ὁρῶ κενὴν οἴκησιν ἀνθρώπων δίχα.Ὀδυσσεύςοὐδʼ ἔνδον οἰκοποιός ἐστί τις τροφή;Νεοπτόλεμοςστιπτή γε φυλλὰς ὡς ἐναυλίζοντί τῳ.Ὀδυσσεύςτὰ δʼ ἄλλʼ ἔρημα, κοὐδέν ἐσθʼ ὑπόστεγον;Νεοπτόλεμοςαὐτόξυλόν γʼ ἔκπωμα, φλαυρουργοῦ τινοςτεχνήματʼ ἀνδρός, καὶ πυρεῖʼ ὁμοῦ τάδε.Ὀδυσσεύςκείνου τὸ θησαύρισμα σημαίνεις τόδε.Νεοπτόλεμοςἰοὺ ἰού· καὶ ταῦτά γʼ ἄλλα θάλπεταιῥάκη, βαρείας του νοσηλείας πλέα.Ὀδυσσεύςἁνὴρ κατοικεῖ τούσδε τοὺς τόπους σαφῶς,κἄστʼ οὐχ ἑκάς που· πῶς γὰρ ἂν νοσῶν ἀνὴρκῶλον παλαιᾷ κηρὶ προσβαίη μακράν;ἀλλʼ ἢ ʼπὶ φορβῆς νόστον ἐξελήλυθενἢ φύλλον εἴ τι νώδυνον κάτοιδέ που.τὸν οὖν παρόντα πέμψον εἰς κατασκοπήν,μὴ καὶ λάθῃ με προσπεσών· ὡς μᾶλλον ἂνἕλοιτό μʼ ἢ τοὺς πάντας Ἀργείους λαβεῖν.Νεοπτόλεμοςἀλλʼ ἔρχεταί τε καὶ φυλάξεται στίβος.σὺ δʼ, εἴ τι χρῄζεις, φράζε δευτέρῳ λόγῳ.ὈδυσσεύςἈχιλλέως παῖ, δεῖ σʼ ἐφʼ οἷς ἐλήλυθαςγενναῖον εἶναι, μὴ μόνον τῷ σώματι,ἀλλʼ ἤν τι καινὸν ὧν πρὶν οὐκ ἀκήκοαςκλύῃς, ὑπουργεῖν, ὡς ὑπηρέτης πάρει.Νεοπτόλεμοςτί δῆτʼ ἄνωγας;Ὀδυσσεύςτὴν Φιλοκτήτου σε δεῖψυχὴν ὅπως δόλοισιν ἐκκλέψεις λέγων.ὅταν σʼ ἐρωτᾷ τίς τε καὶ πόθεν πάρει,λέγειν, Ἀχιλλέως παῖς· τόδʼ οὐχὶ κλεπτέον·πλεῖς δʼ ὡς πρὸς οἶκον, ἐκλιπὼν τὸ ναυτικὸνστράτευμʼ Ἀχαιῶν, ἔχθος ἐχθήρας μέγα,