ σαυτῆς πρᾶσσʼ, ἐμοὶ δὲ σύ, ξένε,τἀληθὲς εἰπέ, τῷ τρόπῳ διόλλυται;Παιδαγωγόςκἀπεμπόμην πρὸς ταῦτα καὶ τὸ πᾶν φράσω.κεῖνος γὰρ ἐλθὼν εἰς τὸ κλεινὸν Ἑλλάδοςπρόσχημʼ ἀγῶνος Δελφικῶν ἄθλων χάριν,ὅτʼ ᾔσθετʼ ἀνδρὸς ὀρθίων κηρυγμάτωνδρόμον προκηρύξαντος, οὗ πρώτη κρίσις,εἰσῆλθε λαμπρός, πᾶσι τοῖς ἐκεῖ σέβας·δρόμου δʼ ἰσώσας τἀφέσει τὰ τέρματανίκης ἔχων ἐξῆλθε πάντιμον γέρας.χὤπως μὲν ἐν πολλοῖσι παῦρά σοι λέγωοὐκ οἶδα τοιοῦδʼ ἀνδρὸς ἔργα καὶ κράτη·ἓν δʼ ἴσθʼ· ὅσων γὰρ εἰσεκήρυξαν βραβῆςδρόμων διαύλων πένταθλʼ ἃ νομίζεται,τούτων ἐνεγκὼν πάντα τἀπινίκιαὠλβίζετʼ, Ἀργεῖος μὲν ἀνακαλούμενος,ὄνομα δʼ Ὀρέστης, τοῦ τὸ κλεινὸν ἙλλάδοςἈγαμέμνονος στράτευμʼ ἀγείραντός ποτε.καὶ ταῦτα μὲν τοιαῦθʼ· ὅταν δέ τις θεῶνβλάπτῃ, δύναιτʼ ἂν οὐδʼ ἂν ἰσχύων φυγεῖν.κεῖνος γὰρ ἄλλης ἡμέρας, ὅθʼ ἱππικῶνἦν ἡλίου τέλλοντος ὠκύπους ἀγών,εἰσῆλθε πολλῶν ἁρματηλατῶν μέτα.εἷς ἦν Ἀχαιός, εἷς ἀπὸ Σπάρτης, δύοΛίβυες ζυγωτῶν ἁρμάτων ἐπιστάται·κἀκεῖνος ἐν τούτοισι, Θεσσαλὰς ἔχωνἵππους, ὁ πέμπτος· ἕκτος ἐξ Αἰτωλίαςξανθαῖσι πώλοις· ἕβδομος Μάγνης ἀνήρ·ὁ δʼ ὄγδοος λεύκιππος, Αἰνιὰν γένος·ἔνατος Ἀθηνῶν τῶν θεοδμήτων ἄπο·Βοιωτὸς ἄλλος, δέκατον ἐκπληρῶν ὄχον.στάντες δʼ ἵνʼ αὐτοὺς οἱ τεταγμένοι βραβῆςκλήροις ἔπηλαν καὶ κατέστησαν δίφρους,χαλκῆς ὑπαὶ σάλπιγγος ᾖξαν· οἱ δʼ ἅμαἵπποις ὁμοκλήσαντες ἡνίας χεροῖνἔσεισαν· ἐν δὲ πᾶς ἐμεστώθη δρόμοςκτύπου κροτητῶν ἁρμάτων· κόνις δʼ ἄνωφορεῖθʼ· ὁμοῦ δὲ πάντες ἀναμεμιγμένοιφείδοντο κέντρων οὐδέν, ὡς ὑπερβάλοιχνόας τις αὐτῶν καὶ φρυάγμαθʼ ἱππικά.ὁμοῦ γὰρ ἀμφὶ νῶτα καὶ τροχῶν βάσειςἤφριζον, εἰσέβαλλον ἱππικαὶ πνοαί.κεῖνος δʼ ὑπʼ αὐτὴν ἐσχάτην στήλην ἔχωνἔχριμπτʼ ἀεὶ σύριγγα, δεξιὸν δʼ ἀνεὶςσειραῖον ἵππον εἶργε τὸν προσκείμενον.καὶ πρὶν μὲν ὀρθοὶ πάντες ἕστασαν δίφροι·ἔπειτα δʼ Αἰνιᾶνος ἀνδρὸς ἄστομοιπῶλοι βίᾳ φέρουσιν· ἐκ δʼ ὑποστροφῆςτελοῦντες ἕκτον ἕβδομόν τʼ ἤδη δρόμονμέτωπα συμπαίουσι Βαρκαίοις ὄχοις·κἀντεῦθεν ἄλλος ἄλλον ἐξ ἑνὸς κακοῦἔθραυε κἀνέπιπτε, πᾶν δʼ ἐπίμπλατοναυαγίων Κρισαῖον ἱππικῶν πέδον.Παιδαγωγόςγνοὺς δʼ οὑξ Ἀθηνῶν δεινὸς ἡνιοστρόφοςἔξω παρασπᾷ κἀνακωχεύει παρεὶςκλύδωνʼ ἔφιππον ἐν μέσῳ κυκώμενον.ἤλαυνε δʼ ἔσχατος μέν, ὑστέρας δʼ ἔχωνπώλους Ὀρέστης, τῷ τέλει πίστιν φέρων·ὅπως δʼ ὁρᾷ μόνον νιν ἐλλελειμμένον,ὀξὺν διʼ ὤτων κέλαδον ἐνσείσας θοαῖςπώλοις διώκει, κἀξισώσαντε ζυγὰἠλαυνέτην, τότʼ ἄλλος, ἄλλοθʼ ἅτεροςκάρα προβάλλων ἱππικῶν ὀχημάτων.καὶ τοὺς μὲν ἄλλους πάντας ἀσφαλεῖς δρόμουςὡρμᾶθʼ ὁ τλήμων ὀρθὸς ἐξ ὀρθῶν δίφρων·ἔπειτα λύων ἡνίαν ἀριστερὰνκάμπτοντος ἵππου λανθάνει στήλην ἄκρανπαίσας· ἔθραυσε δʼ ἄξονος μέσας χνόαςκἀξ ἀντύγων ὤλισθεν· ἐν δʼ ἑλίσσεταιτμητοῖς ἱμᾶσι· τοῦ δὲ πίπτοντος πέδῳπῶλοι διεσπάρησαν ἐς μέσον δρόμον.στρατὸς δʼ ὅπως ὁρᾷ νιν ἐκπεπτωκόταδίφρων, ἀνωλόλυξε τὸν νεανίαν,οἷʼ ἔργα δράσας οἷα λαγχάνει κακά,φορούμενος πρὸς οὖδας, ἄλλοτʼ οὐρανῷσκέλη προφαίνων, ἔς τέ νιν διφρηλάται,μόλις κατασχεθόντες ἱππικὸν δρόμον,ἔλυσαν αἱματηρόν, ὥστε μηδέναγνῶναι φίλων ἰδόντʼ ἂν ἄθλιον δέμας.καί νιν πυρᾷ κέαντες εὐθὺς ἐν βραχεῖχαλκῷ μέγιστον σῶμα δειλαίας σποδοῦφέρουσιν ἄνδρες Φωκέων τεταγμένοι,ὅπως πατρῴας τύμβον ἐκλάχῃ χθονός.τοιαῦτά σοι ταῦτʼ ἐστίν, ὡς μὲν ἐν λόγῳἀλγεινά, τοῖς δʼ ἰδοῦσιν, οἵπερ εἴδομεν,μέγιστα πάντων ὧν ὄπωπʼ ἐγὼ κακῶν.Χορόςφεῦ φεῦ· τὸ πᾶν δὴ δεσπόταισι τοῖς πάλαιπρόρριζον, ὡς ἔοικεν, ἔφθαρται γένος.Κλυταιμνήστραὦ Ζεῦ, τί ταῦτα, πότερον εὐτυχῆ λέγω,ἢ δεινὰ μέν, κέρδη δέ; λυπηρῶς δʼ ἔχει,εἰ τοῖς ἐμαυτῆς τὸν βίον σῴζω κακοῖς.Παιδαγωγόςτί δʼ ὧδʼ ἀθυμεῖς, ὦ γύναι, τῷ νῦν λόγῳ;Κλυταιμνήστραδεινὸν τὸ τίκτειν ἐστίν· οὐδὲ γὰρ κακῶςπάσχοντι μῖσος ὧν τέκῃ προσγίγνεται.Παιδαγωγόςμάτην ἄρʼ ἡμεῖς, ὡς ἔοικεν, ἥκομεν.Κλυταιμνήστραοὔτοι μάτην γε· πῶς γὰρ ἂν μάτην λέγοις,εἴ μοι θανόντος πίστʼ ἔχων τεκμήριαπροσῆλθες, ὅστις τῆς ἐμῆς ψυχῆς γεγώς,μαστῶν ἀποστὰς καὶ τροφῆς ἐμῆς, φυγὰςἀπεξενοῦτο καί μʼ, ἐπεὶ τῆσδε χθονὸςἐξῆλθεν, οὐκέτʼ εἶδεν, ἐγκαλῶν δέ μοιφόνους πατρῴους δείνʼ ἐπηπείλει τελεῖν;ὥστʼ οὔτε νυκτὸς ὕπνον οὔτʼ ἐξ ἡμέραςἐμὲ στεγάζειν ἡδύν, ἀλλʼ ὁ προστατῶνχρόνος διῆγέ μʼ αἰὲν ὡς θανουμένην.