οὕτω δέδοκται;Φιλοκτήτηςκαὶ πέρα γʼ ἴσθʼ ἢ λέγω.Νεοπτόλεμοςἀλλʼ ἤθελον μὲν ἄν σε πεισθῆναι λόγοιςἐμοῖσιν· εἰ δὲ μή τι πρὸς καιρὸν λέγωνκυρῶ, πέπαυμαι.Φιλοκτήτηςπάντα γὰρ φράσεις μάτην.οὐ γάρ ποτʼ εὔνουν τὴν ἐμὴν κτήσει φρένα,ὅστις γʼ ἐμοῦ δόλοισι τὸν βίον λαβὼνἀπεστέρηκας, κᾆτα νουθετεῖς ἐμὲἐλθών, ἀρίστου πατρὸς αἴσχιστος γεγώς.ὄλοισθʼ, Ἀτρεῖδαι μὲν μάλιστʼ, ἔπειτα δὲ ὁ Λαρτίου παῖς καὶ σύ.Νεοπτόλεμοςμὴ ʼπεύξῃ πέρα·δέχου δὲ χειρὸς ἐξ ἐμῆς βέλη τάδε.Φιλοκτήτηςπῶς εἶπας; ἆρα δεύτερον δολούμεθα;Νεοπτόλεμοςἀπώμοσʼ ἁγνὸν Ζηνὸς ὑψίστου σέβας.Φιλοκτήτηςὦ φίλτατʼ εἰπών, εἰ λέγεις ἐτήτυμα.Νεοπτόλεμοςτοὔργον παρέσται φανερόν· ἀλλὰ δεξιὰνπρότεινε χεῖρα, καὶ κράτει τῶν σῶν ὅπλων.Ὀδυσσεύςἐγὼ δʼ ἀπαυδῶ γʼ, ᾧ θεοὶ ξυνίστορες,ὑπέρ τʼ Ἀτρειδῶν τοῦ τε σύμπαντος στρατοῦ.Φιλοκτήτηςτέκνον, τίνος φώνημα, μῶν Ὀδυσσέως,ἐπῃσθόμην;Ὀδυσσεύςσάφʼ ἴσθι· καὶ πέλας γʼ ὁρᾷς,ὅς σʼ ἐς τὰ Τροίας πεδίʼ ἀποστελῶ βίᾳ,ἐάν τʼ Ἀχιλλέως παῖς ἐάν τε μὴ θέλῃ·Φιλοκτήτηςἀλλʼ οὔ τι χαίρων, ἢν τόδʼ ὀρθωθῇ βέλος.Νεοπτόλεμοςἆ, μηδαμῶς, μή, πρὸς θεῶν, μεθῇς βέλος.Φιλοκτήτηςμέθες με, πρὸς θεῶν, χεῖρα, φίλτατον τέκνον.Νεοπτόλεμοςοὐκ ἂν μεθείην.Φιλοκτήτηςφεῦ· τί μʼ ἄνδρα πολέμιον