ὦναξ, εἶπον μὲν οὐχ ἅπαξ μόνον,ἴσθι δὲ παραφρόνιμον, ἄπορον ἐπὶ φρόνιμαπεφάνθαι μʼ ἄν, εἴ σʼ ἐνοσφιζόμαν,ὅς τʼ ἐμὰν γᾶν φίλαν ἐν πόνοιςἀλύουσαν κατʼ ὀρθὸν οὔρισας,τανῦν τʼ εὔπομπος, ἂν γένοιο.Ἰοκάστηπρὸς θεῶν δίδαξον κἄμʼ, ἄναξ, ὅτου ποτὲμῆνιν τοσήνδε πράγματος στήσας ἔχεις.

Οἰδίπουςἐρῶ· σὲ γὰρ τῶνδʼ ἐς πλέον, γύναι, σέβω·Κρέοντος, οἷά μοι βεβουλευκὼς ἔχει.Ἰοκάστηλέγʼ, εἰ σαφῶς τὸ νεῖκος ἐγκαλῶν ἐρεῖς.Οἰδίπουςφονέα με φησὶ Λαΐου καθεστάναι.Ἰοκάστηαὐτὸς ξυνειδὼς ἢ μαθὼν ἄλλου πάρα;Οἰδίπουςμάντιν μὲν οὖν κακοῦργον εἰσπέμψας, ἐπεὶτό γʼ εἰς ἑαυτὸν πᾶν ἐλευθεροῖ στόμα.Ἰοκάστησύ νυν ἀφεὶς σεαυτὸν ὧν λέγεις πέριἐμοῦ ʼπάκουσον, καὶ μάθʼ οὕνεκʼ ἐστί σοιβρότειον οὐδὲν μαντικῆς ἔχον τέχνης.φανῶ δέ σοι σημεῖα τῶνδε σύντομα.χρησμὸς γὰρ ἦλθε Λαΐῳ ποτʼ, οὐκ ἐρῶΦοίβου γʼ ἄπʼ αὐτοῦ, τῶν δʼ ὑπηρετῶν ἄπο,ὡς αὐτὸν ἕξοι μοῖρα πρὸς παιδὸς θανεῖν,ὅστις γένοιτʼ ἐμοῦ τε κἀκείνου πάρα.καὶ τὸν μέν, ὥσπερ γʼ ἡ φάτις, ξένοι ποτὲλῃσταὶ φονεύουσʼ ἐν τριπλαῖς ἁμαξιτοῖς·παιδὸς δὲ βλάστας οὐ διέσχον ἡμέραιτρεῖς, καί νιν ἄρθρα κεῖνος ἐνζεύξας ποδοῖνἔρριψεν ἄλλων χερσὶν ἄβατον εἰς ὄρος.κἀνταῦθʼ Ἀπόλλων οὔτʼ ἐκεῖνον ἤνυσενφονέα γενέσθαι πατρὸς οὔτε Λάϊον