νῦν δʼ—ἡμέρᾳ γὰρ τῇδʼ ἀπήλλαγμαι φόβουπρὸς τῆσδʼ ἐκείνου θʼ· ἥδε γὰρ μείζων βλάβηξύνοικος ἦν μοι, τοὐμὸν ἐκπίνουσʼ ἀεὶψυχῆς ἄκρατον αἷμα—νῦν δʼ ἕκηλά πουτῶν τῆσδʼ ἀπειλῶν οὕνεχʼ ἡμερεύσομεν.Ἠλέκτραοἴμοι τάλαινα· νῦν γὰρ οἰμῶξαι πάρα,Ὀρέστα, τὴν σὴν ξυμφοράν, ὅθʼ ὧδʼ ἔχωνπρὸς τῆσδʼ ὑβρίζει μητρός. ἆρʼ ἔχει καλῶς;Κλυταιμνήστραοὔτοι σύ· κεῖνος δʼ ὡς ἔχει καλῶς ἔχει.Ἠλέκτραἄκουε, Νέμεσι τοῦ θανόντος ἀρτίως.Κλυταιμνήστραἤκουσεν ὧν δεῖ κἀπεκύρωσεν καλῶς.Ἠλέκτραὕβριζε· νῦν γὰρ εὐτυχοῦσα τυγχάνεις.Κλυταιμνήστραοὔκουν Ὀρέστης καὶ σὺ παύσετον τάδε.Ἠλέκτραπεπαύμεθʼ ἡμεῖς, οὐχ ὅπως σὲ παύσομεν.Κλυταιμνήστραπολλῶν ἂν ἥκοις, ὦ ξένʼ, ἄξιος τυχεῖν,εἰ τήνδʼ ἔπαυσας τῆς πολυγλώσσου βοῆς.Παιδαγωγόςοὐκοῦν ἀποστείχοιμʼ ἄν, εἰ τάδʼ εὖ κυρεῖ.Κλυταιμνήστραἥκιστʼ· ἐπείπερ οὔτʼ ἐμοῦ κατάξιʼ ἂνπράξειας οὔτε τοῦ πορεύσαντος ξένου.ἀλλʼ εἴσιθʼ εἴσω· τήνδε δʼ ἔκτοθεν βοᾶνἔα τά θʼ αὑτῆς καὶ τὰ τῶν φίλων κακά.Ἠλέκτραἆρʼ ὑμὶν ὡς ἀλγοῦσα κὠδυνωμένηδεινῶς δακρῦσαι κἀπικωκῦσαι δοκεῖτὸν υἱὸν ἡ δύστηνος ὧδʼ ὀλωλότα;ἀλλʼ ἐγγελῶσα φροῦδος· ὦ τάλαινʼ ἐγώ.Ὀρέστα φίλταθʼ, ὥς μʼ ἀπώλεσας θανών.ἀποσπάσας γὰρ τῆς ἐμῆς οἴχει φρενὸςαἵ μοι μόναι παρῆσαν ἐλπίδων ἔτι,σὲ πατρὸς ἥξειν ζῶντα τιμωρόν ποτεκἀμοῦ ταλαίνης. νῦν δὲ ποῖ με χρὴ μολεῖν;μόνη γάρ εἰμι, σοῦ τʼ ἀπεστερημένηκαὶ πατρός. ἤδη δεῖ με δουλεύειν πάλινἐν τοῖσιν ἐχθίστοισιν ἀνθρώπων ἐμοὶφονεῦσι πατρός. ἆρά μοι καλῶς ἔχει;ἀλλʼ οὔ τι μὴν ἔγωγε τοῦ λοιποῦ χρόνουξύνοικος, εἴσειμʼ, ἀλλὰ τῇδε πρὸς πύλῃπαρεῖσʼ ἐμαυτὴν ἄφιλος αὐανῶ βίον.πρὸς ταῦτα καινέτω τις, εἰ βαρύνεται,τῶν ἔνδον ὄντων· ὡς χάρις μέν, ἢν κτάνῃ,λύπη δʼ, ἐὰν ζῶ· τοῦ βίου δʼ οὐδεὶς πόθος.
Χορόςποῦ ποτε κεραυνοὶ Διὸς ἢ ποῦ φαέθωνἍλιος, εἰ ταῦτʼ ἐφορῶντες κρύπτουσιν ἕκηλοι;Ἠλέκτραἒ ἔ, αἰαῖ.Χορόςὦ παῖ, τί δακρύεις;Ἠλέκτραφεῦ.Χορόςμηδὲν μέγʼ ἀΰσῃς.Ἠλέκτραἀπολεῖς.Χορόςπῶς;Ἠλέκτραεἰ τῶν φανερῶς οἰχομένωνεἰς Ἀΐδαν ἐλπίδʼ ὑποίσεις, κατʼ ἐμοῦ τακομέναςμᾶλλον ἐπεμβάσει.
Χορόςοἶδα γὰρ ἄνακτʼ Ἀμφιάρεων χρυσοδέτοιςἕρκεσι κρυφθέντα γυναικῶν· καὶ νῦν ὑπὸ γαίαςἨλέκτραἒ ἔ, ἰώ.Χορόςπάμψυχος ἀνάσσει.Ἠλέκτραφεῦ.Χορόςφεῦ δῆτʼ· ὀλοὰ γὰρἨλέκτραἐδάμη.Χορόςναί.Ἠλέκτραοἶδʼ οἶδʼ· ἐφάνη γὰρ μελέτωρἀμφὶ τὸν ἐν πένθει· ἐμοὶ δʼ οὔτις ἔτʼ ἔσθʼ· ὃς γὰρ ἔτʼ ἦν,φροῦδος ἀναρπασθείς.
Χορόςδειλαία δειλαίων κυρεῖς.Ἠλέκτρακἀγὼ τοῦδʼ ἴστωρ, ὑπερίστωρ,πανσύρτῳ παμμήνῳ πολλῶνδεινῶν στυγνῶν τʼ αἰῶνι.Χορόςεἴδομεν ἁθρήνεις.Ἠλέκτραμή μέ νυν μηκέτιπαραγάγῃς, ἵνʼ οὐΧορόςτί φής;Ἠλέκτραπάρεισιν ἐλπίδων ἔτι κοινοτόκωνεὐπατριδᾶν ἀρωγαί.
Χορόςπᾶσι θνατοῖς ἔφυ μόρος.Ἠλέκτραἦ καὶ χαλάργοις ἐν ἁμίλλαιςοὕτως, ὡς κείνῳ δυστάνῳ,τμητοῖς ὁλκοῖς ἐγκῦρσαι;Χορόςἄσκοπος ἁ λώβα.Ἠλέκτραπῶς γὰρ οὔκ; εἰ ξένοςἄτερ ἐμᾶν χερῶνΧορόςπαπαῖ.Ἠλέκτρακέκευθεν, οὔτε του τάφου ἀντιάσαςοὔτε γόων παρʼ ἡμῶν.
Χρυσόθεμιςὑφʼ ἡδονῆς τοι, φιλτάτη, διώκομαιτὸ κόσμιον μεθεῖσα σὺν τάχει μολεῖν·φέρω γὰρ ἡδονάς τε κἀνάπαυλαν ὧνπάροιθεν εἶχες καὶ κατέστενες κακῶνἨλέκτραπόθεν δʼ ἂν εὕροις τῶν ἐμῶν σὺ πημάτωνἄρηξιν, οἷς ἴασιν οὐκ ἔνεστʼ ἰδεῖν;Χρυσόθεμιςπάρεστʼ Ὀρέστης ἡμίν, ἴσθι τοῦτʼ ἐμοῦκλύουσʼ, ἐναργῶς, ὥσπερ εἰσορᾷς ἐμέ.Ἠλέκτραἀλλʼ ἦ μέμηνας, ὦ τάλαινα, κἀπὶ τοῖςσαυτῆς κακοῖσι κἀπὶ τοῖς ἐμοῖς γελᾷς;Χρυσόθεμιςμὰ τὴν πατρῴαν ἑστίαν, ἀλλʼ οὐχ ὕβρειλέγω τάδʼ, ἀλλʼ ἐκεῖνον ὡς παρόντα νῷν.Ἠλέκτραοἴμοι τάλαινα· καὶ τίνος βροτῶν λόγοντόνδʼ εἰσακούσασʼ ὧδε πιστεύεις ἄγαν;Χρυσόθεμιςἐγὼ μὲν ἐξ ἐμοῦ τε κοὐκ ἄλλης, σαφῆσημεῖʼ ἰδοῦσα, τῷδε πιστεύω λόγῳ.Ἠλέκτρατίνʼ, ὦ τάλαινʼ, ἔχουσα πίστιν; ἐς τί μοιβλέψασα θάλπει τῷδʼ ἀνηκέστῳ πυρί;Χρυσόθεμιςπρός νυν θεῶν ἄκουσον, ὡς μαθοῦσά μουτὸ λοιπὸν ἢ φρονοῦσαν ἢ μωρὰν λέγῃς.Ἠλέκτρασὺ δʼ οὖν λέγʼ, εἴ σοι τῷ λόγῳ τις ἡδονή.Χρυσόθεμιςκαὶ δὴ λέγω σοι πᾶν ὅσον κατειδόμην.ἐπεὶ γὰρ ἦλθον πατρὸς ἀρχαῖον τάφον,ὁρῶ κολώνης ἐξ ἄκρας νεορρύτουςπηγὰς γάλακτος καὶ περιστεφῆ κύκλῳπάντων ὅσʼ ἐστὶν ἀνθέων θήκην πατρός.