θείμην ἐμαυτῷ, τοῦτο γιγνώσκων ὅτιἥδʼ ἐστὶν ἡ σῴζουσα καὶ ταύτης ἔπιπλέοντες ὀρθῆς τοὺς φίλους ποιούμεθα.τοιοῖσδʼ ἐγὼ νόμοισι τήνδʼ αὔξω πόλιν,καὶ νῦν ἀδελφὰ τῶνδε κηρύξας ἔχωἀστοῖσι παίδων τῶν ἀπʼ Οἰδίπου πέρι·Ἐτεοκλέα μέν, ὃς πόλεως ὑπερμαχῶνὄλωλε τῆσδε, πάντʼ ἀριστεύσας δόρει,τάφῳ τε κρύψαι καὶ τὰ πάντʼ ἀφαγνίσαιἃ τοῖς ἀρίστοις ἔρχεται κάτω νεκροῖς.τὸν δʼ αὖ ξύναιμον τοῦδε, Πολυνείκη λέγω,ὃς γῆν πατρῴαν καὶ θεοὺς τοὺς ἐγγενεῖςφυγὰς κατελθὼν ἠθέλησε μὲν πυρὶπρῆσαι κατʼ ἄκρας, ἠθέλησε δʼ αἵματοςκοινοῦ πάσασθαι, τοὺς δὲ δουλώσας ἄγειν,τοῦτον πόλει τῇδʼ ἐκκεκήρυκται τάφῳμήτε κτερίζειν μήτε κωκῦσαί τινα,ἐᾶν δʼ ἄθαπτον καὶ πρὸς οἰωνῶν δέμαςκαὶ πρὸς κυνῶν ἐδεστὸν αἰκισθέν τʼ ἰδεῖν.τοιόνδʼ ἐμὸν φρόνημα, κοὔποτʼ ἔκ γʼ ἐμοῦτιμὴν προέξουσʼ οἱ κακοὶ τῶν ἐνδίκων·ἀλλʼ ὅστις εὔνους τῇδε τῇ πόλει, θανὼνκαὶ ζῶν ὁμοίως ἐξ ἐμοῦ τιμήσεται.Χορόςσοὶ ταῦτʼ ἀρέσκει, παῖ Μενοικέως Κρέον,τὸν τῇδε δύσνουν κἀς τὸν εὐμενῆ πόλει·νόμῳ δὲ χρῆσθαι παντί που πάρεστί σοικαὶ τῶν θανόντων χὠπόσοι ζῶμεν πέρι.Κρέωνὡς ἂν σκοποὶ νῦν εἴτε τῶν εἰρημένων.Χορόςνεωτέρῳ τῳ τοῦτο βαστάζειν πρόθες.Κρέωνἀλλʼ εἴσʼ ἑτοῖμοι τοῦ νεκροῦ γʼ ἐπίσκοποι.