GetPassage urn:cts:greekLit:tlg0011.tlg003.alpheios-text-grc1:91-120 urn:cts:greekLit:tlg0011.tlg003.alpheios-text-grc1:91-120 ὦχαῖρ᾽Ἀθάνα, χαῖρεΔιογενὲςτέκνον,ὡςεὖπαρέστης: καίσεπαγχρύσοιςἐγὼστέψωλαφύροιςτῆσδετῆςἄγραςχάριν.Ἀθήνακαλῶςἔλεξας: ἀλλ᾽ἐκεῖνόμοιφράσον,ἔβαψαςἔγχοςεὖπρὸςἈργείωνστρατῷ;Αἴαςκόμποςπάρεστικοὐκἀπαρνοῦμαιτὸμή.ἈθήναἦκαὶπρὸςἈτρείδαισινᾔχμασαςχέρα;Αἴαςὥστ᾽οὔποτ᾽Αἴανθ᾽οἵδ᾽ἀτιμάσουσ᾽ἔτι.Ἀθήνατεθνᾶσινἄνδρες, ὡςτὸσὸνξυνῆκ᾽ἐγώ.Αἴαςθανόντεςἤδητἄμ᾽ἀφαιρείσθωνὅπλα.Ἀθήναεἶεν, τίγὰρδὴπαῖςὁτοῦΛαερτίου,ποῦσοιτύχηςἕστηκεν; ἢπέφευγέσε;Αἴαςἦτοὐπίτριπτονκίναδοςἐξήρουμ᾽ὅπου;Ἀθήναἔγωγ᾽: Ὀδυσσέατὸνσὸνἐνστάτηνλέγω.Αἴαςἥδιστος, ὦδέσποινα, δεσμώτηςἔσωθακεῖ: θανεῖνγὰραὐτὸνοὔτίπωθέλω.Ἀθήναπρὶνἂντίδράσῃςἢτίκερδάνῃςπλέον;Αἴαςπρὶνἂνδεθεὶςπρὸςκίον᾽ἑρκείουστέγης.Ἀθήνατίδῆτατὸνδύστηνονἐργάσεικακόν;Αἴαςμάστιγιπρῶτοννῶταφοινιχθεὶςθάνῃ.Ἀθήναμὴδῆτατὸνδύστηνονὧδέγ᾽αἰκίσῃ.Αἴαςχαίρειν, Ἀθάνα, τἄλλ᾽ἐγώσ᾽ἐφίεμαι:κεῖνοςδὲτίσειτήνδεκοὐκἄλληνδίκην.Ἀθήνασὺδ᾽οὖν, ἐπειδὴτέρψιςἥδεσοιτὸδρᾶν,χρῶχειρί, φείδουμηδὲνὧνπερἐννοεῖς.Αἴαςχωρῶπρὸςἔργον: σοὶδὲτοῦτ᾽ἐφίεμαι,τοιάνδ᾽ἀείμοισύμμαχονπαρεστάναι.Ἀθήναὁρᾷς, Ὀδυσσεῦ, τὴνθεῶνἰσχὺνὅση;τούτουτίςἄνσοιτἀνδρὸςἢπρονούστεροςἢδρᾶνἀμείνωνηὑρέθητὰκαίρια;