χρῆν γάρ σε μήτʼ αὐτόν ποτʼ ἐς Τροίαν μολεῖνἡμᾶς τʼ ἀπείργειν, οἵ γέ σου καθύβρισαν,πατρὸς γέρας συλῶντες, εἶτα τοῖσδε σὺεἶ ξυμμαχήσων, κἄμʼ ἀναγκάζεις τόδε;μὴ δῆτα, τέκνον· ἀλλʼ ἅ μοι ξυνώμοσας,πέμψον πρὸς οἴκους· καὐτὸς ἐν Σκύρῳ μένωνἔα κακῶς αὐτοὺς ἀπόλλυσθαι κακούς.χοὔτω διπλῆν μὲν ἐξ ἐμοῦ κτήσει χάριν,διπλῆν δὲ πατρός, κοὐ κακοὺς ἐπωφελῶνδόξεις ὁμοῖος τοῖς κακοῖς πεφυκέναι.Νεοπτόλεμοςλέγεις μὲν εἰκότʼ, ἀλλʼ ὅμως σε βούλομαιθεοῖς τε πιστεύσαντα τοῖς τʼ ἐμοῖς λόγοιςφίλου μετʼ ἀνδρὸς τοῦδε τῆσδʼ ἐκπλεῖν χθονός.Φιλοκτήτηςἦ πρὸς τὰ Τροίας πεδία καὶ τὸν Ἀτρέωςἔχθιστον υἱὸν τῷδε δυστήνῳ ποδί;Νεοπτόλεμοςπρὸς τοὺς μὲν οὖν σε τήνδε τʼ ἔμπυον βάσινπαύσοντας ἄλγους κἀποσώσοντας νόσου.Φιλοκτήτηςὦ δεινὸν αἶνον αἰνέσας, τί φής ποτε;Νεοπτόλεμοςἃ σοί τε κἀμοὶ λῷσθʼ ὁρῶ τελούμενα.Φιλοκτήτηςκαὶ ταῦτα λέξας οὐ καταισχύνει θεούς;Νεοπτόλεμοςπῶς γάρ τις αἰσχύνοιτʼ ἂν ὠφελῶν φίλους·Φιλοκτήτηςλέγεις δʼ Ἀτρείδαις ὄφελος ἢ ʼπʼ ἐμοὶ τόδε;Νεοπτόλεμοςσοί που, φίλος γʼ ὤν, χὠ λόγος τοιόσδε μου.Φιλοκτήτηςπῶς, ὅς γε τοῖς ἐχθροῖσί μʼ ἐκδοῦναι θέλεις;Νεοπτόλεμοςὦ τᾶν, διδάσκου μὴ θρασύνεσθαι κακοῖς.Φιλοκτήτηςὀλεῖς με, γιγνώσκω σε, τοῖσδε τοῖς λόγοις.Νεοπτόλεμοςοὔκουν ἔγωγε· φημὶ δʼ οὔ σε μανθάνειν.Φιλοκτήτηςἐγὼ οὐκ Ἀτρείδας ἐκβαλόντας οἶδά με;Νεοπτόλεμοςἀλλʼ ἐκβαλόντες εἰ πάλιν σώσουσʼ ὅρα.Φιλοκτήτηςοὐδέποθʼ ἑκόντα γʼ ὥστε τὴν Τροίαν ἰδεῖν.