οὐ φορβὰν ἱερᾶς γᾶς σπόρον, οὐκ ἄλλωναἴρων τῶν νεμόμεσθʼ ἀνέρες ἀλφησταί,πλὴν ἐξ ὠκυβόλων εἴ ποτε τόξωνπτανοῖς ἰοῖς ἀνύσειε γαστρὶ φορβάν.ὦ μελέα ψυχά,ὃς μηδʼ οἰνοχύτου πώματος ἥσθη δεκέτει χρόνῳ,λεύσσων δʼ ὅπου γνοίη στατὸν εἰς ὕδωρ,ἀεὶ προσενώμα.

Χορόςνῦν δʼ ἀνδρῶν ἀγαθῶν παιδὸς ὑπαντήσαςεὐδαίμων ἀνύσει καὶ μέγας ἐκ κείνων·ὅς νιν ποντοπόρῳ δούρατι, πλήθειπολλῶν μηνῶν, πατρίαν ἄγει πρὸς αὐλὰνΜαλιάδων νυμφᾶνΣπερχειοῦ τε παρʼ ὄχθας, ἵνʼ ὁ χάλκασπις ἀνὴρ θεοῖςπλάθει πατρὸς θείῳ πυρὶ παμφαής,Οἴτας ὑπὲρ ὄχθων.

Νεοπτόλεμοςἕρπʼ, εἰ θέλεις. τί δή ποθʼ ὧδʼ ἐξ οὐδενὸςλόγου σιωπᾷς κἀπόπληκτος ὧδʼ ἔχει;Φιλοκτήτηςἀᾶ, ἀᾶ.Νεοπτόλεμοςτί δʼ ἔστιν;Φιλοκτήτηςοὐδὲν δεινόν· ἀλλʼ ἴθʼ, ὦ τέκνον.Νεοπτόλεμοςμῶν ἄλγος ἴσχεις τῆς παρεστώσης νόσου;Φιλοκτήτηςοὐ δῆτʼ ἔγωγʼ, ἀλλʼ ἄρτι κουφίζειν δοκῶ. ὦ θεοί.Νεοπτόλεμοςτί τοὺς θεοὺς ὧδʼ ἀναστένων καλεῖς;Φιλοκτήτηςσωτῆρας αὐτοὺς ἠπίους θʼ ἡμῖν μολεῖν. ἀᾶ, ἀᾶ.Νεοπτόλεμοςτί ποτε πέπονθας; οὐκ ἐρεῖς, ἀλλʼ ὧδʼ ἔσεισιγηλός; ἐν κακῷ δέ τῳ φαίνει κυρῶν.Φιλοκτήτηςἀπόλωλα, τέκνον, κοὐ δυνήσομαι κακὸνκρύψαι παρʼ ὑμῖν, ἀτταταῖ· διέρχεταιδιέρχεται. δύστηνος, ὦ τάλας ἐγώ.