ἰδοῦσα δʼ ἔσχον θαῦμα, καὶ περισκοπῶμή πού τις ἡμῖν ἐγγὺς ἐγχρίμπτῃ βροτῶν.ὡς δʼ ἐν γαλήνῃ πάντʼ ἐδερκόμην τόπον,τύμβου προσεῖρπον ἆσσον· ἐσχάτης δʼ ὁρῶπυρᾶς νεώρη βόστρυχον τετμημένον·κεὐθὺς τάλαινʼ ὡς εἶδον, ἐμπαίει τί μοιψυχῇ σύνηθες ὄμμα, φιλτάτου βροτῶνπάντων Ὀρέστου τοῦθʼ ὁρᾶν τεκμήριον·καὶ χερσὶ βαστάσασα δυσφημῶ μὲν οὔ,χαρᾷ δὲ πίμπλημʼ εὐθὺς ὄμμα δακρύων.καὶ νῦν θʼ ὁμοίως καὶ τότʼ ἐξεπίσταμαιμή του τόδʼ ἀγλάϊσμα πλὴν κείνου μολεῖν·τῷ γὰρ προσήκει πλήν γʼ ἐμοῦ καὶ σοῦ τόδε;κἀγὼ μὲν οὐκ ἔδρασα, τοῦτʼ ἐπίσταμαι,οὐδʼ αὖ σύ· πῶς γάρ; ᾗ γε μηδὲ πρὸς θεοὺςἔξεστʼ ἀκλαύστῳ τῆσδʼ ἀποστῆναι στέγης.ἀλλʼ οὐδὲ μὲν δὴ μητρὸς οὔθʼ ὁ νοῦς φιλεῖτοιαῦτα πράσσειν οὔτε δρῶσʼ ἐλάνθανʼ ἄν·ἀλλʼ ἔστʼ Ὀρέστου ταῦτα τἀπιτύμβια.ἀλλʼ, ὦ φίλη, θάρσυνε· τοῖς αὐτοῖσί τοιοὐχ αὑτὸς αἰεὶ δαιμόνων παραστατεῖ.νῷν ἦν τὰ πρόσθεν στυγνός· ἡ δὲ νῦν ἴσωςπολλῶν ὑπάρξει κῦρος ἡμέρα καλῶν.Ἠλέκτραφεῦ, τῆς ἀνοίας ὥς σʼ ἐποικτίρω πάλαι.Χρυσόθεμιςτί δʼ ἔστιν; οὐ πρὸς ἡδονὴν λέγω τάδε;Ἠλέκτραοὐκ οἶσθʼ ὅποι γῆς οὐδʼ ὅποι γνώμης φέρει.Χρυσόθεμιςπῶς δʼ οὐκ ἐγὼ κάτοιδʼ ἅ γʼ εἶδον ἐμφανῶς;Ἠλέκτρατέθνηκεν, ὦ τάλαινα, τἀκείνου δέ σοισωτήριʼ ἔρρει· μηδὲν εἰς κεῖνόν γʼ ὅρα.Χρυσόθεμιςοἴμοι τάλαινα· τοῦ τάδʼ ἤκουσας βροτῶν;Ἠλέκτρατοῦ πλησίον παρόντος, ἡνίκʼ ὤλλυτο.Χρυσόθεμιςκαὶ ποῦ ʼστιν οὗτος; θαῦμά τοί μʼ ὑπέρχεται.Ἠλέκτρακατʼ οἶκον, ἡδὺς οὐδὲ μητρὶ δυσχερής.Χρυσόθεμιςοἴμοι τάλαινα· τοῦ γὰρ ἀνθρώπων ποτʼ ἦντὰ πολλὰ πατρὸς πρὸς τάφον κτερίσματα;Ἠλέκτραοἶμαι μάλιστʼ ἔγωγε τοῦ τεθνηκότοςμνημεῖʼ Ὀρέστου ταῦτα προσθεῖναί τινα.Χρυσόθεμιςὦ δυστυχής· ἐγὼ δὲ σὺν χαρᾷ λόγουςτοιούσδʼ ἔχουσʼ ἔσπευδον, οὐκ εἰδυῖʼ ἄραἵνʼ ἦμεν ἄτης· ἀλλὰ νῦν, ὅθʼ ἱκόμην,τά τʼ ὄντα πρόσθεν ἄλλα θʼ εὑρίσκω κακά.Ἠλέκτραοὕτως ἔχει σοι ταῦτʼ· ἐὰν δέ μοι πίθῃ,τῆς νῦν παρούσης πημονῆς λύσεις βάρος.Χρυσόθεμιςἦ τοὺς θανόντας ἐξαναστήσω ποτέ;Ἠλέκτραοὐκ ἔσθʼ ὅ γʼ εἶπον· οὐ γὰρ ὧδʼ ἄφρων ἔφυν.Χρυσόθεμιςτί γὰρ κελεύεις ὧν ἐγὼ φερέγγυος;Ἠλέκτρατλῆναί σε δρῶσαν ἃν ἐγὼ παραινέσω.Χρυσόθεμιςἀλλʼ εἴ τις ὠφέλειά γʼ, οὐκ ἀπώσομαι.Ἠλέκτραὅρα, πόνου τοι χωρὶς οὐδὲν εὐτυχεῖ.Χρυσόθεμιςὁρῶ. ξυνοίσω πᾶν ὅσονπερ ἂν σθένω.Ἠλέκτραἄκουε δή νυν ᾗ βεβούλευμαι ποεῖν.παρουσίαν μὲν οἶσθα καὶ σύ που φίλωνὡς οὔτις ἡμῖν ἔστιν, ἀλλʼ Ἅιδης λαβὼνἀπεστέρηκε καὶ μόνα λελείμμεθον.ἐγὼ δʼ ἕως μὲν τὸν κασίγνητον βίῳθάλλοντʼ ἔτʼ εἰσήκουον, εἶχον ἐλπίδαςφόνου ποτʼ αὐτὸν πράκτορʼ ἵξεσθαι πατρός·νῦν δʼ ἡνίκʼ οὐκέτʼ ἔστιν, εἰς σὲ δὴ βλέπω,ὅπως τὸν αὐτόχειρα πατρῴου φόνουξὺν τῇδʼ ἀδελφῇ μὴ κατοκνήσεις κτανεῖνΑἴγισθον· οὐδὲν γάρ σε δεῖ κρύπτειν μʼ ἔτι.ποῖ γὰρ μενεῖς ῥᾴθυμος, εἰς τίνʼ ἐλπίδωνβλέψασʼ ἔτʼ ὀρθήν; ᾗ πάρεστι μὲν στένεινπλούτου πατρῴου κτῆσιν ἐστερημένῃ,πάρεστι δʼ ἀλγεῖν ἐς τοσόνδε τοῦ χρόνουἄλεκτρα γηράσκουσαν ἀνυμέναιά τε.καὶ τῶνδε μέντοι μηκέτʼ ἐλπίσῃς ὅπωςτεύξει ποτʼ· οὐ γὰρ ὧδʼ ἄβουλός ἐστʼ ἀνὴρΑἴγισθος ὥστε σόν ποτʼ ἢ κἀμὸν γένοςβλαστεῖν ἐᾶσαι, πημονὴν αὑτῷ σαφῆ.ἀλλʼ ἢν ἐπίσπῃ τοῖς ἐμοῖς βουλεύμασιν,πρῶτον μὲν εὐσέβειαν ἐκ πατρὸς κάτωθανόντος οἴσει τοῦ κασιγνήτου θʼ ἅμα·ἔπειτα δʼ, ὥσπερ ἐξέφυς, ἐλευθέρακαλεῖ τὸ λοιπὸν καὶ γάμων ἐπαξίωντεύξει· φιλεῖ γὰρ πρὸς τὰ χρηστὰ πᾶς ὁρᾶν.λόγων γε μὴν εὔκλειαν οὐχ ὁρᾷς ὅσηνσαυτῇ τε κἀμοὶ προσβαλεῖς πεισθεῖσʼ ἐμοί;τίς γάρ ποτʼ ἀστῶν ἢ ξένων ἡμᾶς ἰδὼντοιοῖσδʼ ἐπαίνοις οὐχὶ δεξιώσεται·ἴδεσθε τώδε τὼ κασιγνήτω, φίλοι,ὣ τὸν πατρῷον οἶκον ἐξεσωσάτην,ὣ τοῖσιν ἐχθροῖς εὖ βεβηκόσιν ποτὲψυχῆς ἀφειδήσαντε προὐστήτην φόνου·τούτω φιλεῖν χρή, τώδε χρὴ πάντας σέβειν,τώδʼ ἔν θʼ ἑορταῖς ἔν τε πανδήμῳ πόλειτιμᾶν ἅπαντας οὕνεκʼ ἀνδρείας χρεών.τοιαῦτά τοι νὼ πᾶς τις ἐξερεῖ βροτῶν,ζώσαιν θανούσαιν θʼ ὥστε μὴ ʼκλιπεῖν κλέος.ἀλλʼ, ὦ φίλη, πείσθητι, συμπόνει πατρί,σύγκαμνʼ ἀδελφῷ, παῦσον ἐκ κακῶν ἐμέ,παῦσον δὲ σαυτήν, τοῦτο γιγνώσκουσʼ ὅτιζῆν αἰσχρὸν αἰσχρῶς τοῖς καλῶς πεφυκόσιν.Χορόςἐν τοῖς τοιούτοις ἐστὶν ἡ προμηθίακαὶ τῷ λέγοντι καὶ κλύοντι σύμμαχος.