ζῶν κακῶς εὔκλειαν αἰσχῦναι θέλεινώνυμος, ὦ παῖ παῖ.ὡς καὶ σὺ πάγκλαυτον αἰῶνα κοινὸν εἵλου,τὸ μὴ καλὸν καθοπλίσασα, δύο φέρειν ἐν ἑνὶ λόγῳ,σοφά τʼ ἀρίστα τε παῖς κεκλῆσθαι.

Χορόςζῴης μοι καθύπερθενχειρὶ καὶ πλούτῳ τεῶν ἐχθρῶν ὅσοννῦν ὑπόχειρ ναίεις·ἐπεί σʼ ἐφηύρηκα μοίρᾳ μὲν οὐκ ἐν ἐσθλᾷβεβῶσαν, ἃ δὲ μέγιστʼ ἔβλαστε νόμιμα, τῶνδε φερομένανἄριστα τᾷ Ζηνὸς εὐσεβείᾳ.

Ὀρέστηςἆρʼ, ὦ γυναῖκες, ὀρθά τʼ εἰσηκούσαμενὀρθῶς θʼ ὁδοιποροῦμεν ἔνθα χρῄζομεν;Χορόςτί δʼ ἐξερευνᾷς καὶ τί βουληθεὶς πάρει;ὈρέστηςΑἴγισθον ἔνθʼ ᾤκηκεν ἱστορῶ πάλαι.Χορόςἀλλʼ εὖ θʼ ἱκάνεις χὠ φράσας ἀζήμιος.Ὀρέστηςτίς οὖν ἂν ὑμῶν τοῖς ἔσω φράσειεν ἂνἡμῶν ποθεινὴν κοινόπουν παρουσίαν;Χορόςἥδʼ, εἰ τὸν ἄγχιστόν γε κηρύσσειν χρεών.Ὀρέστηςἴθʼ, ὦ γύναι, δήλωσον εἰσελθοῦσʼ ὅτιΦωκῆς ματεύουσʼ ἄνδρες Αἴγισθόν τινες,Ἠλέκτραοἴμοι τάλαινʼ, οὐ δή ποθʼ ἧς ἠκούσαμενφήμης φέροντες ἐμφανῆ τεκμήρια;Ὀρέστηςοὐκ οἶδα τὴν σὴν κληδόνʼ· ἀλλά μοι γέρωνἐφεῖτʼ Ὀρέστου Στρόφιος ἀγγεῖλαι πέρι.Ἠλέκτρατί δʼ ἔστιν, ὦ ξένʼ; ὥς μʼ ὑπέρχεται φόβος.Ὀρέστηςφέροντες αὐτοῦ σμικρὰ λείψανʼ ἐν βραχεῖτεύχει θανόντος, ὡς ὁρᾷς, κομίζομεν.Ἠλέκτραοἲ ʼγὼ τάλαινα, τοῦτʼ ἐκεῖνʼ ἤδη σαφὲςπρόχειρον ἄχθος, ὡς ἔοικε, δέρκομαι.