ξὺν τῷ δικαίῳ τὸν σὸν οὐ ταρβῶ φόβον.Ὀδυσσεύςξὺν τῷ δικαίῳ χεὶρ ἐμή σʼ ἀναγκάσει.Νεοπτόλεμοςἀλλʼ οὐδέ τοι σῇ χειρὶ πείθομαι τὸ δρᾶν.Ὀδυσσεύςοὔ τἄρα Τρωσίν, ἀλλὰ σοὶ μαχούμεθα.Νεοπτόλεμοςἴτω τὸ μέλλον.Ὀδυσσεύςχεῖρα δεξιὰν ὁρᾷςκώπης ἐπιψαύουσαν;Νεοπτόλεμοςἀλλὰ κἀμέ τοιταὐτὸν τόδʼ ὄψει δρῶντα κοὐ μέλλοντʼ ἔτι.Ὀδυσσεύςκαίτοι σʼ ἐάσω· τῷ δὲ σύμπαντι στρατῷλέξω τάδʼ ἐλθών, ὅς σε τιμωρήσεται.Νεοπτόλεμοςἐσωφρόνησας· κἂν τὰ λοίφʼ οὕτω φρονῇς,ἴσως ἂν ἐκτὸς κλαυμάτων ἔχοις πόδα.σὺ δʼ, ὦ Ποίαντος παῖ, Φιλοκτήτην λέγω,ἔξελθʼ, ἀμείψας τάσδε πετρήρεις στέγας.Φιλοκτήτηςτίς αὖ παρʼ ἄντροις θόρυβος ἵσταται βοῆς;τί μʼ ἐκκαλεῖσθε; τοῦ κεχρημένοι, ξένοι;ὤμοι· κακὸν τὸ χρῆμα. μῶν τί μοι νέαπάρεστε πρὸς κακοῖσι πέμποντες κακά;Νεοπτόλεμοςθάρσει· λόγους δʼ ἄκουσον οὓς ἥκω φέρων.Φιλοκτήτηςδέδοικʼ ἔγωγε· καὶ τὰ πρὶν γὰρ ἐκ λόγωνκαλῶν κακῶς ἔπραξα, σοῖς πεισθεὶς λόγοις.Νεοπτόλεμοςοὔκουν ἔνεστι καὶ μεταγνῶναι πάλιν;Φιλοκτήτηςτοιοῦτος ἦσθα τοῖς λόγοισι χὤτε μουτὰ τόξʼ ἔκλεπτες, πιστός, ἀτηρὸς λάθρᾳ.Νεοπτόλεμοςἀλλʼ οὔ τι μὴν νῦν· βούλομαι δέ σου κλύειν,πότερα δέδοκταί σοι μένοντι καρτερεῖνἢ πλεῖν μεθʼ ἡμῶν;Φιλοκτήτηςπαῦε, μὴ λέξῃς πέρα·μάτην γὰρ ἃν εἴπῃς γε πάντʼ εἰρήσεται.