στεῖχέ νυν, τέκνων δʼ ἀφοῦ.Οἰδίπουςμηδαμῶς ταύτας γʼ ἕλῃ μου.Κρέωνπάντα μὴ βούλου κρατεῖν·καὶ γὰρ ἁκράτησας οὔ σοι τῷ βίῳ ξυνέσπετο.Χορόςὦ πάτρας Θήβης ἔνοικοι, λεύσσετʼ, Οἰδίπους ὅδε,ὃς τὰ κλείνʼ αἰνίγματʼ ᾔδει καὶ κράτιστος ἦν ἀνήρ,οὗ τίς οὐ ζήλῳ πολιτῶν ἦν τύχαις ἐπιβλέπων,εἰς ὅσον κλύδωνα δεινῆς συμφορᾶς ἐλήλυθεν.ὥστε θνητὸν ὄντα κείνην τὴν τελευταίαν ἰδεῖνἡμέραν ἐπισκοποῦντα μηδένʼ ὀλβίζειν, πρὶν ἂντέρμα τοῦ βίου περάσῃ μηδὲν ἀλγεινὸν παθών.