ἦ κεῖνος οὗτος, ὅν ποτʼ ἐκ πολλῶν ἐγὼμόνον προσηῦρον πιστὸν ἐν πατρὸς φόνῳ;Ὀρέστηςὅδʼ ἐστί· μή μʼ ἔλεγχε πλείοσιν λόγοις.Ἠλέκτραὦ φίλτατον φῶς, ὦ μόνος σωτὴρ δόμωνἈγαμέμνονος, πῶς ἦλθες; ἦ σὺ κεῖνος εἶ,ὃς τόνδε κἄμʼ ἔσωσας ἐκ πολλῶν πόνων;ὦ φίλταται μὲν χεῖρες, ἥδιστον δʼ ἔχωνποδῶν ὑπηρέτημα, πῶς οὕτω πάλαιξυνών μʼ ἔληθες οὐδʼ ἔφαινες, ἀλλά μελόγοις ἀπώλλυς, ἔργʼ ἔχων ἥδιστʼ ἐμοί;χαῖρʼ, ὦ πάτερ· πατέρα γὰρ εἰσορᾶν δοκῶ·χαῖρʼ· ἴσθι δʼ ὡς μάλιστά σʼ ἀνθρώπων ἐγὼἤχθηρα κἀφίλησʼ ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ.Παιδαγωγόςἀρκεῖν δοκεῖ μοι· τοὺς γὰρ ἐν μέσῳ λόγουςπολλαὶ κυκλοῦνται νύκτες ἡμέραι τʼ ἴσαι,αἳ ταῦτά σοι δείξουσιν, Ἠλέκτρα, σαφῆ.σφῷν δʼ ἐννέπω γε τοῖν παρεστώτοιν ὅτινῦν καιρὸς ἔρδειν· νῦν Κλυταιμνήστρα μόνη,νῦν οὔτις ἀνδρῶν ἔνδον· εἰ δʼ ἐφέξετον,φροντίζεθʼ ὡς τούτοις τε καὶ σοφωτέροιςἄλλοισι τούτων πλείοσιν μαχούμενοι.Ὀρέστηςοὐκ ἂν μακρῶν ἔθʼ ἡμὶν οὐδὲν ἂν λόγων,Πυλάδη, τόδʼ εἴη τοὔργον, ἀλλʼ ὅσον τάχοςχωρεῖν ἔσω, πατρῷα προσκύσανθʼ ἕδηθεῶν, ὅσοιπερ πρόπυλα ναίουσιν τάδε.Ἠλέκτραἄναξ Ἄπολλον, ἵλεως αὐτοῖν κλύεἐμοῦ τε πρὸς τούτοισιν, ἥ σε πολλὰ δὴἀφʼ ὧν ἔχοιμι λιπαρεῖ προύστην χερί.νῦν δʼ, ὦ Λύκειʼ Ἄπολλον, ἐξ οἵων ἔχωαἰτῶ, προπίτνω, λίσσομαι, γενοῦ πρόφρων