καὶ τοῦτʼ ἀληθές, οὐδὲ βουλεύσει πάλιν;Ἠλέκτραβουλῆς γὰρ οὐδέν ἐστιν ἔχθιον κακῆς.Χρυσόθεμιςφρονεῖν ἔοικας οὐδὲν ὧν ἐγὼ λέγω.Ἠλέκτραπάλαι δέδοκται ταῦτα κοὐ νεωστί μοι.Χρυσόθεμιςἄπειμι τοίνυν· οὔτε γὰρ σὺ τἄμʼ ἔπητολμᾷς ἐπαινεῖν οὔτʼ ἐγὼ τοὺς σοὺς τρόπους.Ἠλέκτραἀλλʼ εἴσιθʼ. οὔ σοι μὴ μεθέψομαί ποτε,οὐδʼ ἢν σφόδρʼ ἱμείρουσα τυγχάνῃς· ἐπεὶπολλῆς ἀνοίας καὶ τὸ θηρᾶσθαι κενά.Χρυσόθεμιςἀλλʼ εἰ σεαυτῇ τυγχάνεις δοκοῦσά τιφρονεῖν, φρόνει τοιαῦθʼ. ὅταν γὰρ ἐν κακοῖςἤδη βεβήκῃς, τἄμʼ ἐπαινέσεις ἔπη.

Χορόςτί τοὺς ἄνωθεν φρονιμωτάτους οἰωνοὺς ἐσορώμενοι τροφᾶςκηδομένους ἀφʼ ὧν τε βλάστωσιν ἀφʼ ὧν τʼ ὄνασιν εὕρ-ωσι, τάδʼ οὐκ ἐπʼ ἴσας τελοῦμεν;ἀλλʼ οὐ τὰν Διὸς ἀστραπὰνκαὶ τὰν οὐρανίαν Θέμιν,δαρὸν οὐκ ἀπόνητοι.ὦ χθονία βροτοῖσι φάμα, κατά μοι βόασον οἰκτρὰνὄπα τοῖς ἔνερθʼ Ἀτρείδαις, ἀχόρευτα φέρουσʼὀνείδη·

Χορόςὅτι σφὶν ἤδη τὰ μὲν ἐκ δόμων νοσεῖ δή, τὰ δὲ πρὸς τέκνων διπλῆφύλοπις οὐκέτʼ ἐξισοῦται φιλοτασίῳ διαί-τᾳ· πρόδοτος δὲ μόνα σαλεύειἨλέκτρα, τὸν ἀεὶ πατρὸςδειλαία στενάχουσʼ, ὅπωςἁ πάνδυρτος ἀηδών,οὔτε τι τοῦ θανεῖν προμηθὴς τό τε μὴ βλέπειν ἑτοίμα,διδύμαν ἑλοῦσʼ Ἐρινύν· τίς ἂν εὔπατρις ὧδε βλάστοι;

Χορόςοὐδεὶς τῶν ἀγαθῶν γὰρ