ἑκόντα μηδʼ ἄκοντα μηδέ τῳ τέχνῃκείνοις μεθεῖναι ταῦτα, μὴ σαυτόν θʼ ἅμακἄμʼ, ὄντα σαυτοῦ πρόστροπον, κτείνας γένῃ.Νεοπτόλεμοςθάρσει προνοίας οὕνεκʼ· οὐ δοθήσεταιπλὴν σοί τε κἀμοί· ξὺν τύχῃ δὲ πρόσφερε.Φιλοκτήτηςἰδοὺ δέχου, παῖ· τὸν φθόνον δὲ πρόσκυσονμή σοι γενέσθαι πολύπονʼ αὐτὰ μηδʼ ὅπωςἐμοί τε καὶ τῷ πρόσθʼ ἐμοῦ κεκτημένῳ.Νεοπτόλεμοςὦ θεοί, γένοιτο ταῦτα νῷν· γένοιτο δὲπλοῦς οὔριός τε κεὐσταλὴς ὅποι ποτὲθεὸς δικαιοῖ χὠ στόλος πορσύνεται.Φιλοκτήτηςἀλλʼ οὖν δέδοικα μὴ ἀτέλεστʼ εὔχῃ, τέκνον.στάζει γὰρ αὖ μοι φοίνιον τόδʼ ἐκ βυθοῦκηκῖον αἷμα, καί τι προσδοκῶ νέον.παπαῖ, φεῦ.παπαῖ μάλʼ, ὦ πούς, οἷά μʼ ἐργάσει κακά.προσέρπει,προσέρχεται τόδʼ ἐγγύς. οἴμοι μοι τάλας.ἔχετε τὸ πρᾶγμα· μὴ φύγητε μηδαμῇ.ἀτταταῖ.ὦ ξένε Κεφαλλήν, εἴθε σου διαμπερὲςστέρνων ἔχοιτʼ ἄλγησις ἥδε. φεῦ, παπαῖ,παπαῖ μάλʼ αὖθις. ὦ διπλοῖ στρατηλάται,Ἀγάμεμνον, ὦ Μενέλαε, πῶς ἂν ἀντʼ ἐμοῦτὸν ἴσον χρόνον τρέφοιτε τήνδε τὴν νόσον; ἰώ μοι.ὦ Θάνατε Θάνατε, πῶς ἀεὶ καλούμενοςοὕτω κατʼ ἦμαρ, οὐ δύνᾳ μολεῖν ποτε;ὦ τέκνον ὦ γενναῖον, ἀλλὰ συλλαβὼντῷ Λημνίῳ τῷδʼ ἀνακαλουμένῳ πυρὶἔμπρησον, ὦ γενναῖε· κἀγώ τοί ποτε