καὶ παῖς ἀπʼ ἄλλου φωτός, εἰ τοῦδʼ ἤμπλακον,μητρὸς δʼ ἐν Ἅιδου καὶ πατρὸς κεκευθότοινοὐκ ἔστʼ ἀδελφὸς ὅστις ἂν βλάστοι ποτέ.τοιῷδε μέντοι σʼ ἐκπροτιμήσασʼ ἐγὼνόμῳ Κρέοντι ταῦτʼ ἔδοξʼ ἁμαρτάνεινκαὶ δεινὰ τολμᾶν, ὦ κασίγνητον κάρα.καὶ νῦν ἄγει με διὰ χερῶν οὕτω λαβὼνἄλεκτρον, ἀνυμέναιον, οὔτε του γάμουμέρος λαχοῦσαν οὔτε παιδείου τροφῆς,ἀλλʼ ὧδʼ ἔρημος πρὸς φίλων ἡ δύσμοροςζῶσʼ εἰς θανόντων ἔρχομαι κατασκαφάς.ποίαν παρεξελθοῦσα δαιμόνων δίκην;τί χρή με τὴν δύστηνον ἐς θεοὺς ἔτιβλέπειν; τίνʼ αὐδᾶν ξυμμάχων; ἐπεί γε δὴτὴν δυσσέβειαν εὐσεβοῦσʼ, ἐκτησάμην.ἀλλʼ εἰ μὲν οὖν τάδʼ ἐστὶν ἐν θεοῖς καλά,παθόντες ἂν ξυγγνοῖμεν ἡμαρτηκότες·εἰ δʼ οἵδʼ ἁμαρτάνουσι, μὴ πλείω κακὰπάθοιεν ἢ καὶ δρῶσιν ἐκδίκως ἐμέ.

Χορόςἔτι τῶν αὐτῶν ἀνέμων αὑταὶψυχῆς ῥιπαὶ τήνδε γʼ ἔχουσιν.Κρέωντοιγὰρ τούτων τοῖσιν ἄγουσινκλαύμαθʼ ὑπάρξει βραδυτῆτος ὕπερ.Ἀντιγόνηοἴμοι, θανάτου τοῦτʼ ἐγγυτάτωτοὔπος ἀφῖκται.Χορόςθαρσεῖν οὐδὲν παραμυθοῦμαιμὴ οὐ τάδε ταύτῃ κατακυροῦσθαι.Ἀντιγόνηὦ γῆς Θήβης ἄστυ πατρῷονκαὶ θεοὶ προγενεῖς,ἄγομαι δὴ κοὐκέτι μέλλω.