ῥῖψόν με γῆς ἐκ τῆσδʼ ὅσον τάχισθʼ, ὅπουθνητῶν φανοῦμαι μηδενὸς προσήγορος.Κρέωνἔδρασʼ ἂν εὖ τοῦτʼ ἴσθʼ ἄν, εἰ μὴ τοῦ θεοῦπρώτιστʼ ἔχρῃζον ἐκμαθεῖν τί πρακτέαν.Οἰδίπουςἀλλʼ ἥ γʼ ἐκείνου πᾶσʼ ἐδηλώθη φάτις,τὸν πατροφόντην, τὸν ἀσεβῆ μʼ ἀπολλύναι.Κρέωνοὕτως ἐλέχθη ταῦθʼ· ὅμως δʼ ἵνʼ ἕσταμενχρείας, ἄμεινον ἐκμαθεῖν τι δραστέον.Οἰδίπουςοὕτως ἄρʼ ἀνδρὸς ἀθλίου πεύσεσθʼ ὕπερ;Κρέωνκαὶ γὰρ σὺ νῦν τἂν τῷ θεῷ πίστιν φέροις.Οἰδίπουςκαὶ σοί γʼ ἐπισκήπτω τε καὶ προστέψομαι,τῆς μὲν κατʼ οἴκους αὐτὸς ὃν θέλεις τάφονθοῦ· καὶ γὰρ ὀρθῶς τῶν γε σῶν τελεῖς ὕπερ·ἐμοῦ δὲ μήποτʼ ἀξιωθήτω τόδεπατρῷον ἄστυ ζῶντος οἰκητοῦ τυχεῖν,ἀλλʼ ἔα με ναίειν ὄρεσιν, ἔνθα κλῄζεταιοὑμὸς Κιθαιρὼν οὗτος, ὃν μήτηρ τέ μοιπατήρ τʼ ἐθέσθην ζῶντε κύριον τάφον,ἵνʼ ἐξ ἐκείνων, οἵ μʼ ἀπωλλύτην, θάνω.καίτοι τοσοῦτόν γʼ οἶδα, μήτε μʼ ἂν νόσονμήτʼ ἄλλο πέρσαι μηδέν· οὐ γὰρ ἄν ποτεθνῄσκων ἐσώθην, μὴ ʼπί τῳ δεινῷ κακῷ.ἀλλʼ ἡ μὲν ἡμῶν μοῖρʼ, ὅποιπερ εἶσʼ, ἴτω·παίδων δὲ τῶν μὲν ἀρσένων μή μοι, Κρέων,προσθῇ μέριμναν· ἄνδρες εἰσίν, ὥστε μὴσπάνιν ποτὲ σχεῖν, ἔνθʼ ἂν ὦσι, τοῦ βίου·ταῖν δʼ ἀθλίαιν οἰκτραῖν τε παρθένοιν ἐμαῖν,αἷν οὔποθʼ ἡμὴ χωρὶς ἐστάθη βορᾶςτράπεζʼ ἄνευ τοῦδʼ ἀνδρός, ἀλλʼ ὅσων ἐγὼψαύοιμι, πάντων τῶνδʼ ἀεὶ μετειχέτην·