ὅμως δʼ, ἀδελφή, σοί θʼ ὑπούργησον τάδεἐμοί τʼ ἀρωγὰ τῷ τε φιλτάτῳ βροτῶνπάντων, ἐν Ἅιδου κειμένῳ κοινῷ πατρί.Χορόςπρὸς εὐσέβειαν ἡ κόρη λέγει· σὺ δέ,εἰ σωφρονήσεις, ὦ φίλη, δράσεις τάδε.Χρυσόθεμιςδράσω· τὸ γὰρ δίκαιον οὐχ ἔχει λόγονδυοῖν ἐρίζειν, ἀλλʼ ἐπισπεύδειν τὸ δρᾶν.πειρωμένῃ δὲ τῶνδε τῶν ἔργων ἐμοὶσιγὴ παρʼ ὑμῶν, πρὸς θεῶν, ἔστω, φίλαι·ὡς εἰ τάδʼ ἡ τεκοῦσα πεύσεται, πικρὰνδοκῶ με πεῖραν τήνδε τολμήσειν ἔτι.

Χορόςεἰ μὴ ʼγὼ παράφρων μάντις ἔφυν καὶ γνώμαςλειπομένα σοφᾶς,εἶσιν ἁ πρόμαντιςΔίκα δίκαια φερομένα χεροῖν κράτη·μέτεισιν, ὦ τέκνον, οὐ μακροῦ χρόνου.ὕπεστί μοι θάρσος,ἁδυπνόων κλύουσανἀρτίως ὀνειράτων.οὐ γάρ ποτʼ ἀμναστεῖ γʼ ὁ φύσας σʼ Ἑλλάνων ἄναξ,οὐδʼ ἁ παλαιὰ χαλκόπλακτος ἀμφάκης γένυς,ἅ νιν κατέπεφνεν αἰσχίσταις ἐν αἰκίαις.

Χορόςἥξει καὶ πολύπους καὶ πολύχειρ ἁ δεινοῖςκρυπτομένα λόχοιςχαλκόπους Ἐρινύς.ἄλεκτρʼ ἄνυμφα γὰρ ἐπέβα μιαιφόνωνγάμων ἁμιλλήμαθʼ οἷσιν οὐ θέμις.πρὸ τῶνδέ τοί μʼ ἔχειμή ποτε μή ποθʼ ἡμῖνἀψεγὲς πελᾶν τέρας