πρὸς τὰς παρούσας ξυμφορὰς ἐφαίνετο.νῦν δʼ αἶρε σαυτόν· εἰ δέ σοι μᾶλλον φίλον,οἴσουσί σʼ οἵδε· τοῦ πόνου γὰρ οὐκ ὄκνος,ἐπείπερ οὕτω σοί τʼ ἔδοξʼ ἐμοί τε δρᾶν.Φιλοκτήτηςαἰνῶ τάδʼ, ὦ παῖ, καί μʼ ἔπαιρʼ, ὥσπερ νοεῖς·τούτους δʼ ἔασον, μὴ βαρυνθῶσιν κακῇὀσμῇ πρὸ τοῦ δέοντος· οὑπὶ νηὶ γὰρἅλις πόνος τούτοισι συνναίειν ἐμοί.Νεοπτόλεμοςἔσται τάδʼ· ἀλλʼ ἵστω τε καὐτὸς ἀντέχου.Φιλοκτήτηςθάρσει· τό τοι σύνηθες ὀρθώσει μʼ ἔθος.Νεοπτόλεμοςπαπαῖ· τί δῆτʼ ἂν δρῷμʼ ἐγὼ τοὐνθένδε γε;Φιλοκτήτηςτί δʼ ἔστιν, ὦ παῖ; ποῖ ποτʼ ἐξέβης λόγῳ;Νεοπτόλεμοςοὐκ οἶδʼ ὅποι χρὴ τἄπορον τρέπειν ἔπος.Φιλοκτήτηςἀπορεῖς δὲ τοῦ σύ; μὴ λέγʼ, ὦ τέκνον, τάδε.Νεοπτόλεμοςἀλλʼ ἐνθάδʼ ἤδη τοῦδε τοῦ πάθους κυρῶ.Φιλοκτήτηςοὐ δή σε δυσχέρεια τοῦ νοσήματοςἔπεισεν ὥστε μή μʼ ἄγειν ναύτην ἔτι;Νεοπτόλεμοςἅπαντα δυσχέρεια, τὴν αὑτοῦ φύσινὅταν λιπών τις δρᾷ τὰ μὴ προσεικότα.Φιλοκτήτηςἀλλʼ οὐδὲν ἔξω τοῦ φυτεύσαντος σύ γεδρᾷς οὐδὲ φωνεῖς, ἐσθλὸν ἄνδρʼ ἐπωφελῶν.Νεοπτόλεμοςαἰσχρὸς φανοῦμαι· τοῦτʼ ἀνιῶμαι πάλαι.Φιλοκτήτηςοὔκουν ἐν οἷς γε δρᾷς· ἐν οἷς δʼ αὐδᾷς ὀκνῶ.Νεοπτόλεμοςὦ Ζεῦ, τί δράσω; δεύτερον ληφθῶ κακός,κρύπτων θʼ ἃ μὴ δεῖ καὶ λέγων αἴσχιστʼ ἐπῶν;Φιλοκτήτηςἁνὴρ ὅδʼ, εἰ μὴ ʼγὼ κακὸς γνώμων ἔφυν,προδούς μʼ ἔοικε κἀκλιπὼν τὸν πλοῦν στελεῖν.Νεοπτόλεμοςλιπὼν μὲν οὐκ ἔγωγε· λυπηρῶς δὲ μὴπέμπω σε μᾶλλον, τοῦτʼ ἀνιῶμαι πάλαι.Φιλοκτήτηςτί ποτε λέγεις, ὦ τέκνον; ὡς οὐ μανθάνω.