Κρέωνἰὼφρενῶν δυσφρόνων ἁμαρτήματαστερεὰ θανατόεντʼ,ὦ κτανόντας τε καὶθανόντας βλέποντες ἐμφυλίους.ὤμοι ἐμῶν ἄνολβα βουλευμάτων.ἰὼ παῖ, νέος νέῳ ξὺν μόρῳαἰαῖ αἰαῖ,ἔθανες, ἀπελύθηςἐμαῖς οὐδὲ σαῖς δυσβουλίαις.
Χορόςοἴμʼ ὡς ἔοικας ὀψὲ τὴν δίκην ἰδεῖν.Κρέωνοἴμοι,ἔχω μαθὼν δείλαιος· ἐν δʼ ἐμῷ κάρᾳθεὸς τότʼ ἄρα τότε μέγα βάρος μʼ ἔχωνἔπαισεν, ἐν δʼ ἔσεισεν ἀγρίαις ὁδοῖς,οἴμοι, λακπάτητον ἀντρέπων χαράν.φεῦ φεῦ, ὦ πόνοι βροτῶν δύσπονοι.Ἐξάγγελοςὦ δέσποθʼ, ὡς ἔχων τε καὶ κεκτημένος,τὰ μὲν πρὸ χειρῶν τάδε φέρων, τὰ δʼ ἐν δόμοιςἔοικας ἥκειν καὶ τάχʼ ὄψεσθαι κακά.Κρέωντί δʼ ἔστιν αὖ κάκιον ἐκ κακῶν ἔτι;Ἐξάγγελοςγυνὴ τέθνηκε, τοῦδε παμμήτωρ νεκροῦ,δύστηνος, ἄρτι νεοτόμοισι πλήγμασιν.
Κρέωνἰώ.ἰὼ δυσκάθαρτος Ἅιδου λιμήν,τί μʼ ἄρα τί μʼ ὀλέκεις;ὦ κακάγγελτά μοιπροπέμψας ἄχη, τίνα θροεῖς λόγον;