ἐν σοὶ γὰρ ἐσμέν· ἄνδρα δʼ ὠφελεῖν ἀφʼ ὧνἔχοι τε καὶ δύναιτο, κάλλιστος πόνων.Τειρεσίαςφεῦ φεῦ, φρονεῖν ὡς δεινὸν ἔνθα μὴ τέληλύῃ φρονοῦντι· ταῦτα γὰρ καλῶς ἐγὼεἰδὼς διώλεσʼ· οὐ γὰρ ἂν δεῦρʼ ἱκόμην.Οἰδίπουςτί δʼ ἔστιν; ὡς ἄθυμος εἰσελήλυθας.Τειρεσίαςἄφες μʼ ἐς οἴκους· ῥᾷστα γὰρ τὸ σόν τε σὺκἀγὼ διοίσω τοὐμόν, ἢν ἐμοὶ πίθῃ.Οἰδίπουςοὔτʼ ἔννομʼ εἶπας οὔτε προσφιλῆ πόλειτῇδʼ, ἥ σʼ ἔθρεψε, τήνδʼ ἀποστερῶν φάτιν.Τειρεσίαςὁρῶ γὰρ οὐδὲ σοὶ τὸ σὸν φώνημʼ ἰὸνπρὸς καιρόν· ὡς οὖν μηδʼ ἐγὼ ταὐτὸν πάθω—Οἰδίπουςμὴ πρὸς θεῶν φρονῶν γʼ ἀποστραφῇς, ἐπεὶπάντες σε προσκυνοῦμεν οἵδʼ ἱκτήριοι.Τειρεσίαςπάντες γὰρ οὐ φρονεῖτʼ· ἐγὼ δʼ οὐ μή ποτετἄμʼ, ὡς ἂν εἴπω μὴ τὰ σʼ, ἐκφήνω κακά.Οἰδίπουςτί φής; ξυνειδὼς οὐ φράσεις, ἀλλʼ ἐννοεῖςἡμᾶς προδοῦναι καὶ καταφθεῖραι πόλιν;Τειρεσίαςἐγὼ οὔτʼ ἐμαυτὸν οὔτε σʼ ἀλγυνῶ. τί ταῦτʼἄλλως ἐλέγχεις; οὐ γὰρ ἂν πύθοιό μου.Οἰδίπουςοὐκ, ὦ κακῶν κάκιστε, καὶ γὰρ ἂν πέτρουφύσιν σύ γʼ ὀργάνειας, ἐξερεῖς ποτε,ἀλλʼ ὧδʼ ἄτεγκτος κἀτελεύτητος φανεῖ;Τειρεσίαςὀργὴν ἐμέμψω τὴν ἐμήν, τὴν σὴν δʼ ὁμοῦναίουσαν οὐ κατεῖδες, ἀλλʼ ἐμὲ ψέγεις.Οἰδίπουςτίς γὰρ τοιαῦτʼ ἂν οὐκ ἂν ὀργίζοιτʼ ἔπηκλύων, ἃ νῦν σὺ τήνδʼ ἀτιμάζεις πόλιν;Τειρεσίαςἥξει γὰρ αὐτά, κἂν ἐγὼ σιγῇ στέγω.Οἰδίπουςοὐκοῦν ἅ γʼ ἥξει καὶ σὲ χρὴ λέγειν ἐμοί.Τειρεσίαςοὐκ ἂν πέρα φράσαιμι. πρὸς τάδʼ, εἰ θέλεις,