ἀλλʼ, ὦ φίλη, τούτων μὲν ὧν ἔχεις χεροῖντύμβῳ προσάψῃς μηδέν· οὐ γάρ σοι θέμιςοὐδʼ ὅσιον ἐχθρᾶς ἀπὸ γυναικὸς ἱστάναικτερίσματʼ οὐδὲ λουτρὰ προσφέρειν πατρί·ἀλλʼ ἢ πνοαῖσιν ἢ βαθυσκαφεῖ κόνεικρύψον νιν, ἔνθα μή ποτʼ εἰς εὐνὴν πατρὸςτούτων πρόσεισι μηδέν· ἀλλʼ ὅταν θάνῃκειμήλιʼ αὐτῇ ταῦτα σῳζέσθω κάτω.ἀρχὴν δʼ ἄν, εἰ μὴ τλημονεστάτη γυνὴπασῶν ἔβλαστε, τάσδε δυσμενεῖς χοὰςοὐκ ἄν ποθʼ ὅν γʼ ἔκτεινε, τῷδʼ ἐπέστεφε.σκέψαι γὰρ εἴ σοι προσφιλῶς αὐτῇ δοκεῖγέρα τάδʼ οὑν τάφοισι δέξεσθαι νέκυς,ὑφʼ ἧς θανὼν ἄτιμος, ὥστε δυσμενής,ἐμασχαλίσθη, κἀπὶ λουτροῖσιν κάρᾳκηλῖδας ἐξέμαξεν. ἆρα μὴ δοκεῖςλυτήριʼ αὐτῇ ταῦτα τοῦ φόνου φέρειν;οὐχ ἔστιν. ἀλλὰ ταῦτα μὲν μέθες· σὺ δὲτεμοῦσα κρατὸς βοστρύχων ἄκρας φόβαςκἀμοῦ ταλαίνης, σμικρὰ μὲν τάδʼ, ἀλλʼ ὅμωςἅχω, δὸς αὐτῷ, τήνδʼ ἀλιπαρῆ τρίχακαὶ ζῶμα τοὐμὸν οὐ χλιδαῖς ἠσκημένον.αἰτοῦ δὲ προσπίτνουσα γῆθεν εὐμενῆἡμῖν ἀρωγὸν αὐτὸν εἰς ἐχθροὺς μολεῖν,καὶ παῖδʼ Ὀρέστην ἐξ ὑπερτέρας χερὸςἐχθροῖσιν αὐτοῦ ζῶντʼ ἐπεμβῆναι ποδί,ὅπως τὸ λοιπὸν αὐτὸν ἀφνεωτέραιςχερσὶν στέφωμεν ἢ τανῦν δωρούμεθα.οἶμαι μὲν οὖν, οἶμαί τι κἀκείνῳ μέλονπέμψαι τάδʼ αὐτῇ δυσπρόσοπτʼ ὀνείρατα·