Χρυσόθεμιςκαὶ πρίν γε φωνεῖν, ὦ γυναῖκες, εἰ φρενῶνἐτύγχανʼ αὕτη μὴ κακῶν, ἐσῴζετʼ ἂντὴν εὐλάβειαν, ὥσπερ οὐχὶ σῴζεται.ποῖ γάρ ποτʼ ἐμβλέψασα τοιοῦτον θράσοςαὐτή θʼ ὁπλίζει κἄμʼ ὑπηρετεῖν καλεῖς;οὐκ εἰσορᾷς; γυνὴ μὲν οὐδʼ ἀνὴρ ἔφυς,σθένεις δʼ ἔλασσον τῶν ἐναντίων χερί.δαίμων δὲ τοῖς μὲν εὐτυχεῖ καθʼ ἡμέραν,ἡμῖν δʼ ἀπορρεῖ κἀπὶ μηδὲν ἔρχεται.τίς οὖν τοιοῦτον ἄνδρα βουλεύων ἑλεῖνἄλυπος ἄτης ἐξαπαλλαχθήσεται;ὅρα κακῶς πράσσοντε μὴ μείζω κακὰκτησώμεθʼ, εἴ τις τούσδʼ ἀκούσεται λόγους.λύει γὰρ ἡμῖν οὐδὲν οὐδʼ ἐπωφελεῖβάξιν καλὴν λαβόντε δυσκλεῶς θανεῖν.οὐ γὰρ θανεῖν ἔχθιστον, ἀλλʼ ὅταν θανεῖνχρῄζων τις εἶτα μηδὲ τοῦτʼ ἔχῃ λαβεῖν.ἀλλʼ ἀντιάζω, πρὶν πανωλέθρους τὸ πᾶνἡμᾶς τʼ ὀλέσθαι κἀξερημῶσαι γένος,κατάσχες ὀργήν. καὶ τὰ μὲν λελεγμέναἄρρητʼ ἐγώ σοι κἀτελῆ φυλάξομαι,αὐτὴ δὲ νοῦν σχὲς ἀλλὰ τῷ χρόνῳ ποτέ,σθένουσα μηδὲν τοῖς κρατοῦσιν εἰκαθεῖν.Χορόςπείθου· προνοίας οὐδὲν ἀνθρώποις ἔφυκέρδος λαβεῖν ἄμεινον οὐδὲ νοῦ σοφοῦ.Ἠλέκτραἀπροσδόκητον οὐδὲν εἴρηκας· καλῶς δʼᾔδη σʼ ἀπορρίψουσαν ἁπηγγελλόμην.ἀλλʼ αὐτόχειρί μοι μόνῃ τε δραστέοντοὔργον τόδʼ· οὐ γὰρ δὴ κενόν γʼ ἀφήσομεν.Χρυσόθεμιςφεῦ·εἴθʼ ὤφελες τοιάδε τὴν γνώμην πατρὸςθνῄσκοντος εἶναι· πᾶν γὰρ ἂν κατειργάσω.Ἠλέκτραἀλλʼ ἦ φύσιν γε, τὸν δὲ νοῦν ἥσσων τότε.Χρυσόθεμιςἄσκει τοιαύτη νοῦν διʼ αἰῶνος μένειν.Ἠλέκτραὡς οὐχὶ συνδράσουσα νουθετεῖς τάδε.Χρυσόθεμιςεἰκὸς γὰρ ἐγχειροῦντα καὶ πράσσειν κακῶς.Ἠλέκτραζηλῶ σε τοῦ νοῦ, τῆς δὲ δειλίας στυγῶ.Χρυσόθεμιςἀνέξομαι κλύουσα χὤταν εὖ λέγῃς.Ἠλέκτραἀλλʼ οὔ ποτʼ ἐξ ἐμοῦ γε μὴ πάθῃς τόδε.Χρυσόθεμιςμακρὸς τὸ κρῖναι ταῦτα χὠ λοιπὸς χρόνος.Ἠλέκτραἄπελθε· σοὶ γὰρ ὠφέλησις οὐκ ἔνι.Χρυσόθεμιςἔνεστιν· ἀλλὰ σοὶ μάθησις οὐ πάρα.Ἠλέκτραἐλθοῦσα μητρὶ ταῦτα πάντʼ ἔξειπε σῇ.Χρυσόθεμιςοὐδʼ αὖ τοσοῦτον ἔχθος ἐχθαίρω σʼ ἐγώ.Ἠλέκτραἀλλʼ οὖν ἐπίστω γʼ οἷ μʼ ἀτιμίας ἄγεις.Χρυσόθεμιςἀτιμίας μὲν οὔ, προμηθίας δὲ σοῦ.Ἠλέκτρατῷ σῷ δικαίῳ δῆτʼ ἐπισπέσθαι με δεῖ;Χρυσόθεμιςὅταν γὰρ εὖ φρονῇς, τόθʼ ἡγήσει σὺ νῷν.Ἠλέκτραἦ δεινὸν εὖ λέγουσαν ἐξαμαρτάνειν.Χρυσόθεμιςεἴρηκας ὀρθῶς ᾧ σὺ πρόσκεισαι κακῷ.Ἠλέκτρατί δʼ; οὐ δοκῶ σοι ταῦτα σὺν δίκῃ λέγειν;Χρυσόθεμιςἀλλʼ ἔστιν ἔνθα χἠ δίκη βλάβην φέρει.Ἠλέκτρατούτοις ἐγὼ ζῆν τοῖς νόμοις οὐ βούλομαι.Χρυσόθεμιςἀλλʼ εἰ ποήσεις ταῦτʼ, ἐπαινέσεις ἐμέ.Ἠλέκτρακαὶ μὴν ποήσω γʼ οὐδὲν ἐκπλαγεῖσά σε.Χρυσόθεμιςκαὶ τοῦτʼ ἀληθές, οὐδὲ βουλεύσει πάλιν;Ἠλέκτραβουλῆς γὰρ οὐδέν ἐστιν ἔχθιον κακῆς.Χρυσόθεμιςφρονεῖν ἔοικας οὐδὲν ὧν ἐγὼ λέγω.Ἠλέκτραπάλαι δέδοκται ταῦτα κοὐ νεωστί μοι.Χρυσόθεμιςἄπειμι τοίνυν· οὔτε γὰρ σὺ τἄμʼ ἔπητολμᾷς ἐπαινεῖν οὔτʼ ἐγὼ τοὺς σοὺς τρόπους.Ἠλέκτραἀλλʼ εἴσιθʼ. οὔ σοι μὴ μεθέψομαί ποτε,οὐδʼ ἢν σφόδρʼ ἱμείρουσα τυγχάνῃς· ἐπεὶπολλῆς ἀνοίας καὶ τὸ θηρᾶσθαι κενά.Χρυσόθεμιςἀλλʼ εἰ σεαυτῇ τυγχάνεις δοκοῦσά τιφρονεῖν, φρόνει τοιαῦθʼ. ὅταν γὰρ ἐν κακοῖςἤδη βεβήκῃς, τἄμʼ ἐπαινέσεις ἔπη.
Χορόςτί τοὺς ἄνωθεν φρονιμωτάτους οἰωνοὺς ἐσορώμενοι τροφᾶςκηδομένους ἀφʼ ὧν τε βλάστωσιν ἀφʼ ὧν τʼ ὄνασιν εὕρ-ωσι, τάδʼ οὐκ ἐπʼ ἴσας τελοῦμεν;ἀλλʼ οὐ τὰν Διὸς ἀστραπὰνκαὶ τὰν οὐρανίαν Θέμιν,δαρὸν οὐκ ἀπόνητοι.ὦ χθονία βροτοῖσι φάμα, κατά μοι βόασον οἰκτρὰνὄπα τοῖς ἔνερθʼ Ἀτρείδαις, ἀχόρευτα φέρουσʼὀνείδη·
Χορόςὅτι σφὶν ἤδη τὰ μὲν ἐκ δόμων νοσεῖ δή, τὰ δὲ πρὸς τέκνων διπλῆφύλοπις οὐκέτʼ ἐξισοῦται φιλοτασίῳ διαί-τᾳ· πρόδοτος δὲ μόνα σαλεύειἨλέκτρα, τὸν ἀεὶ πατρὸςδειλαία στενάχουσʼ, ὅπωςἁ πάνδυρτος ἀηδών,οὔτε τι τοῦ θανεῖν προμηθὴς τό τε μὴ βλέπειν ἑτοίμα,διδύμαν ἑλοῦσʼ Ἐρινύν· τίς ἂν εὔπατρις ὧδε βλάστοι;
Χορόςοὐδεὶς τῶν ἀγαθῶν γὰρζῶν κακῶς εὔκλειαν αἰσχῦναι θέλεινώνυμος, ὦ παῖ παῖ.ὡς καὶ σὺ πάγκλαυτον αἰῶνα κοινὸν εἵλου,τὸ μὴ καλὸν καθοπλίσασα, δύο φέρειν ἐν ἑνὶ λόγῳ,σοφά τʼ ἀρίστα τε παῖς κεκλῆσθαι.
Χορόςζῴης μοι καθύπερθενχειρὶ καὶ πλούτῳ τεῶν ἐχθρῶν ὅσοννῦν ὑπόχειρ ναίεις·ἐπεί σʼ ἐφηύρηκα μοίρᾳ μὲν οὐκ ἐν ἐσθλᾷβεβῶσαν, ἃ δὲ μέγιστʼ ἔβλαστε νόμιμα, τῶνδε φερομένανἄριστα τᾷ Ζηνὸς εὐσεβείᾳ.
