σχολῇ σʼ ἂν οἴκους τοὺς ἐμοὺς ἐστειλάμην.Τειρεσίαςἡμεῖς τοιοίδʼ ἔφυμεν, ὡς μὲν σοὶ δοκεῖ,μῶροι, γονεῦσι δʼ, οἵ σʼ ἔφυσαν, ἔμφρονες.Οἰδίπουςποίοισι; μεῖνον, τίς δέ μʼ ἐκφύει βροτῶν;Τειρεσίαςἥδʼ ἡμέρα φύσει σε καὶ διαφθερεῖ.Οἰδίπουςὡς πάντʼ ἄγαν αἰνικτὰ κἀσαφῆ λέγεις.Τειρεσίαςοὔκουν σὺ ταῦτʼ ἄριστος εὑρίσκειν ἔφυς;Οἰδίπουςτοιαῦτʼ ὀνείδιζʼ, οἷς ἔμʼ εὑρήσεις μέγαν.Τειρεσίαςαὕτη γε μέντοι σʼ ἡ τύχη διώλεσεν.Οἰδίπουςἀλλʼ εἰ πόλιν τήνδʼ ἐξέσωσʼ, οὔ μοι μέλει.Τειρεσίαςἄπειμι τοίνυν· καὶ σύ, παῖ, κόμιζέ με.Οἰδίπουςκομιζέτω δῆθʼ· ὡς παρὼν σύ γʼ ἐμποδὼνὀχλεῖς, συθείς τʼ ἂν οὐκ ἂν ἀλγύνοις πλέον.Τειρεσίαςεἰπὼν ἄπειμʼ ὧν οὕνεκʼ, ἦλθον, οὐ τὸ σὸνδείσας πρόσωπον· οὐ γὰρ ἔσθʼ ὅπου μʼ ὀλεῖς.λέγω δέ σοι· τὸν ἄνδρα τοῦτον, ὃν πάλαιζητεῖς ἀπειλῶν κἀνακηρύσσων φόνοντὸν Λαΐειον, οὗτός ἐστιν ἐνθάδε,ξένος λόγῳ μέτοικος, εἶτα δʼ ἐγγενὴςφανήσεται Θηβαῖος, οὐδʼ ἡσθήσεταιτῇ ξυμφορᾷ· τυφλὸς γὰρ ἐκ δεδορκότοςκαὶ πτωχὸς ἀντὶ πλουσίου ξένην ἔπισκήπτρῳ προδεικνὺς γαῖαν ἐμπορεύσεται.φανήσεται δὲ παισὶ τοῖς αὑτοῦ ξυνὼνἀδελφὸς αὑτὸς καὶ πατήρ, κἀξ ἧς ἔφυγυναικὸς υἱὸς καὶ πόσις, καὶ τοῦ πατρὸςὁμόσπορός τε καὶ φονεύς. καὶ ταῦτʼ ἰὼνεἴσω λογίζου· κἂν λάβῃς ἐψευσμένον,φάσκειν ἔμʼ ἤδη μαντικῇ μηδὲν φρονεῖν.

Χορόςτίς ὅντινʼ ἁ θεσπιέπεια Δελφὶς εἶπε πέτρα