φανερὰ γὰρ ἐπʼ αὐτῷ, πτερόεσσʼ ἦλθε κόραποτέ, καὶ σοφὸς ὤφθη βασάνῳ θʼ ἁδύπολις τῷ ἀπʼ ἐμᾶςφρενὸς οὔποτʼ ὀφλήσει κακίαν.

Κρέωνἄνδρες πολῖται, δείνʼ ἔπη πεπυσμένοςκατηγορεῖν μου τὸν τύραννον Οἰδίπουν,πάρειμʼ ἀτλητῶν. εἰ γὰρ ἐν ταῖς ξυμφοραῖςταῖς νῦν νομίζει πρός γʼ ἐμοῦ πεπονθέναιλόγοισιν εἴτʼ ἔργοισιν εἰς βλάβην φέρον,οὔτοι βίου μοι τοῦ μακραίωνος πόθος,φέροντι τήνδε βάξιν. οὐ γὰρ εἰς ἁπλοῦνἡ ζημία μοι τοῦ λόγου τούτου φέρει,ἀλλʼ ἐς μέγιστον, εἰ κακὸς μὲν ἐν πόλει,κακὸς δὲ πρὸς σοῦ καὶ φίλων κεκλήσομαι.Χορόςἀλλʼ ἦλθε μὲν δὴ τοῦτο τοὔνειδος τάχʼ ἂνὀργῇ βιασθὲν μᾶλλον ἢ γνώμῃ φρενῶν.Κρέωντοὔπος δʼ ἐφάνθη, ταῖς ἐμαῖς γνώμαις ὅτιπεισθεὶς ὁ μάντις τοὺς λόγους ψευδεῖς λέγοι;Χορόςηὐδᾶτο μὲν τάδʼ, οἶδα δʼ οὐ γνώμῃ τίνι.Κρέωνἐξ ὀμμάτων δʼ ὀρθῶν τε κἀξ ὀρθῆς φρενὸςκατηγορεῖτο τοὐπίκλημα τοῦτό μου;Χορόςοὐκ οἶδʼ· ἃ γὰρ δρῶσʼ, οἱ κρατοῦντες οὐχ ὁρῶ.αὐτὸς δʼ ὅδʼ ἤδη δωμάτων ἔξω περᾷ.Οἰδίπουςοὗτος σύ, πῶς δεῦρʼ ἦλθες; ἦ τοσόνδʼ ἔχειςτόλμης πρόσωπον ὥστε τὰς ἐμὰς στέγαςἵκου, φονεὺς ὢν τοῦδε τἀνδρὸς ἐμφανῶςλῃστής τʼ ἐναργὴς τῆς ἐμῆς τυραννίδος;φέρʼ εἰπὲ πρὸς θεῶν, δειλίαν ἢ μωρίανἰδών τινʼ ἔν μοι ταῦτʼ ἐβουλεύσω ποεῖν;ἢ τοὔργον ὡς οὐ γνωριοῖμί σου τόδεδόλῳ προσέρπον ἢ οὐκ ἀλεξοίμην μαθών;