Ὀρέστηςἆρʼ, ὦ γυναῖκες, ὀρθά τʼ εἰσηκούσαμενὀρθῶς θʼ ὁδοιποροῦμεν ἔνθα χρῄζομεν;Χορόςτί δʼ ἐξερευνᾷς καὶ τί βουληθεὶς πάρει;ὈρέστηςΑἴγισθον ἔνθʼ ᾤκηκεν ἱστορῶ πάλαι.Χορόςἀλλʼ εὖ θʼ ἱκάνεις χὠ φράσας ἀζήμιος.Ὀρέστηςτίς οὖν ἂν ὑμῶν τοῖς ἔσω φράσειεν ἂνἡμῶν ποθεινὴν κοινόπουν παρουσίαν;Χορόςἥδʼ, εἰ τὸν ἄγχιστόν γε κηρύσσειν χρεών.Ὀρέστηςἴθʼ, ὦ γύναι, δήλωσον εἰσελθοῦσʼ ὅτιΦωκῆς ματεύουσʼ ἄνδρες Αἴγισθόν τινες,Ἠλέκτραοἴμοι τάλαινʼ, οὐ δή ποθʼ ἧς ἠκούσαμενφήμης φέροντες ἐμφανῆ τεκμήρια;Ὀρέστηςοὐκ οἶδα τὴν σὴν κληδόνʼ· ἀλλά μοι γέρωνἐφεῖτʼ Ὀρέστου Στρόφιος ἀγγεῖλαι πέρι.Ἠλέκτρατί δʼ ἔστιν, ὦ ξένʼ; ὥς μʼ ὑπέρχεται φόβος.Ὀρέστηςφέροντες αὐτοῦ σμικρὰ λείψανʼ ἐν βραχεῖτεύχει θανόντος, ὡς ὁρᾷς, κομίζομεν.Ἠλέκτραοἲ ʼγὼ τάλαινα, τοῦτʼ ἐκεῖνʼ ἤδη σαφὲςπρόχειρον ἄχθος, ὡς ἔοικε, δέρκομαι.Ὀρέστηςεἴπερ τι κλαίεις τῶν Ὀρεστείων κακῶν,τόδʼ ἄγγος ἴσθι σῶμα τοὐκείνου στέγον.Ἠλέκτραὦ ξεῖνε, δός νυν, πρὸς θεῶν, εἴπερ τόδεκέκευθεν αὐτὸν τεῦχος, εἰς χεῖρας λαβεῖν,ὅπως ἐμαυτὴν καὶ γένος τὸ πᾶν ὁμοῦξὺν τῇδε κλαύσω κἀποδύρωμαι σποδῷ.Ὀρέστηςδόθʼ, ἥτις ἐστί, προσφέροντες· οὐ γὰρ ὡςἐν δυσμενείᾳ γʼ οὖσʼ ἐπαιτεῖται τάδε,ἀλλʼ ἢ φίλων τις ἢ πρὸς αἵματος φύσιν.Ἠλέκτραὦ φιλτάτου μνημεῖον ἀνθρώπων ἐμοὶψυχῆς Ὀρέστου λοιπόν, ὥς σʼ ἀπʼ ἐλπίδωνοὐχ ὧνπερ ἐξέπεμπον εἰσεδεξάμην.νῦν μὲν γὰρ οὐδὲν ὄντα βαστάζω χεροῖν,δόμων δέ σʼ, ὦ παῖ, λαμπρὸν ἐξέπεμψʼ ἐγώ.ὡς ὤφελον πάροιθεν ἐκλιπεῖν βίον,πρὶν ἐς ξένην σε γαῖαν ἐκπέμψαι χεροῖνκλέψασα ταῖνδε κἀνασώσασθαι φόνου,ὅπως θανὼν ἔκεισο τῇ τόθʼ ἡμέρᾳ,τύμβου πατρῴου κοινὸν εἰληχὼς μέρος.νῦν δʼ ἐκτὸς οἴκων κἀπὶ γῆς ἄλλης φυγὰςκακῶς ἀπώλου, σῆς κασιγνήτης δίχα,κοὔτʼ ἐν φίλαισι χερσὶν ἡ τάλαινʼ ἐγὼλουτροῖς σʼ ἐκόσμησʼ οὔτε παμφλέκτου πυρὸςἀνειλόμην, ὡς εἰκός, ἄθλιον βάρος,ἀλλʼ ἐν ξέναισι χερσὶ κηδευθεὶς τάλαςσμικρὸς προσήκεις ὄγκος ἐν σμικρῷ κύτει.οἴμοι τάλαινα τῆς ἐμῆς πάλαι τροφῆςἀνωφελήτου, τὴν ἐγὼ θάμʼ ἀμφὶ σοὶπόνῳ γλυκεῖ παρέσχον· οὔτε γάρ ποτεμητρὸς σύ γʼ ἦσθα μᾶλλον ἢ κἀμοῦ φίλος,οὔθʼ οἱ κατʼ οἶκον ἦσαν, ἀλλʼ ἐγὼ τροφός,ἐγὼ δʼ ἀδελφὴ σοὶ προσηυδώμην ἀεί.νῦν δʼ ἐκλέλοιπε ταῦτʼ ἐν ἡμέρᾳ μιᾷθανόντι σὺν σοί· πάντα γὰρ συναρπάσαςθύελλʼ ὅπως βέβηκας. οἴχεται πατήρ·τέθνηκʼ ἐγὼ σοί· φροῦδος αὐτὸς εἶ θανών·γελῶσι δʼ ἐχθροί· μαίνεται δʼ ὑφʼ ἡδονῆςμήτηρ ἀμήτωρ, ἧς ἐμοὶ σὺ πολλάκιςφήμας λάθρᾳ προύπεμπες ὡς φανούμενοςτιμωρὸς αὐτός. ἀλλὰ ταῦθʼ ὁ δυστυχὴςδαίμων ὁ σός τε κἀμὸς ἐξαφείλετο,ὅς σʼ ὧδέ μοι προύπεμψεν ἀντὶ φιλτάτηςμορφῆς σποδόν τε καὶ σκιὰν ἀνωφελῆ.Ἠλέκτραοἴμοι μοι.ὦ δέμας οἰκτρόν. φεῦ φεῦ.ὦ δεινοτάτας, οἴμοι μοι,πεμφθεὶς κελεύθους, φίλταθʼ, ὥς μʼ ἀπώλεσας·ἀπώλεσας δῆτʼ, ὦ κασίγνητον κάρα.τοιγὰρ σὺ δέξαι μʼ ἐς τὸ σὸν τόδε στέγος,τὴν μηδὲν εἰς τὸ μηδέν, ὡς σὺν σοὶ κάτωναίω τὸ λοιπόν· καὶ γὰρ ἡνίκʼ ἦσθʼ ἄνω,ξὺν σοὶ μετεῖχον τῶν ἴσων, καὶ νῦν ποθῶτοῦ σοῦ θανοῦσα μὴ ἀπολείπεσθαι τάφου.τοὺς γὰρ θανόντας οὐχ ὁρῶ λυπουμένους.Χορόςθνητοῦ πέφυκας πατρός, Ἠλέκτρα, φρόνει,θνητὸς δʼ Ὀρέστης. ὥστε μὴ λίαν στένε.πᾶσιν γὰρ ἡμῖν τοῦτʼ ὀφείλεται παθεῖν.Ὀρέστηςφεῦ φεῦ. τί λέξω; ποῖ λόγων ἀμηχανῶνἔλθω; κρατεῖν γὰρ οὐκέτι γλώσσης σθένω.Ἠλέκτρατί δʼ ἔσχες ἄλγος; πρὸς τί τοῦτʼ εἰπὼν κυρεῖς;Ὀρέστηςἦ σὸν τὸ κλεινὸν εἶδος Ἠλέκτρας τόδε;Ἠλέκτρατόδʼ ἔστʼ ἐκεῖνο, καὶ μάλʼ ἀθλίως ἔχον.Ὀρέστηςοἴμοι ταλαίνης ἆρα τῆσδε συμφορᾶς.Ἠλέκτραοὐ δή ποτʼ, ὦ ξένʼ, ἀμφʼ ἐμοὶ στένεις τάδε;Ὀρέστηςὦ σῶμʼ ἀτίμως κἀθέως ἐφθαρμένον.Ἠλέκτραοὔτοι ποτʼ ἄλλην ἢ ʼμὲ δυσφημεῖς, ξένε.Ὀρέστηςφεῦ τῆς ἀνύμφου δυσμόρου τε σῆς τροφῆς,Ἠλέκτρατί δή ποτʼ, ὦ ξένʼ, ὧδʼ ἐπισκοπῶν στένεις;Ὀρέστηςὡς οὐκ ἄρʼ ᾔδη τῶν ἐμῶν οὐδὲν κακῶν.Ἠλέκτραἐν τῷ διέγνως τοῦτο τῶν εἰρημένων;Ὀρέστηςὁρῶν σε πολλοῖς ἐμπρέπουσαν ἄλγεσιν.