μιᾶς τρέφει πρὸς νυκτός, ὥστε μήτʼ ἐμὲμήτʼ ἄλλον, ὅστις φῶς ὁρᾷ, βλάψαι ποτʼ ἄν.Τειρεσίαςοὐ γάρ σε μοῖρα πρός γʼ ἐμοῦ πεσεῖν, ἐπεὶἱκανὸς Ἀπόλλων, ᾧ τάδʼ ἐκπρᾶξαι μέλει.ΟἰδίπουςΚρέοντος ἢ σοῦ ταῦτα τἀξευρήματα;ΤειρεσίαςΚρέων δέ σοι πῆμʼ οὐδέν, ἀλλʼ αὐτὸς σὺ σοί.Οἰδίπουςὦ πλοῦτε καὶ τυραννὶ καὶ τέχνη τέχνηςὑπερφέρουσα τῷ πολυζήλῳ βίῳ,ὅσος παρʼ ὑμῖν ὁ φθόνος φυλάσσεται,εἰ τῆσδέ γʼ ἀρχῆς οὕνεχʼ, ἣν ἐμοὶ πόλιςδωρητόν, οὐκ αἰτητόν, εἰσεχείρισεν,ταύτης Κρέων ὁ πιστός, οὑξ ἀρχῆς φίλος,λάθρᾳ μʼ ὑπελθὼν ἐκβαλεῖν ἱμείρεται,ὑφεὶς μάγον τοιόνδε μηχανορράφον,δόλιον ἀγύρτην, ὅστις ἐν τοῖς κέρδεσινμόνον δέδορκε, τὴν τέχνην δʼ ἔφυ τυφλός.ἐπεί, φέρʼ εἰπέ, ποῦ σὺ μάντις εἶ σαφής;πῶς οὐκ, ὅθʼ ἡ ῥαψῳδὸς ἐνθάδʼ ἦν κύων,ηὔδας τι τοῖσδʼ ἀστοῖσιν ἐκλυτήριον;καίτοι τό γʼ αἴνιγμʼ οὐχὶ τοὐπιόντος ἦνἀνδρὸς διειπεῖν, ἀλλὰ μαντείας ἔδει·ἣν οὔτʼ ἀπʼ οἰωνῶν σὺ προυφάνης ἔχωνοὔτʼ ἐκ θεῶν του γνωτόν· ἀλλʼ ἐγὼ μολών,ὁ μηδὲν εἰδὼς Οἰδίπους, ἔπαυσά νιν,γνώμῃ κυρήσας οὐδʼ ἀπʼ, οἰωνῶν μαθών·ὃν δὴ σὺ πειρᾷς ἐκβαλεῖν, δοκῶν θρόνοιςπαραστατήσειν τοῖς Κρεοντείοις πέλας.κλαίων δοκεῖς μοι καὶ σὺ χὠ συνθεὶς τάδεἀγηλατήσειν· εἰ δὲ μὴ ʼδόκεις γέρωνεἶναι, παθὼν ἔγνως ἂν οἷά περ φρονεῖς.