φονέα γενέσθαι καὶ παλαμναῖον σέθεν.Ἡρακλῆςοὐ δῆτʼ ἔγωγʼ, ἀλλʼ ὧν ἔχω παιώνιονκαὶ μοῦνον ἰατῆρα τῶν ἐμῶν κακῶν.Ὕλλοςκαὶ πῶς ὑπαίθων σῶμʼ ἂν ἰῴμην τὸ σόν;Ἡρακλῆςἀλλʼ εἰ φοβεῖ πρὸς τοῦτο, τἄλλα γʼ ἔργασαι.Ὕλλοςφορᾶς γέ τοι φθόνησις οὐ γενήσεται.Ἡρακλῆςἦ καὶ πυρᾶς πλήρωμα τῆς εἰρημένης;Ὕλλοςὅσον γʼ ἂν αὐτὸς μὴ ποτιψαύων χεροῖν·τὰ δʼ ἄλλα πράξω κοὐ καμεῖ τοὐμὸν μέρος.Ἡρακλῆςἀλλʼ ἀρκέσει καὶ ταῦτα· πρόσνειμαι δέ μοιχάριν βραχεῖαν πρὸς μακροῖς ἄλλοις διδούς.Ὕλλοςεἰ καὶ μακρὰ κάρτʼ ἐστίν, ἐργασθήσεται.Ἡρακλῆςτὴν Εὐρυτείαν οἶσθα δῆτα παρθένον;ὝλλοςἸόλην ἔλεξας, ὥς γʼ ἐπεικάζειν ἐμέ.Ἡρακλῆςἔγνως. τοσοῦτον δή σʼ ἐπισκήπτω, τέκνον·ταύτην ἐμοῦ θανόντος, εἴπερ εὐσεβεῖνβούλει, πατρῴων ὁρκίων μεμνημένος,προσθοῦ δάμαρτα, μηδʼ ἀπιστήσῃς πατρί·μηδʼ ἄλλος ἀνδρῶν τοῖς ἐμοῖς πλευροῖς ὁμοῦκλιθεῖσαν αὐτὴν ἀντὶ σοῦ λάβῃ ποτέ,ἀλλʼ αὐτός, ὦ παῖ, τοῦτο κήδευσον λέχος.πείθου· τὸ γάρ τοι μεγάλα πιστεύσαντʼ ἐμοὶσμικροῖς ἀπιστεῖν τὴν πάρος συγχεῖ χάριν.Ὕλλοςοἴμοι· τὸ μὲν νοσοῦντι θυμοῦσθαι κακόν,τὸ δʼ ὧδʼ ὁρᾶν φρονοῦντα τίς ποτʼ ἂν φέροι;Ἡρακλῆςὡς ἐργασείων οὐδὲν ὧν λέγω θροεῖς.Ὕλλοςτίς γάρ ποθʼ, ἥ μοι μητρὶ μὲν θανεῖν μόνημεταίτιος σοί τʼ αὖθις ὡς ἔχεις ἔχειν,τίς ταῦτʼ ἄν, ὅστις μὴ ʼξ ἀλαστόρων νοσοῖ,ἕλοιτο; κρεῖσσον κἀμέ γʼ, ὦ πάτερ, θανεῖν