Ἠλέκτρακαὶ μὴν ὁρᾷς γε παῦρα τῶν ἐμῶν κακῶν.Ὀρέστηςκαὶ πῶς γένοιτʼ ἂν τῶνδʼ ἔτʼ ἐχθίω βλέπειν;Ἠλέκτραὁθούνεκʼ εἰμὶ τοῖς φονεῦσι σύντροφοςὈρέστηςτοῖς τοῦ; πόθεν τοῦτʼ ἐξεσήμηνας κακόν;Ἠλέκτρατοῖς πατρός· εἶτα τοῖσδε δουλεύω βίᾳ.Ὀρέστηςτίς γάρ σʼ ἀνάγκῃ τῇδε προτρέπει βροτῶν;Ἠλέκτραμήτηρ καλεῖται, μητρὶ δʼ οὐδὲν ἐξισοῖ.Ὀρέστηςτί δρῶσα; πότερα χερσὶν ἢ λύμῃ βίου;Ἠλέκτρακαὶ χερσὶ καὶ λύμαισι καὶ πᾶσιν κακοῖς.Ὀρέστηςοὐδʼ οὑπαρήξων οὐδʼ ὁ κωλύσων πάρα;Ἠλέκτραοὐ δῆθʼ. ὃς ἦν γάρ μοι σὺ προὔθηκας σποδόν.Ὀρέστηςὦ δύσποτμʼ, ὡς ὁρῶν σʼ ἐποικτίρω πάλαι.Ἠλέκτραμόνος βροτῶν νυν ἴσθʼ ἐποικτίρας ποτέ.Ὀρέστηςμόνος γὰρ ἥκω τοῖς ἴσοις ἀλγῶν κακοῖς.Ἠλέκτραοὐ δή ποθʼ ἡμῖν ξυγγενὴς ἥκεις ποθέν;Ὀρέστηςἐγὼ φράσαιμʼ ἄν, εἰ τὸ τῶνδʼ εὔνουν πάρα.Ἠλέκτραἀλλʼ ἐστὶν εὔνουν, ὥστε πρὸς πιστὰς ἐρεῖς.Ὀρέστηςμέθες τόδʼ ἄγγος νῦν, ὅπως τὸ πᾶν μάθῃς.Ἠλέκτραμὴ δῆτα πρὸς θεῶν τοῦτό μʼ ἐργάσῃ, ξένε.Ὀρέστηςπείθου λέγοντι κοὐχ ἁμαρτήσει ποτέ.Ἠλέκτραμή, πρὸς γενείου, μὴ ʼξέλῃ τὰ φίλτατα.Ὀρέστηςοὔ φημʼ ἐάσειν.Ἠλέκτραὦ τάλαινʼ ἐγὼ σέθεν,Ὀρέστα, τῆς σῆς εἰ στερήσομαι ταφῆς.Ὀρέστηςεὔφημα φώνει· πρὸς δίκης γὰρ οὐ στένεις.Ἠλέκτραπῶς τὸν θανόντʼ ἀδελφὸν οὐ δίκῃ στένω;Ὀρέστηςοὔ σοι προσήκει τήνδε προσφωνεῖν φάτιν.Ἠλέκτραοὕτως ἄτιμός εἰμι τοῦ τεθνηκότος;Ὀρέστηςἄτιμος οὐδενὸς σύ· τοῦτο δʼ οὐχὶ σόν.Ἠλέκτραεἴπερ γʼ Ὀρέστου σῶμα βαστάζω τόδε;Ὀρέστηςἀλλʼ οὐκ Ὀρέστου, πλὴν λόγῳ γʼ ἠσκημένον.Ἠλέκτραποῦ δʼ ἔστʼ ἐκείνου τοῦ ταλαιπώρου τάφος;Ὀρέστηςοὐκ ἔστι· τοῦ γὰρ ζῶντος οὐκ ἔστιν τάφος.Ἠλέκτραπῶς εἶπας, ὦ παῖ;Ὀρέστηςψεῦδος οὐδὲν ὧν λέγω.Ἠλέκτραἦ ζῇ γὰρ ἁνήρ;Ὀρέστηςεἴπερ ἔμψυχός γʼ ἐγώ.Ἠλέκτραἦ γὰρ σὺ κεῖνος;Ὀρέστηςτήνδε προσβλέψασά μουσφραγῖδα πατρὸς ἔκμαθʼ εἰ σαφῆ λέγω.Ἠλέκτραὦ φίλτατον φῶς.Ὀρέστηςφίλτατον, συμμαρτυρῶ.Ἠλέκτραὦ φθέγμʼ, ἀφίκου;Ὀρέστηςμηκέτʼ ἄλλοθεν πύθῃ,Ἠλέκτραἔχω σε χερσίν;Ὀρέστηςὡς τὰ λοίπʼ ἔχοις ἀεί.Ἠλέκτραὦ φίλταται γυναῖκες, ὦ πολίτιδες,ὁρᾶτʼ Ὀρέστην τόνδε, μηχαναῖσι μὲνθανόντα, νῦν δὲ μηχαναῖς σεσωσμένον.Χορόςὁρῶμεν, ὦ παῖ, κἀπὶ συμφοραῖσί μοιγεγηθὸς ἕρπει δάκρυον ὀμμάτων ἄπο.
Ἠλέκτραἰὼ γοναί,γοναὶ σωμάτων ἐμοὶ φιλτάτων,ἐμόλετʼ ἀρτίως,ἐφηύρετʼ, ἤλθετʼ, εἴδεθʼ οὓς ἐχρῄζετε.Ὀρέστηςπάρεσμεν· ἀλλὰ σῖγʼ ἔχουσα πρόσμενε.Ἠλέκτρατί δʼ ἔστιν;Ὀρέστηςσιγᾶν ἄμεινον, μή τις ἔνδοθεν κλύῃ.Ἠλέκτραἀλλʼ οὐ μὰ τὴν ἄδμητον αἰὲν Ἄρτεμιν,τόδε μὲν οὔ ποτʼ ἀξιώσω τρέσαι,περισσὸν ἄχθος ἔνδονγυναικῶν ὂν αἰεί.Ὀρέστηςὅρα γε μὲν δὴ κἀν γυναιξὶν ὡς Ἄρηςἔνεστιν· εὖ δʼ ἔξοισθα πειραθεῖσά που.Ἠλέκτραὀτοτοτοτοῖ τοτοῖ,ἀνέφελον ἐνέβαλες οὔ ποτε καταλύσιμον,οὐδέ ποτε λησόμενον ἁμέτερονοἷον ἔφυ κακόν.Ὀρέστηςἔξοιδα, παῖ, ταῦτʼ· ἀλλʼ ὅταν παρουσίαφράζῃ, τότʼ ἔργων τῶνδε μεμνῆσθαι χρεών.
Ἠλέκτραὁ πᾶς ἐμοί,ὁ πᾶς ἂν πρέποι παρὼν ἐννέπειντάδε δίκᾳ χρόνος·μόλις γὰρ ἔσχον νῦν ἐλεύθερον στόμα.Ὀρέστηςξύμφημι κἀγώ· τοιγαροῦν σῴζου τόδε.Ἠλέκτρατί δρῶσα;Ὀρέστηςοὗ μή ʼστι καιρὸς μὴ μακρὰν βούλου λέγειν.Ἠλέκτρατίς οὖν ἂν ἀξίαν γε σοῦ πεφηνότοςμεταβάλοιτʼ ἂν ὧδε σιγὰν λόγων;ἐπεί σε νῦν ἀφράστωςἀέλπτως τʼ ἐσεῖδον.Ὀρέστηςτότʼ εἶδες, εὖτε θεοί μʼ ἐπώτρυναν μολεῖνἨλέκτραἔφρασας ὑπερτέραντᾶς πάρος ἔτι χάριτος, εἴ σε θεὸς ἐπόρισενἁμέτερα πρὸς μέλαθρα· δαιμόνιοναὐτὸ τίθημʼ ἐγώ.Ὀρέστηςτὰ μέν σʼ ὀκνῶ χαίρουσαν εἰργαθεῖν, τὰ δὲδέδοικα λίαν ἡδονῇ νικωμένην.
Ἠλέκτραἰὼ χρόνῳ μακρῷ φιλτάταν ὁδὸνἐπαξιώσας ὧδέ μοι φανῆναι,μή τί με, πολύπονον ὧδʼ ἰδὼνὈρέστηςτί μὴ ποήσω;Ἠλέκτραμή μʼ ἀποστερήσῃςτῶν σῶν προσώπων ἁδονὰν μεθέσθαι.Ὀρέστηςἦ κάρτα κἂν ἄλλοισι θυμοίμην ἰδών.Ἠλέκτραξυναινεῖς;Ὀρέστηςτί μὴν οὔ;Ἠλέκτραὦ φίλαι, ἔκλυον ἃν ἐγὼ οὐδʼ ἂν ἤλπισʼ αὐδάν,οὐδʼ ἂν ἔσχον ὁρμὰνἄναυδον οὐδὲ σὺν βοᾷ κλύουσα,τάλαινα. νῦν δʼ ἔχω σε· προυφάνης δὲφιλτάταν ἔχων πρόσοψιν,ἇς ἐγὼ οὐδʼ ἂν ἐν κακοῖς λαθοίμαν.
