τὸ δεινὸν οὑφοβεῖτο πρὸς παιδὸς θανεῖν.τοιαῦτα φῆμαι μαντικαὶ διώρισαν,ὧν ἐντρέπου σὺ μηδέν· ὧν γὰρ ἂν θεὸςχρείαν ἐρευνᾷ, ῥᾳδίως αὐτὸς φανεῖ.Οἰδίπουςοἷόν μʼ ἀκούσαντʼ ἀρτίως ἔχει, γύναι,ψυχῆς πλάνημα κἀνακίνησις φρενῶν.Ἰοκάστηποίας μερίμνης τοῦθʼ ὑποστραφεὶς λέγεις;Οἰδίπουςἔδοξʼ ἀκοῦσαι σοῦ τόδʼ, ὡς ὁ Λάϊοςκατασφαγείη πρὸς τριπλαῖς ἁμαξιτοῖς.Ἰοκάστηηὐδᾶτο γὰρ ταῦτʼ οὐδέ πω λήξαντʼ ἔχει.Οἰδίπουςκαὶ ποῦ ʼσθʼ ὁ χῶρος οὗτος οὗ τόδʼ ἦν πάθος;ἸοκάστηΦωκὶς μὲν ἡ γῆ κλῄζεται, σχιστὴ δʼ ὁδὸςἐς ταὐτὸ Δελφῶν κἀπὸ Δαυλίας ἄγει.Οἰδίπουςκαὶ τίς χρόνος τοῖσδʼ ἐστὶν οὑξεληλυθώς;Ἰοκάστησχεδόν τι πρόσθεν ἢ σὺ τῆσδʼ ἔχων χθονὸςἀρχὴν ἐφαίνου, τοῦτʼ ἐκηρύχθη πόλει.Οἰδίπουςὦ Ζεῦ, τί μου δρᾶσαι βεβούλευσαι πέρι;Ἰοκάστητί δʼ ἐστί σοι τοῦτʼ, Οἰδίπους, ἐνθύμιον;Οἰδίπουςμήπω μʼ ἐρώτα· τὸν δὲ Λάϊον φύσιντίνʼ ἦλθε φράζε, τίνα δʼ ἀκμὴν ἥβης ἔχων.Ἰοκάστημέγας, χνοάζων ἄρτι λευκανθὲς κάρα,μορφῆς δὲ τῆς σῆς οὐκ ἀπεστάτει πολύ.Οἰδίπουςοἴμοι τάλας· ἔοικʼ ἐμαυτὸν εἰς ἀρὰςδεινὰς προβάλλων ἀρτίως οὐκ εἰδέναι.Ἰοκάστηπῶς φῄς; ὀκνῶ τοι πρός σʼ ἀποσκοποῦσʼ, ἄναξ.Οἰδίπουςδεινῶς ἀθυμῶ μὴ βλέπων ὁ μάντις ᾖ·δείξεις δὲ μᾶλλον, ἢν ἓν ἐξείπῃς ἔτι.Ἰοκάστηκαὶ μὴν ὀκνῶ μέν, ἃ δʼ ἂν ἔρῃ μαθοῦσʼ ἐρῶ.Οἰδίπουςπότερον ἐχώρει βαιὸς ἢ πολλοὺς ἔχωνἄνδρας λοχίτας, οἷʼ ἀνὴρ ἀρχηγέτης;