οὐκ ὄντα, συγγενῆ δέ, προσπεσόντα πωςβωμῷ καθῆσθαι τῷ Ποσειδῶνος, παρʼ ᾧθύων ἔκυρον, ἡνίχʼ ὡρμώμην ἐγώ.Οἰδίπουςποδαπόν; τί προσχρῄζοντα τῷ θακήματι·Θησεύςοὐκ οἶδα πλὴν ἕν· σοῦ γάρ, ὡς λέγουσί μοι,βραχύν τινʼ αἰτεῖ μῦθον οὐκ ὄγκου πλέων.Οἰδίπουςποῖόν τινʼ; οὐ γὰρ ἥδʼ ἕδρα σμικροῦ λόγου.Θησεύςσοὶ φασὶν αὐτὸν ἐς λόγους ἐλθεῖν μόνοναἰτεῖν ἀπελθεῖν τʼ ἀσφαλῶς τῆς δεῦρʼ ὁδοῦ.Οἰδίπουςτίς δῆτʼ ἂν εἴη τήνδʼ ὁ προσθακῶν ἕδραν;Θησεύςὅρα κατʼ Ἄργος εἴ τις ὑμὶν ἐγγενὴςἔσθʼ, ὅστις ἄν σου τοῦτο προσχρῄζοι τυχεῖν.Οἰδίπουςὦ φίλτατε, σχὲς οὗπερ εἶ.Θησεύςτί δʼ ἔστι σοι;Οἰδίπουςμή μου δεηθῇς.Θησεύςπράγματος ποίου; λέγε.Οἰδίπουςἔξοιδʼ ἀκούων τῶνδʼ ὅς ἐσθʼ ὁ προστάτης.Θησεύςκαὶ τίς ποτʼ ἐστὶν ὅν γʼ ἐγὼ ψέξαιμί τι;Οἰδίπουςπαῖς οὑμός, ὦναξ, στυγνός, οὗ λόγων ἐγὼἄλγιστʼ ἂν ἀνδρῶν ἐξανασχοίμην κλύων.Θησεύςτί δʼ; οὐκ ἀκούειν ἔστι καὶ μὴ δρᾶν ἃ μὴχρῄζεις; τί σοι τοῦτʼ ἐστὶ λυπηρὸν κλύειν;Οἰδίπουςἔχθιστον, ὦναξ, φθέγμα τοῦθʼ ἥκει πατρί·καὶ μή μʼ ἀνάγκῃ προσβάλῃς τάδʼ εἰκαθεῖν.Θησεύςἀλλʼ εἰ τὸ θάκημʼ ἐξαναγκάζει, σκόπειμή σοι πρόνοιʼ ᾖ τοῦ θεοῦ φυλακτέα.Ἀντιγόνηπάτερ, πιθοῦ μοι, κεἰ νέα παραινέσω.τὸν ἄνδρʼ ἔασον τόνδε τῇ θʼ αὑτοῦ φρενὶχάριν παρασχεῖν τῷ θεῷ θʼ ἃ βούλεται,καὶ νῷν ὕπεικε τὸν κασίγνητον μολεῖν.