ἀπόλωλα, τέκνον· βρύκομαι, τέκνον· παπαῖ,ἀπαππαπαῖ, παπαππαπαππαπαππαπαῖ.πρὸς θεῶν, πρόχειρον εἴ τί σοι, τέκνον, πάραξίφος χεροῖν, πάταξον εἰς ἄκρον πόδα·ἀπάμησον ὡς τάχιστα· μὴ φείσῃ βίου. ἴθʼ, ὦ παῖ.Νεοπτόλεμοςτί δʼ ἔστιν οὕτω νεοχμὸν ἐξαίφνης, ὅτουτοσήνδʼ ἰυγὴν καὶ στόνον σαυτοῦ ποεῖ;Φιλοκτήτηςοἶσθʼ, ὦ τέκνον;Νεοπτόλεμοςτί δʼ ἔστιν;Φιλοκτήτηςοἶσθʼ, ὦ παῖ;Νεοπτόλεμοςτί σοί;οὐκ οἶδα.Φιλοκτήτηςπῶς οὐκ οἶσθα; παππαπαππαπαῖ.Νεοπτόλεμοςδεινόν γε τοὐπίσαγμα τοῦ νοσήματος.Φιλοκτήτηςδεινὸν γὰρ οὐδὲ ῥητόν· ἀλλʼ οἴκτιρέ με.Νεοπτόλεμοςτί δῆτα δράσω;Φιλοκτήτηςμή με ταρβήσας προδῷς·ἥκει γὰρ αὕτη διὰ χρόνου πλάνοις ἴσωςὡς ἐξεπλήσθη.Νεοπτόλεμοςἰὼ ἰὼ δύστηνε σύ,δύστηνε δῆτα διὰ πόνων πάντων φανείς.βούλει λάβωμαι δῆτα καὶ θίγω τί σου;Φιλοκτήτηςμὴ δῆτα τοῦτό γʼ· ἀλλά μοι τὰ τόξʼ ἑλὼντάδʼ, ὥσπερ ᾐτοῦ μʼ ἀρτίως, ἕως ἀνῇτὸ πῆμα τοῦτο τῆς νόσου τὸ νῦν παρόν,σῷζʼ αὐτὰ καὶ φύλασσε. λαμβάνει γὰρ οὖνὕπνος μʼ, ὅταν περ τὸ κακὸν ἐξίῃ τόδε·κοὐκ ἔστι λῆξαι πρότερον· ἀλλʼ ἐᾶν χρεὼνἕκηλον εὕδειν. ἢν δὲ τῷδε τῷ χρόνῳμόλωσʼ ἐκεῖνοι, πρὸς θεῶν ἐφίεμαι