πέντʼ ἦσαν οἱ ξύμπαντες, ἐν δʼ αὐτοῖσιν ἦν .κῆρυξ· ἀπήνη δʼ ἦγε Λάϊον μία.Οἰδίπουςαἰαῖ, τάδʼ ἤδη διαφανῆ. τίς ἦν ποτεὁ τούσδε λέξας τοὺς λόγους ὑμῖν, γύναι;Ἰοκάστηοἰκεύς τις, ὅσπερ ἵκετʼ ἐκσωθεὶς μόνος.Οἰδίπουςἦ κἀν δόμοισι τυγχάνει τανῦν παρών;Ἰοκάστηοὐ δῆτʼ· ἀφʼ οὗ γὰρ κεῖθεν ἦλθε καὶ κράτησέ τʼ εἶδʼ ἔχοντα Λάϊόν τʼ ὀλωλότα,ἐξικέτευσε τῆς ἐμῆς χειρὸς θιγὼνἀγρούς σφε πέμψαι κἀπὶ ποιμνίων νομάς,ὡς πλεῖστον εἴη τοῦδʼ ἄποπτος ἄστεως.κἄπεμψʼ ἐγώ νιν· ἄξιος γὰρ οἷʼ ἀνὴρδοῦλος φέρειν ἦν τῆσδε καὶ μείζω χάριν.Οἰδίπουςπῶς ἂν μόλοι δῆθʼ ἡμὶν ἐν τάχει πάλιν;Ἰοκάστηπάρεστιν· ἀλλὰ πρὸς τί τοῦτʼ ἐφίεσαι;Οἰδίπουςδέδοικʼ ἐμαυτόν, ὦ γύναι, μὴ πόλλʼ ἄγανεἰρημένʼ ᾖ μοι διʼ ἅ νιν εἰσιδεῖν θέλω.Ἰοκάστηἀλλʼ ἵξεται μέν· ἀξία δέ που μαθεῖνκἀγὼ τά γʼ ἐν σοὶ δυσφόρως ἔχοντʼ, ἄναξ.Οἰδίπουςκοὐ μὴ στερηθῇς γʼ, ἐς τοσοῦτον ἐλπίδωνἐμοῦ βεβῶτος. τῷ γὰρ ἂν καὶ μείζονιλέξαιμʼ ἂν ἢ σοί, διὰ τύχης τοιᾶσδʼ ἰών;ἐμοὶ πατὴρ μὲν Πόλυβος ἦν Κορίνθιος,μήτηρ δὲ Μερόπη Δωρίς. ἠγόμην δʼ ἀνὴρἀστῶν μέγιστος τῶν ἐκεῖ, πρίν μοι τύχητοιάδʼ ἐπέστη, θαυμάσαι μὲν ἀξία,σπουδῆς γε μέντοι τῆς ἐμῆς οὐκ ἀξία.ἀνὴρ γὰρ ἐν δείπνοις μʼ ὑπερπλησθεὶς μέθῃκαλεῖ παρʼ οἴνῳ, πλαστὸς ὡς εἴην πατρί.κἀγὼ βαρυνθεὶς τὴν μὲν οὖσαν ἡμέραν