οὔθʼ οἱ κατʼ οἶκον ἦσαν, ἀλλʼ ἐγὼ τροφός,ἐγὼ δʼ ἀδελφὴ σοὶ προσηυδώμην ἀεί.νῦν δʼ ἐκλέλοιπε ταῦτʼ ἐν ἡμέρᾳ μιᾷθανόντι σὺν σοί· πάντα γὰρ συναρπάσαςθύελλʼ ὅπως βέβηκας. οἴχεται πατήρ·τέθνηκʼ ἐγὼ σοί· φροῦδος αὐτὸς εἶ θανών·γελῶσι δʼ ἐχθροί· μαίνεται δʼ ὑφʼ ἡδονῆςμήτηρ ἀμήτωρ, ἧς ἐμοὶ σὺ πολλάκιςφήμας λάθρᾳ προύπεμπες ὡς φανούμενοςτιμωρὸς αὐτός. ἀλλὰ ταῦθʼ ὁ δυστυχὴςδαίμων ὁ σός τε κἀμὸς ἐξαφείλετο,ὅς σʼ ὧδέ μοι προύπεμψεν ἀντὶ φιλτάτηςμορφῆς σποδόν τε καὶ σκιὰν ἀνωφελῆ.Ἠλέκτραοἴμοι μοι.ὦ δέμας οἰκτρόν. φεῦ φεῦ.ὦ δεινοτάτας, οἴμοι μοι,πεμφθεὶς κελεύθους, φίλταθʼ, ὥς μʼ ἀπώλεσας·ἀπώλεσας δῆτʼ, ὦ κασίγνητον κάρα.τοιγὰρ σὺ δέξαι μʼ ἐς τὸ σὸν τόδε στέγος,τὴν μηδὲν εἰς τὸ μηδέν, ὡς σὺν σοὶ κάτωναίω τὸ λοιπόν· καὶ γὰρ ἡνίκʼ ἦσθʼ ἄνω,ξὺν σοὶ μετεῖχον τῶν ἴσων, καὶ νῦν ποθῶτοῦ σοῦ θανοῦσα μὴ ἀπολείπεσθαι τάφου.τοὺς γὰρ θανόντας οὐχ ὁρῶ λυπουμένους.Χορόςθνητοῦ πέφυκας πατρός, Ἠλέκτρα, φρόνει,θνητὸς δʼ Ὀρέστης. ὥστε μὴ λίαν στένε.πᾶσιν γὰρ ἡμῖν τοῦτʼ ὀφείλεται παθεῖν.Ὀρέστηςφεῦ φεῦ. τί λέξω; ποῖ λόγων ἀμηχανῶνἔλθω; κρατεῖν γὰρ οὐκέτι γλώσσης σθένω.Ἠλέκτρατί δʼ ἔσχες ἄλγος; πρὸς τί τοῦτʼ εἰπὼν κυρεῖς;