τὸ πᾶν, ἀφράστῳ τῇδε χειρωθεὶς πέδῃ.κοὐ ταῦτα λόγχη πεδιάς, οὔθʼ ὁ γηγενὴςστρατὸς Γιγάντων οὔτε θήρειος βία,οὔθʼ Ἑλλὰς οὔτʼ ἄγλωσσος οὔθʼ ὅσην ἐγὼγαῖαν καθαίρων ἱκόμην, ἔδρασέ πω·γυνὴ δέ, θῆλυς φῦσα κοὐκ ἀνδρὸς φύσιν,μόνη με δὴ καθεῖλε φασγάνου δίχα.ὦ παῖ, γενοῦ μοι παῖς ἐτήτυμος γεγώς,καὶ μὴ τὸ μητρὸς ὄνομα πρεσβεύσῃς πλέον.δός μοι χεροῖν σαῖν αὐτὸς ἐξ οἴκου λαβὼνἐς χεῖρα τὴν τεκοῦσαν, ὡς εἰδῶ σάφαεἰ τοὐμὸν ἀλγεῖς μᾶλλον ἢ κείνης ὁρῶνλωβητὸν εἶδος ἐν δίκῃ κακούμενον.ἴθʼ, ὦ τέκνον, τόλμησον· οἴκτιρόν τέ μεπολλοῖσιν οἰκτρόν, ὅστις ὥστε παρθένοςβέβρυχα κλαίων, καὶ τόδʼ οὐδʼ ἂν εἷς ποτετόνδʼ ἄνδρα φαίη πρόσθʼ ἰδεῖν δεδρακότα,ἀλλʼ ἀστένακτος αἰὲν εἱπόμην κακοῖς.νῦν δʼ ἐκ τοιούτου θῆλυς ηὕρημαι τάλας.Ἡρακλῆςκαὶ νῦν προσελθὼν στῆθι πλησίον πατρός,σκέψαι θʼ ὁποίας ταῦτα συμφορᾶς ὕποπέπονθα· δείξω γὰρ τάδʼ ἐκ καλυμμάτων.ἰδού, θεᾶσθε πάντες ἄθλιον δέμας,ὁρᾶτε τὸν δύστηνον, ὡς οἰκτρῶς ἔχω.αἰαῖ, ἆ τάλας,ἔθαλψεν ἄτης σπασμὸς ἀρτίως ὅδʼ αὖ,διῇξε πλευρῶν, οὐδʼ ἀγύμναστόν μʼ ἐᾶνἔοικεν ἡ τάλαινα διάβορος νόσος.ὦναξ Ἀίδη, δέξαι μʼ,ὦ Διὸς ἀκτίς, παῖσον,