στερκτὸν ἢ προσήγορονἔτʼ ἔστʼ ἀκούειν ἡδονᾷ φίλοι;ἀπάγετʼ ἐκτόπιον ὅ τι τάχιστά με,ἀπάγετʼ, ὦ φίλοι, τὸν μέγʼ ὀλέθριοντὸν καταρατότατον, ἔτι δὲ καὶ θεοῖςἐχθρότατον βροτῶν.Χορόςδείλαιε τοῦ νοῦ τῆς τε συμφορᾶς ἴσον,ὡς σʼ ἠθέλησα μηδέ γʼ ἂν γνῶναί ποτε.
Οἰδίπουςὄλοιθʼ ὅστις ἦν, ὃς ἀγρίας πέδαςμονάδʼ ἐπιποδίας ἔλυσʼ μʼ ἀπό τε φόνουἔρυτο κἀνέσωσεν, οὐδὲν εἰς χάριν πράσσων.τότε γὰρ ἂν θανὼνοὐκ ἦ φίλοισιν οὐδʼ ἐμοὶ τοσόνδʼ ἄχος.Χορόςθέλοντι κἀμοὶ τοῦτʼ ἂν ἦν.Οἰδίπουςοὔκουν πατρός γʼ ἂν φονεὺςἦλθον οὐδὲ νυμφίοςβροτοῖς ἐκλήθην ὧν ἔφυν ἄπο.νῦν δʼ ἄθεος μέν εἰμʼ, ἀνοσίων δὲ παῖς,ὁμολεχὴς δʼ ἀφʼ ὧν αὐτὸς ἔφυν τάλας.εἰ δέ τι πρεσβύτερον ἔτι κακοῦ κακόν,τοῦτʼ ἔλαχʼ Οἰδίπους.