λέγεις τάδʼ ἡμῖν ἢ βεβῶτος ἐκ δόμων;Ἠλέκτραἦ κάρτα· μὴ δόκει μʼ ἄν, εἴπερ ἦν πέλας,θυραῖον οἰχνεῖν· νῦν δʼ ἀγροῖσι τυγχάνει.Χορόςἦ κἂν ἐγὼ θαρσοῦσα μᾶλλον ἐς λόγουςτοὺς σοὺς ἱκοίμην, εἴπερ ὧδε ταῦτʼ ἔχει;Ἠλέκτραὡς νῦν ἀπόντος ἱστόρει· τί σοι φίλον;Χορόςκαὶ δή σʼ ἐρωτῶ· τοῦ κασιγνήτου τί φής,ἥξοντος ἢ μέλλοντος; εἰδέναι θέλω.Ἠλέκτραφησίν γε· φάσκων δʼ οὐδὲν ὧν λέγει ποεῖ.Χορόςφιλεῖ γὰρ ὀκνεῖν πρᾶγμʼ ἀνὴρ πράσσων μέγα.Ἠλέκτρακαὶ μὴν ἔγωγʼ ἔσωσʼ ἐκεῖνον οὐκ ὄκνῳ.Χορόςθάρσει· πέφυκεν ἐσθλός, ὥστʼ ἀρκεῖν φίλοις.Ἠλέκτραπέποιθʼ, ἐπεί τἂν οὐ μακρὰν ἔζων ἐγώ.Χορόςμὴ νῦν ἔτʼ εἴπῃς μηδέν· ὡς δόμων ὁρῶτὴν σὴν ὅμαιμον ἐκ πατρὸς ταὐτοῦ φύσιν,Χρυσόθεμιν, ἔκ τε μητρός, ἐντάφια χεροῖνφέρουσαν, οἷα τοῖς κάτω νομίζεται.Χρυσόθεμιςτίνʼ αὖ σὺ τήνδε πρὸς θυρῶνος ἐξόδοιςἐλθοῦσα φωνεῖς, ὦ κασιγνήτη, φάτιν,κοὐδʼ ἐν χρόνῳ μακρῷ διδαχθῆναι θέλειςθυμῷ ματαίῳ μὴ χαρίζεσθαι κενά;καίτοι τοσοῦτόν γʼ οἶδα κἀμαυτήν, ὅτιἀλγῶ ʼπὶ τοῖς παροῦσιν· ὥστʼ ἄν, εἰ σθένοςλάβοιμι, δηλώσαιμʼ ἂν οἷʼ αὐτοῖς φρονῶ.νῦν δʼ ἐν κακοῖς μοι πλεῖν ὑφειμένῃ δοκεῖ,καὶ μὴ δοκεῖν μὲν δρᾶν τι, πημαίνειν δὲ μή·τοιαῦτα δʼ ἄλλα καὶ σὲ βούλομαι ποεῖν.καίτοι τὸ μὲν δίκαιον οὐχ ᾗ ʼγὼ λέγω,ἀλλʼ ᾗ σὺ κρίνεις· εἰ δʼ ἐλευθέραν με δεῖζῆν, τῶν κρατούντων ἐστὶ πάντʼ ἀκουστέα.