τοσαῦτʼ ἐπισκήψαντος, ἐν μέσῳ σκάφειθέντες σφε πρὸς γῆν τήνδʼ ἐκέλσαμεν μόλιςβρυχώμενον σπασμοῖσι· καί νιν αὐτίκαἢ ζῶντʼ ἐσόψεσθʼ ἢ τεθνηκότʼ ἀρτίως.τοιαῦτα, μῆτερ, πατρὶ βουλεύσασʼ ἐμῷκαὶ δρῶσʼ ἐλήφθης, ὧν σε ποίνιμος Δίκητίσαιτʼ Ἐρινύς τʼ. εἰ θέμις δʼ, ἐπεύχομαι·θέμις δʼ, ἐπεί μοι τὴν θέμιν σὺ προύβαλες,πάντων ἄριστον ἄνδρα τῶν ἐπὶ χθονὶκτείνασʼ, ὁποῖον ἄλλον οὐκ ὄψει ποτέ.Χορόςτί σῖγʼ ἀφέρπεις; οὐ κάτοισθʼ ὁθούνεκαξυνηγορεῖς σιγῶσα τῷ κατηγόρῳ;Ὕλλοςἐᾶτʼ ἀφέρπειν· οὖρος ὀφθαλμῶν ἐμῶναὐτῇ γένοιτʼ ἄπωθεν ἑρπούσῃ καλός.ὄγκον γὰρ ἄλλως ὀνόματος τί δεῖ τρέφεινμητρῷον, ἥτις μηδὲν ὡς τεκοῦσα δρᾷ;ἀλλʼ ἑρπέτω χαίρουσα· τὴν δὲ τέρψιν ἣντὠμῷ δίδωσι πατρί, τήνδʼ αὐτὴ λάβοι.
Χορόςἴδʼ οἷον, ὦ παῖδες, προσέμιξεν ἄφαρτοὔπος τὸ θεοπρόπον ἡμῖντᾶς παλαιφάτου προνοίας,ὅ τʼ ἔλακεν, ὁπότε τελεόμηνος ἐκφέροιδωδέκατος ἄροτος, ἀναδοχὰν τελεῖν πόνωντῷ Διὸς αὐτόπαιδι· καὶ τάδʼ ὀρθῶςἔμπεδα κατουρίζει. πῶς γὰρ ἂν ὁ μὴ λεύσσωνἔτι ποτʼ ἔτʼ ἐπίπονον πόνων ἔχοι θανὼν λατρείαν;
Χορόςεἰ γάρ σφε Κενταύρου φονίᾳ νεφέλᾳχρίει δολοποιὸς ἀνάγκαπλευρά, προστακέντος ἰοῦ,ὃν τέκετο θάνατος, ἔτρεφε δʼ αἰόλος δράκων,