ἡμῖν μὲν εἰκάζουσι καὶ τὰ τοῦδʼ ἔπηὀργῇ λελέχθαι καὶ τά σʼ, Οἰδίπους, δοκεῖ,δεῖ δʼ οὐ τοιούτων, ἀλλʼ ὅπως τὰ τοῦ θεοῦμαντεῖʼ ἄριστα λύσομεν, τόδε σκοπεῖν.Τειρεσίαςεἰ καὶ τυραννεῖς, ἐξισωτέον τὸ γοῦνἴσʼ ἀντιλέξαι· τοῦδε γὰρ κἀγὼ κρατῶ.οὐ γάρ τι σοὶ ζῶ δοῦλος, ἀλλὰ Λοξίᾳ·ὥστʼ οὐ Κρέοντος προστάτου γεγράψομαι.λέγω δʼ, ἐπειδὴ καὶ τυφλόν μʼ ὠνείδισας·σὺ καὶ δέδορκας κοὐ βλέπεις ἵνʼ εἶ κακοῦ,οὐδʼ ἔνθα ναίεις, οὐδʼ ὅτων οἰκεῖς μέτα.ἆρʼ οἶσθʼ ἀφʼ ὧν εἶ; καὶ λέληθας ἐχθρὸς ὢντοῖς σοῖσιν αὐτοῦ νέρθε κἀπὶ γῆς ἄνω,καί σʼ ἀμφιπλὴξ μητρός τε καὶ τοῦ σοῦ πατρὸςἐλᾷ ποτʼ ἐκ γῆς τῆσδε δεινόπους ἀρά,βλέποντα νῦν μὲν ὄρθʼ, ἔπειτα δὲ σκότον.βοῆς δὲ τῆς σῆς ποῖος οὐκ ἔσται λιμήν,ποῖος Κιθαιρὼν οὐχὶ σύμφωνος τάχα,ὅταν καταίσθῃ τὸν ὑμέναιον, ὃν δόμοιςἄνορμον εἰσέπλευσας, εὐπλοίας τυχών;ἄλλων δὲ πλῆθος οὐκ ἐπαισθάνει κακῶν,ἅ σʼ ἐξισώσει σοί τε καὶ τοῖς σοῖς τέκνοις.πρὸς ταῦτα καὶ Κρέοντα καὶ τοὐμὸν στόμαπροπηλάκιζε· σοῦ γὰρ οὐκ ἔστιν βροτῶνκάκιον ὅστις ἐκτριβήσεταί ποτε.Οἰδίπουςἦ ταῦτα δῆτʼ ἀνεκτὰ πρὸς τούτου κλύειν;οὐκ εἰς ὄλεθρον; οὐχὶ θᾶσσον; οὐ πάλινἄψορρος οἴκων τῶνδʼ ἀποστραφεὶς ἄπει;Τειρεσίαςοὐδʼ ἱκόμην ἔγωγʼ ἄν, εἰ σὺ μὴ ʼκάλεις.Οἰδίπουςοὐ γάρ τί σʼ ᾔδη μῶρα φωνήσοντʼ, ἐπεὶ