ἄνακτʼ ἄνακτι ταὔθʼ ὁρῶντʼ ἐπίσταμαιμάλιστα Φοίβῳ Τειρεσίαν, παρʼ οὗ τις ἂνσκοπῶν τάδʼ, ὦναξ, ἐκμάθοι σαφέστατα.Οἰδίπουςἀλλʼ οὐκ ἐν ἀργοῖς οὐδὲ τοῦτʼ ἐπραξάμην.ἔπεμψα γὰρ Κρέοντος εἰπόντος διπλοῦςπομπούς· πάλαι δὲ μὴ παρῶν θαυμάζεται.Χορόςκαὶ μὴν τά γʼ ἄλλα κωφὰ καὶ παλαίʼ ἔπη.Οἰδίπουςτὰ ποῖα ταῦτα; πάντα γὰρ σκοπῶ λόγον.Χορόςθανεῖν ἐλέχθη πρός τινων ὁδοιπόρων.Οἰδίπουςἤκουσα κἀγώ. τὸν δʼ ἰδόντʼ οὐδεὶς ὁρᾷ.Χορόςἀλλʼ εἴ τι μὲν δὴ δείματός γʼ ἔχει μέρος,τὰς σὰς ἀκούων οὐ μενεῖ τοιάσδʼ ἀράς,Οἰδίπουςᾧ μή ʼστι δρῶντι τάρβος, οὐδʼ ἔπος φοβεῖ.Χορόςἀλλʼ οὑξελέγξων αὐτὸν ἔστιν· οἵδε γὰρτὸν θεῖον ἤδη μάντιν ὧδʼ ἄγουσιν, ᾧτἀληθὲς ἐμπέφυκεν ἀνθρώπων μόνῳ.Οἰδίπουςὦ πάντα νωμῶν Τειρεσία, διδακτά τεἄρρητά τʼ, οὐράνιά τε καὶ χθονοστιβῆ,πόλιν μέν, εἰ καὶ μὴ βλέπεις, φρονεῖς δʼ ὅμωςοἵᾳ νόσῳ σύνεστιν· ἧς σὲ προστάτηνσωτῆρά τʼ, ὦναξ, μοῦνον ἐξευρίσκομεν.Φοῖβος γάρ, εἴ τι μὴ κλύεις τῶν ἀγγέλων,πέμψασιν ἡμῖν ἀντέπεμψεν, ἔκλυσινμόνην ἂν ἐλθεῖν τοῦδε τοῦ νοσήματος,εἰ τοὺς κτανόντας Λάϊον μαθόντες εὖκτείναιμεν ἢ γῆς φυγάδας ἐκπεμψαίμεθα.σύ νυν φθονήσας μήτʼ ἀπʼ οἰωνῶν φάτινμήτʼ εἴ τινʼ ἄλλην μαντικῆς ἔχεις ὁδόν,ῥῦσαι σεαυτὸν καὶ πόλιν, ῥῦσαι δʼ ἐμέ,ῥῦσαι δὲ πᾶν μίασμα τοῦ τεθνηκότος.