λήξαντος ὕπνον κἀνάπαυλαν ἤγαγεν.Νεοπτόλεμοςοὐκοῦν ἐπειδὰν πνεῦμα τοὐκ πρῴρας ἀνῇ,τότε στελοῦμεν· νῦν γὰρ ἀντιοστατεῖ.Φιλοκτήτηςἀεὶ καλὸς πλοῦς ἔσθʼ, ὅταν φεύγῃς κακά.Νεοπτόλεμοςοὔκ, ἀλλὰ κἀκείνοισι ταῦτʼ ἐναντία.Φιλοκτήτηςοὐκ ἔστι λῃσταῖς πνεῦμʼ ἐναντιούμενον,ὅταν παρῇ κλέψαι τι χἀρπάσαι βίᾳ.Νεοπτόλεμοςἀλλʼ εἰ δοκεῖ, χωρῶμεν, ἔνδοθεν λαβὼνὅτου σε χρεία καὶ πόθος μάλιστʼ ἔχει.Φιλοκτήτηςἀλλʼ ἔστιν ὧν δεῖ, καίπερ οὐ πολλῶν ἄπο.Νεοπτόλεμοςτί τοῦθʼ ὃ μὴ νεώς γε τῆς ἐμῆς ἔπι;Φιλοκτήτηςφύλλον τί μοι πάρεστιν, ᾧ μάλιστʼ ἀεὶκοιμῶ τόδʼ ἕλκος, ὥστε πραΰνειν πάνυ.Νεοπτόλεμοςἀλλʼ ἔκφερʼ αὐτό. τί γὰρ ἔτʼ ἄλλʼ ἐρᾷς λαβεῖν;Φιλοκτήτηςεἴ μοί τι τόξων τῶνδʼ ἀπημελημένονπαρερρύηκεν, ὡς λίπω μή τῳ λαβεῖν.Νεοπτόλεμοςἦ ταῦτα γὰρ τὰ κλεινὰ τόξʼ ἃ νῦν ἔχεις;Φιλοκτήτηςταῦτʼ, οὐ γὰρ ἄλλʼ ἔστʼ, ἀλλʼ ἃ βαστάζω χεροῖν.Νεοπτόλεμοςἆρʼ ἔστιν ὥστε κἀγγύθεν θέαν λαβεῖνκαὶ βαστάσαι με προσκύσαι θʼ ὥσπερ θεόν;Φιλοκτήτηςσοί γʼ, ὦ τέκνον, καὶ τοῦτο κἄλλο τῶν ἐμῶνὁποῖον ἄν σοι ξυμφέρῃ γενήσεται.Νεοπτόλεμοςκαὶ μὴν ἐρῶ γε, τὸν δʼ ἔρωθʼ οὕτως ἔχω·εἴ μοι θέμις, θέλοιμʼ ἄν· εἰ δὲ μή, πάρες.Φιλοκτήτηςὅσιά τε φωνεῖς ἔστι τʼ, ὦ τέκνον, θέμις,ὅς γʼ ἡλίου τόδʼ εἰσορᾶν ἐμοὶ φάοςμόνος δέδωκας, ὃς χθόνʼ Οἰταίαν ἰδεῖν,ὃς πατέρα πρέσβυν, ὃς φίλους, ὃς τῶν ἐμῶνἐχθρῶν μʼ ἔνερθεν ὄντʼ ἀνέστησας πέρα.θάρσει, παρέσται ταῦτά σοι καὶ θιγγάνειν