Ὀρέστηςτὰ μὲν περισσεύοντα τῶν λόγων ἄφες,καὶ μήτε μήτηρ ὡς κακὴ δίδασκέ με,μήθʼ ὡς πατρῴαν κτῆσιν Αἴγισθος δόμωνἀντλεῖ, τὰ δʼ ἐκχεῖ, τὰ δὲ διασπείρει μάτην·χρόνου γὰρ ἄν σοι καιρὸν ἐξείργοι λόγος.ἃ δʼ ἁρμόσει μοι τῷ παρόντι νῦν χρόνῳσήμαινʼ, ὅπου φανέντες ἢ κεκρυμμένοιγελῶντας ἐχθροὺς παύσομεν τῇ νῦν ὁδῷ.οὕτω δʼ ὅπως μήτηρ σε μὴ ʼπιγνώσεταιφαιδρῷ προσώπῳ νῷν ἐπελθόντοιν δόμους·ἀλλʼ ὡς ἐπʼ ἄτῃ τῇ μάτην λελεγμένῃστέναζʼ· ὅταν γὰρ εὐτυχήσωμεν, τότεχαίρειν παρέσται καὶ γελᾶν ἐλευθέρως.Ἠλέκτραἀλλʼ ὦ κασίγνηθʼ, ὧδʼ ὅπως καὶ σοὶ φίλονκαὶ τοὐμὸν ἔσται τῇδʼ· ἐπεὶ τὰς ἡδονὰςπρὸς σοῦ λαβοῦσα κοὐκ ἐμὰς ἐκτησάμην,κοὐδʼ ἄν σε λυπήσασα δεξαίμην βραχὺαὐτὴ μέγʼ εὑρεῖν κέρδος· οὐ γὰρ ἂν καλῶςὑπηρετοίην τῷ παρόντι δαίμονι.ἀλλʼ οἶσθα μὲν τἀνθένδε, πῶς γὰρ οὔ; κλύωνὁθούνεκʼ Αἴγισθος μὲν οὐ κατὰ στέγας,μήτηρ δʼ ἐν οἴκοις· ἣν σὺ μὴ δείσῃς ποθʼ ὡςγέλωτι τοὐμὸν φαιδρὸν ὄψεται κάρα.μῖσός τε γὰρ παλαιὸν ἐντέτηκέ μοι,κἀπεί σʼ ἐσεῖδον, οὔ ποτʼ ἐκλήξω χαρᾷδακρυρροοῦσα· πῶς γὰρ ἂν λήξαιμʼ ἐγώ,ἥτις μιᾷ σε τῇδʼ ὁδῷ θανόντα τεκαὶ ζῶντʼ ἐσεῖδον; εἴργασαι δέ μʼ ἄσκοπα·ὥστʼ εἰ πατήρ μοι ζῶν ἵκοιτο, μηκέτʼ ἂντέρας νομίζειν αὐτό, πιστεύειν δʼ ὁρᾶν.ὅτʼ οὖν τοιαύτην ἡμὶν ἐξήκεις ὁδόν,ἄρχʼ αὐτὸς ὥς σοι θυμός· ὡς ἐγὼ μόνηοὐκ ἂν δυοῖν ἥμαρτον· ἢ γὰρ ἂν καλῶςἔσωσʼ ἐμαυτὴν ἢ καλῶς ἀπωλόμην.Ὀρέστηςσιγᾶν ἐπῄνεσʼ ὡς ἐπʼ ἐξόδῳ κλύω τῶν ἔνδοθεν χωροῦντος.Ἠλέκτραεἴσιτʼ, ὦ ξένοι,ἄλλως τε καὶ φέροντες οἷʼ ἂν οὔτε τιςδόμων ἀπώσαιτʼ οὔτʼ ἂν ἡσθείη λαβών.Παιδαγωγόςὦ πλεῖστα μῶροι καὶ φρενῶν τητώμενοι,πότερα παρʼ οὐδὲν τοῦ βίου κήδεσθʼ ἔτιἢ νοῦς ἔνεστιν οὔτις ὑμὶν ἐγγενής,ὅτʼ οὐ παρʼ αὐτοῖς, ἀλλʼ ἐν αὐτοῖσιν κακοῖςτοῖσιν μεγίστοις ὄντες οὐ γιγνώσκετε;ἀλλʼ εἰ σταθμοῖσι τοῖσδε μὴ ʼκύρουν ἐγὼπάλαι φυλάσσων, ἦν ἂν ὑμὶν ἐν δόμοιςτὰ δρώμενʼ ὑμῶν πρόσθεν ἢ τὰ σώματα·νῦν δʼ εὐλάβειαν τῶνδε προυθέμην ἐγώ.καὶ νῦν ἀπαλλαχθέντε τῶν μακρῶν λόγωνκαὶ τῆς ἀπλήστου τῆσδε σὺν χαρᾷ βοῆςεἴσω παρέλθεθʼ, ὡς τὸ μὲν μέλλειν κακὸνἐν τοῖς τοιούτοις ἔστʼ, ἀπηλλάχθαι δʼ ἀκμή.Ὀρέστηςπῶς οὖν ἔχει τἀντεῦθεν εἰσιόντι μοι;Παιδαγωγόςκαλῶς· ὑπάρχει γάρ σε μὴ γνῶναί τινα.Ὀρέστηςἤγγειλας, ὡς ἔοικεν, ὡς τεθνηκότα.Παιδαγωγόςεἷς τῶν ἐν Ἅιδου μάνθανʼ ἐνθάδʼ ὢν ἀνήρ.Ὀρέστηςχαίρουσιν οὖν τούτοισιν; ἢ τίνες λόγοι;Παιδαγωγόςτελουμένων εἴποιμʼ ἄν· ὡς δὲ νῦν ἔχει,καλῶς τὰ κείνων πάντα, καὶ τὰ μὴ καλῶς.Ἠλέκτρατίς οὗτός ἐστʼ, ἀδελφέ; πρὸς θεῶν φράσον.Ὀρέστηςοὐχὶ ξυνίης;Ἠλέκτραοὐδέ γʼ ἐς θυμὸν φέρω.Ὀρέστηςοὐκ οἶσθʼ ὅτῳ μʼ ἔδωκας εἰς χέρας ποτέ;Ἠλέκτραποίῳ; τί φωνεῖς;Ὀρέστηςοὗ τὸ Φωκέων πέδονὑπεξεπέμφθην σῇ προμηθίᾳ χεροῖν.Ἠλέκτραἦ κεῖνος οὗτος, ὅν ποτʼ ἐκ πολλῶν ἐγὼμόνον προσηῦρον πιστὸν ἐν πατρὸς φόνῳ;Ὀρέστηςὅδʼ ἐστί· μή μʼ ἔλεγχε πλείοσιν λόγοις.Ἠλέκτραὦ φίλτατον φῶς, ὦ μόνος σωτὴρ δόμωνἈγαμέμνονος, πῶς ἦλθες; ἦ σὺ κεῖνος εἶ,ὃς τόνδε κἄμʼ ἔσωσας ἐκ πολλῶν πόνων;ὦ φίλταται μὲν χεῖρες, ἥδιστον δʼ ἔχωνποδῶν ὑπηρέτημα, πῶς οὕτω πάλαιξυνών μʼ ἔληθες οὐδʼ ἔφαινες, ἀλλά μελόγοις ἀπώλλυς, ἔργʼ ἔχων ἥδιστʼ ἐμοί;χαῖρʼ, ὦ πάτερ· πατέρα γὰρ εἰσορᾶν δοκῶ·χαῖρʼ· ἴσθι δʼ ὡς μάλιστά σʼ ἀνθρώπων ἐγὼἤχθηρα κἀφίλησʼ ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ.Παιδαγωγόςἀρκεῖν δοκεῖ μοι· τοὺς γὰρ ἐν μέσῳ λόγουςπολλαὶ κυκλοῦνται νύκτες ἡμέραι τʼ ἴσαι,αἳ ταῦτά σοι δείξουσιν, Ἠλέκτρα, σαφῆ.σφῷν δʼ ἐννέπω γε τοῖν παρεστώτοιν ὅτινῦν καιρὸς ἔρδειν· νῦν Κλυταιμνήστρα μόνη,νῦν οὔτις ἀνδρῶν ἔνδον· εἰ δʼ ἐφέξετον,φροντίζεθʼ ὡς τούτοις τε καὶ σοφωτέροιςἄλλοισι τούτων πλείοσιν μαχούμενοι.Ὀρέστηςοὐκ ἂν μακρῶν ἔθʼ ἡμὶν οὐδὲν ἂν λόγων,Πυλάδη, τόδʼ εἴη τοὔργον, ἀλλʼ ὅσον τάχοςχωρεῖν ἔσω, πατρῷα προσκύσανθʼ ἕδηθεῶν, ὅσοιπερ πρόπυλα ναίουσιν τάδε.Ἠλέκτραἄναξ Ἄπολλον, ἵλεως αὐτοῖν κλύεἐμοῦ τε πρὸς τούτοισιν, ἥ σε πολλὰ δὴἀφʼ ὧν ἔχοιμι λιπαρεῖ προύστην χερί.νῦν δʼ, ὦ Λύκειʼ Ἄπολλον, ἐξ οἵων ἔχωαἰτῶ, προπίτνω, λίσσομαι, γενοῦ πρόφρωνἡμῖν ἀρωγὸς τῶνδε τῶν βουλευμάτων,καὶ δεῖξον ἀνθρώποισι τἀπιτίμιατῆς δυσσεβείας οἷα δωροῦνται θεοί.
Χορόςἴδεθʼ ὅποι προνέμεταιτὸ δυσέριστον αἷμα φυσῶν Ἄρης.βεβᾶσιν ἄρτι δωμάτων ὑπόστεγοιμετάδρομοι κακῶν πανουργημάτων ἄφυκτοι κύνες,ὥστʼ οὐ μακρὰν ἔτʼ ἀμμενεῖτοὐμὸν φρενῶν ὄνειρον αἰωρούμενον.
Χορόςπαράγεται γὰρ ἐνέρωνδολιόπους ἀρωγὸς εἴσω στέγας,ἀρχαιόπλουτα πατρὸς εἰς ἑδώλια,νεακόνητον αἷμα χειροῖν ἔχων· ὁ Μαίας δὲ παῖςἙρμῆς σφʼ ἄγει δόλον σκότῳκρύψας πρὸς αὐτὸ τέρμα κοὐκέτʼ ἀμμένει.
Ἠλέκτραὦ φίλταται γυναῖκες, ἅνδρες αὐτίκατελοῦσι τοὔργον· ἀλλὰ σῖγα πρόσμενε.Χορόςπῶς δή; τί νῦν πράσσουσιν;Ἠλέκτραἡ μὲν ἐς τάφονλέβητα κοσμεῖ, τὼ δʼ ἐφέστατον πέλας.Χορόςσὺ δʼ ἐκτὸς ᾖξας πρὸς τί;Ἠλέκτραφρουρήσουσʼ ὅπωςΑἴγισθος ἡμᾶς μὴ λάθῃ μολὼν ἔσω.Κλυταιμνήστρααἰαῖ. ἰὼ στέγαιφίλων ἔρημοι, τῶν δʼ ἀπολλύντων πλέαι.Ἠλέκτραβοᾷ τις ἔνδον· οὐκ ἀκούετʼ, ὦ φίλαι;Χορόςἤκουσʼ ἀνήκουστα δύστανος, ὥστε φρῖξαι.Κλυταιμνήστραοἴμοι τάλαινʼ· Αἴγισθε, ποῦ ποτʼ ὢν κυρεῖς;Ἠλέκτραἰδοὺ μάλʼ αὖ θροεῖ τις.Κλυταιμνήστραὦ τέκνον τέκνον, οἴκτιρε τὴν τεκοῦσαν.Ἠλέκτραἀλλʼ οὐκ ἐκ σέθενᾠκτίρεθʼ οὗτος οὐδʼ ὁ γεννήσας πατήρ.Χορόςὦ πόλις, ὦ γενεὰ τάλαινα, νῦν σοιμοῖρα καθαμερία φθίνει φθίνει.Κλυταιμνήστραὤμοι πέπληγμαι.Ἠλέκτραπαῖσον, εἰ σθένεις, διπλῆν.Κλυταιμνήστραὤμοι μάλʼ αὖθις.Ἠλέκτραεἰ γὰρ Αἰγίσθῳ θʼ ὁμοῦ.Χορόςτελοῦσʼ ἀραί· ζῶσιν οἱ γᾶς ὑπαὶ κείμενοι.παλίρρυτον γὰρ αἷμʼ ὑπεξαιροῦσι τῶνκτανόντων οἱ πάλαι θανόντες.
