ἰώ, Λαΐειον ὦ τέκνον,εἴθε σʼ εἴθε σεμήποτʼ εἰδόμαν.δύρομαι γὰρ ὥσπερ ἰάλεμον χέωνἐκ στομάτων. τὸ δʼ ὀρθὸν εἰπεῖν, ἀνέπνευσά τʼ ἐκσέθενκαὶ κατεκοίμασα τοὐμὸν ὄμμα.
Ἐξάγγελοςὦ γῆς μέγιστα τῆσδʼ ἀεὶ τιμώμενοι,οἷʼ, ἔργʼ ἀκούσεσθʼ, οἷα δʼ εἰσόψεσθʼ, ὅσον δʼἀρεῖσθε πένθος, εἴπερ ἐγγενῶς ἔτιτῶν Λαβδακείων ἐντρέπεσθε δωμάτων.οἶμαι γὰρ οὔτʼ ἂν Ἴστρον οὔτε Φᾶσιν ἂννίψαι καθαρμῷ τήνδε τὴν στέγην, ὅσακεύθει, τὰ δʼ αὐτίκʼ εἰς τὸ φῶς φανεῖ κακὰἑκόντα κοὐκ ἄκοντα. τῶν δὲ πημονῶνμάλιστα λυποῦσʼ αἳ φανῶσʼ αὐθαίρετοι.Χορόςλείπει μὲν οὐδʼ ἃ πρόσθεν εἴδομεν τὸ μὴ οὐβαρύστονʼ εἶναι· πρὸς δʼ ἐκείνοισιν τί φῄς;Ἐξάγγελοςὁ μὲν τάχιστος τῶν λόγων εἰπεῖν τε καὶμαθεῖν, τέθνηκε θεῖον Ἰοκάστης κάρα.Χορόςὦ δυστάλαινα, πρὸς τίνος ποτʼ αἰτίας;Ἐξάγγελοςαὐτὴ πρὸς αὑτῆς. τῶν δὲ πραχθέντων τὰ μὲνἄλγιστʼ ἄπεστιν· ἡ γὰρ ὄψις οὐ πάρα.ὅμως δʼ, ὅσον γε κἀν ἐμοὶ μνήμης ἔνι,πεύσει τὰ κείνης ἀθλίας παθήματα.ὅπως γὰρ ὀργῇ χρωμένη παρῆλθʼ ἔσωθυρῶνος, ἵετʼ εὐθὺ πρὸς τὰ νυμφικὰλέχη, κόμην σπῶσʼ ἀμφιδεξίοις ἀκμαῖς.πύλας δʼ, ὅπως εἰσῆλθʼ, ἐπιρράξασʼ ἔσωκαλεῖ τὸν ἤδη Λάϊον πάλαι νεκρόν,