σὲ κἀκεῖ, μᾶτερ πότνιʼ, ἐπηυδώμαν,ὅτʼ ἐς τόνδʼ Ἀτρειδᾶν ὕβρις πᾶσʼ ἐχώρει,ὅτε τὰ πάτρια τεύχεα παρεδίδοσαν,ἰὼ μάκαιρα ταυροκτόνωνλεόντων ἔφεδρε, τῷ Λαρτίουσέβας ὑπέρτατον.

Φιλοκτήτηςἔχοντες, ὡς ἔοικε, σύμβολον σαφὲςλύπης πρὸς ἡμᾶς, ὦ ξένοι, πεπλεύκατε,καί μοι προσᾴδεθʼ ὥστε γιγνώσκειν ὅτιταῦτʼ ἐξ Ἀτρειδῶν ἔργα κἀξ Ὀδυσσέως.ἔξοιδα γάρ νιν παντὸς ἂν λόγου κακοῦγλώσσῃ θιγόντα καὶ πανουργίας, ἀφʼ ἧςμηδὲν δίκαιον ἐς τέλος μέλλοι ποεῖν.ἀλλʼ οὔ τι τοῦτο θαῦμʼ ἔμοιγʼ, ἀλλʼ εἰ παρὼνΑἴας ὁ μείζων ταῦθʼ ὁρῶν ἠνείχετο.Νεοπτόλεμοςοὐκ ἦν ἔτι ζῶν, ὦ ξένʼ· οὐ γὰρ ἄν ποτεζῶντός γʼ ἐκείνου ταῦτʼ ἐσυλήθην ἐγώ.Φιλοκτήτηςπῶς εἶπας; ἀλλʼ ἦ χοὖτος οἴχεται θανών;Νεοπτόλεμοςὡς μηκέτʼ ὄντα κεῖνον ἐν φάει νόει.Φιλοκτήτηςοἴμοι τάλας. ἀλλʼ οὐχ ὁ Τυδέως γόνοςοὐδʼ οὑμπολητὸς Σισύφου Λαερτίῳ,οὐ μὴ θάνωσι· τούσδε γὰρ μὴ ζῆν ἔδει.Νεοπτόλεμοςοὐ δῆτʼ· ἐπίστω τοῦτό γʼ· ἀλλὰ καὶ μέγαθάλλοντές εἰσι νῦν ἐν Ἀργείων στρατῷ.Φιλοκτήτηςτί δʼ; οὐ παλαιὸς κἀγαθὸς φίλος τʼ ἐμός,Νέστωρ ὁ Πύλιος, ἔστιν; οὗτος γὰρ τά γεκείνων κάκʼ ἐξήρυκε, βουλεύων σοφά.Νεοπτόλεμοςκεῖνός γε πράσσει νῦν κακῶς, ἐπεὶ θανὼνἈντίλοχος αὐτῷ φροῦδος, ὃς παρῆν, γόνος.Φιλοκτήτηςοἴμοι, δύʼ αὖ τώδʼ ἄνδρʼ ἔλεξας, οἷν ἐγὼ