Χορόςκαὶ μὴν πάρεισιν οἵδε· φοινία δὲ χεὶρστάζει θυηλῆς Ἄρεος, οὐδʼ ἔχω ψέγειν.ἨλέκτραὈρέστα, πῶς κυρεῖτε;Ὀρέστηςτἀν δόμοισι μὲνκαλῶς, Ἀπόλλων εἰ καλῶς ἐθέσπισεν.Ἠλέκτρατέθνηκεν ἡ τάλαινα;Ὀρέστηςμηκέτʼ ἐκφοβοῦμητρῷον ὥς σε λῆμʼ ἀτιμάσει ποτέ.Χορόςπαύσασθε· λεύσσω γὰρ Αἴγισθον ἐκ προδήλου.Ἠλέκτραὦ παῖδες, οὐκ ἄψορρον;Ὀρέστηςεἰσορᾶτε ποῦ τὸν ἄνδρʼ;Ἠλέκτραἐφʼ ἡμῖν οὗτος ἐκ προαστίουχωρεῖ γεγηθὼς
Χορόςβᾶτε κατʼ ἀντιθύρων ὅσον τάχιστα,νῦν, τὰ πρὶν εὖ θέμενοι, τάδʼ ὡς πάλιν.Ὀρέστηςθάρσει· τελοῦμεν.Ἠλέκτραᾗ νοεῖς ἔπειγέ νυν.Ὀρέστηςκαὶ δὴ βέβηκα.Ἠλέκτρατἀνθάδʼ ἂν μέλοιτʼ ἐμοί.Χορόςδιʼ ὠτὸς ἂν παῦρά γʼ ὡς ἠπίως ἐννέπεινπρὸς ἄνδρα τόνδε συμφέροι, λαθραῖον ὡςὀρούσῃ πρὸς δίκας ἀγῶνα.
Αἴγισθοςτίς οἶδεν ὑμῶν ποῦ ποθʼ οἱ Φωκῆς ξένοι,οὕς φασʼ Ὀρέστην ἡμὶν ἀγγεῖλαι βίονλελοιπόθʼ ἱππικοῖσιν ἐν ναυαγίοις;σέ τοι, σὲ κρίνω, ναὶ σέ, τὴν ἐν τῷ πάροςχρόνῳ θρασεῖαν· ὡς μάλιστα σοὶ μέλεινοἶμαι, μάλιστα δʼ ἂν κατειδυῖαν φράσαι.Ἠλέκτραἔξοιδα· πῶς γὰρ οὐχί; συμφορᾶς γὰρ ἂνἔξωθεν εἴην τῶν ἐμῶν τῆς φιλτάτης.Αἴγισθοςποῦ δῆτʼ ἂν εἶεν οἱ ξένοι; δίδασκέ με.Ἠλέκτραἔνδον· φίλης γὰρ προξένου κατήνυσαν.Αἴγισθοςἦ καὶ θανόντʼ ἤγγειλαν ὡς ἐτητύμως;Ἠλέκτραοὔκ, ἀλλὰ κἀπέδειξαν, οὐ λόγῳ μόνον.Αἴγισθοςπάρεστʼ ἄρʼ ἡμῖν ὥστε κἀμφανῆ μαθεῖν;Ἠλέκτραπάρεστι δῆτα, καὶ μάλʼ ἄζηλος θέα.Αἴγισθοςἦ πολλὰ χαίρειν μʼ εἶπας οὐκ εἰωθότως.Ἠλέκτραχαίροις ἄν, εἴ σοι χαρτὰ τυγχάνοι τάδε.Αἴγισθοςσιγᾶν ἄνωγα κἀναδεικνύναι πύλαςπᾶσιν Μυκηναίοισιν Ἀργείοις θʼ ὁρᾶν,ὡς εἴ τις αὐτῶν ἐλπίσιν κεναῖς πάροςἐξῄρετʼ ἀνδρὸς τοῦδε, νῦν ὁρῶν νεκρὸνστόμια δέχηται τἀμὰ μηδὲ πρὸς βίανἐμοῦ κολαστοῦ προστυχὼν φύσῃ φρένας.Ἠλέκτρακαὶ δὴ τελεῖται τἀπʼ ἐμοῦ· τῷ γὰρ χρόνῳνοῦν ἔσχον, ὥστε συμφέρειν τοῖς κρείσσοσιν.Αἴγισθοςὦ Ζεῦ, δέδορκα φάσμʼ ἄνευ φθόνου μὲν οὐπεπτωκός· εἰ δʼ ἔπεστι νέμεσις, οὐ λέγω.χαλᾶτε πᾶν κάλυμμʼ ἀπʼ ὀφθαλμῶν, ὅπωςτὸ συγγενές τοι κἀπʼ ἐμοῦ θρήνων τύχῃ.Ὀρέστηςαὐτὸς σὺ βάσταζʼ· οὐκ ἐμὸν τόδʼ, ἀλλὰ σόν,τὸ ταῦθʼ ὁρᾶν τε καὶ προσηγορεῖν φίλως.Αἴγισθοςἀλλʼ εὖ παραινεῖς κἀπιπείσομαι· σὺ δέ,εἴ που κατʼ οἶκόν μοι Κλυταιμνήστρα, κάλει.Ὀρέστηςαὕτη πέλας σοῦ· μηκέτʼ ἄλλοσε σκόπει.Αἴγισθοςοἴμοι, τί λεύσσω;Ὀρέστηςτίνα φοβεῖ; τίνʼ ἀγνοεῖς;Αἴγισθοςτίνων ποτʼ ἀνδρῶν ἐν μέσοις ἀρκυστάτοις πέπτωχʼ ὁ τλήμων;Ὀρέστηςοὐ γὰρ αἰσθάνει πάλαιζῶντας θανοῦσιν οὕνεκʼ ἀνταυδᾷς ἴσα;Αἴγισθοςοἴμοι, ξυνῆκα τοὔπος· οὐ γὰρ ἔσθʼ ὅπωςὅδʼ οὐκ Ὀρέστης ἔσθʼ ὁ προσφωνῶν ἐμέ.Ὀρέστηςκαὶ μάντις ὢν ἄριστος ἐσφάλλου πάλαι.Αἴγισθοςὄλωλα δὴ δείλαιος. ἀλλά μοι πάρεςκἂν σμικρὸν εἰπεῖν.Ἠλέκτραμὴ πέρα λέγειν ἔαπρὸς θεῶν, ἀδελφέ, μηδὲ μηκύνειν λόγους.τί γὰρ βροτῶν ἂν σὺν κακοῖς μεμιγμένωνθνῄσκειν ὁ μέλλων οὐ χρόνου κέρδος φέροι;ἀλλʼ ὡς τάχιστα κτεῖνε καὶ κτανὼν πρόθεςταφεῦσιν, ὧν τόνδʼ εἰκός ἐστι τυγχάνειν,ἄποπτον ἡμῶν· ὡς ἐμοὶ τόδʼ ἂν κακῶνμόνον γένοιτο τῶν πάλαι λυτήριον.Ὀρέστηςχωροῖς ἂν εἴσω σὺν τάχει· λόγων γὰρ οὐνῦν ἐστιν ἁγών, ἀλλὰ σῆς ψυχῆς πέρι.Αἴγισθοςτί δʼ ἐς δόμους ἄγεις με; πῶς, τόδʼ εἰ καλὸντοὔργον, σκότου δεῖ κοὐ πρόχειρος εἶ κτανεῖν;Ὀρέστηςμὴ τάσσε· χώρει δʼ ἔνθαπερ κατέκτανεςπατέρα τὸν ἀμόν, ὡς ἂν ἐν ταὐτῷ θάνῃς.Αἴγισθοςἦ πᾶσʼ ἀνάγκη τήνδε τὴν στέγην ἰδεῖντά τʼ ὄντα καὶ μέλλοντα Πελοπιδῶν κακά;Ὀρέστηςτὰ γοῦν σʼ· ἐγώ σοι μάντις εἰμὶ τῶνδʼ ἄκρος.Αἴγισθοςἀλλʼ οὐ πατρῴαν τὴν τέχνην ἐκόμπασας.Ὀρέστηςπόλλʼ ἀντιφωνεῖς, ἡ δʼ ὁδὸς βραδύνεται.ἀλλʼ ἕρφʼ.Αἴγισθοςὑφηγοῦ.Ὀρέστηςσοὶ βαδιστέον πάρος.Αἴγισθοςἦ μὴ φύγω σε;Ὀρέστηςμὴ μὲν οὖν καθʼ ἡδονὴνθάνῃς· φυλάξαι δεῖ με τοῦτό σοι πικρόν.χρῆν δʼ εὐθὺς εἶναι τήνδε τοῖς πᾶσιν δίκην,ὅστις πέρα πράσσειν τι τῶν νόμων θέλει,κτείνειν· τὸ γὰρ πανοῦργον οὐκ ἂν ἦν πολύ.Χορόςὦ σπέρμʼ Ἀτρέως, ὡς πολλὰ παθὸνδιʼ ἐλευθερίας μόλις ἐξῆλθεςτῇ νῦν ὁρμῇ τελεωθέν.