τὸν τοῦ Διὸς παῖδʼ ἀντὶ τῶνδε τῶν ὅπλων,ἃ νῦν σὺ σῴζεις, τοῦτʼ ἐπηξίωσα δρᾶν. τί φής, παῖ;τί φής; τί σιγᾷς; ποῦ ποτʼ ὤν, τέκνον, κυρεῖς;Νεοπτόλεμοςἀλγῶ πάλαι δὴ τἀπὶ σοὶ στένων κακά.Φιλοκτήτηςἀλλʼ, ὦ τέκνον, καὶ θάρσος ἴσχʼ· ὡς ἥδε μοιὀξεῖα φοιτᾷ καὶ ταχεῖʼ ἀπέρχεται.ἀλλʼ ἀντιάζω, μή με καταλίπῃς μόνον.Νεοπτόλεμοςθάρσει, μενοῦμεν.Φιλοκτήτηςἦ μενεῖς;Νεοπτόλεμοςσαφῶς φρόνει.Φιλοκτήτηςοὐ μήν σʼ ἔνορκόν γʼ ἀξιῶ θέσθαι, τέκνον.Νεοπτόλεμοςὡς οὐ θέμις γʼ ἐμοὔστι σοῦ μολεῖν ἄτερ.Φιλοκτήτηςἔμβαλλε χειρὸς πίστιν.Νεοπτόλεμοςἐμβάλλω μενεῖν.Φιλοκτήτηςἐκεῖσε νῦν μʼ, ἐκεῖσεΝεοπτόλεμοςποῖ λέγεις;ΦιλοκτήτηςἄνωΝεοπτόλεμοςτί παραφρονεῖς αὖ; τί τὸν ἄνω λεύσσεις κύκλον;Φιλοκτήτηςμέθες μέθες με.Νεοπτόλεμοςποῖ μεθῶ;Φιλοκτήτηςμέθες ποτέ.Νεοπτόλεμοςοὔ φημʼ ἐάσειν.Φιλοκτήτηςἀπό μʼ ὀλεῖς, ἢν προσθίγῃς.Νεοπτόλεμοςκαὶ δὴ μεθίημʼ, εἴ τι δὴ πλέον φρονεῖς.Φιλοκτήτηςὦ γαῖα, δέξαι θανάσιμόν μʼ ὅπως ἔχωτὸ γὰρ κακὸν τόδʼ οὐκέτʼ ὀρθοῦσθαί μʼ ἐᾷ.Νεοπτόλεμοςτὸν ἄνδρʼ ἔοικεν ὕπνος οὐ μακροῦ χρόνουἕξειν· κάρα γὰρ ὑπτιάζεται τόδε·ἱδρώς γέ τοί νιν πᾶν καταστάζει δέμας,μέλαινά τʼ ἄκρου τις παρέρρωγεν ποδὸς