μέλον πάλαι μέλημά μοι λέγεις, ἄναξ,φρουρεῖν ὄμμʼ ἐπὶ σῷ μάλιστα καιρῷ·νῦν δέ μοι λέγʼ, αὐλὰςποίας ἔνεδρος ναίεικαὶ χῶρον τίνʼ ἔχει. τὸ γάρ μοιμαθεῖν οὐκ ἀποκαίριον,μὴ προσπεσών με λάθῃ ποθέν·τίς τόπος ἢ τίς ἕδρα; τίνʼ ἔχει στίβον,ἔναυλον ἢ θυραῖον;

Νεοπτόλεμοςοἶκον μὲν ὁρᾷς τόνδʼ ἀμφίθυρονπετρίνης κοίτης.Χορόςποῦ γὰρ ὁ τλήμων αὐτὸς ἄπεστιν;Νεοπτόλεμοςδῆλον ἔμοιγʼ ὡς φορβῆς χρείᾳστίβον ὀγμεύει τῇδε πέλας που.ταύτην γὰρ ἔχειν βιοτῆς αὐτὸνλόγος ἐστὶ φύσιν, θηροβολοῦνταπτηνοῖς ἰοῖς στυγερὸν στυγερῶς,οὐδέ τινʼ αὐτῷπαιῶνα κακῶν ἐπινωμᾶν.

Χορόςοἰκτίρω νιν ἔγωγʼ, ὅπως,μή του κηδομένου βροτῶνμηδὲ ξύντροφον ὄμμʼ ἔχων,δύστανος, μόνος ἀεί,νοσεῖ μὲν νόσον ἀγρίαν,ἀλύει δʼ ἐπὶ παντί τῳχρείας ἱσταμένῳ. πῶς ποτε πῶς δύσμορος ἀντέχει;ὦ παλάμαι θεῶν,ὦ δύστανα γένη βροτῶν,οἷς μὴ μέτριος αἰών.

Χορόςοὗτος πρωτογόνων ἴσως