οὐ γάρ σε, θάρσει, πρὸς βίαν παρασπάσειγνώμης, ἃ μή σοι συμφέροντα λέξεται.λόγων δʼ ἀκοῦσαι τίς βλάβη; τά τοι κακῶςηὑρημένʼ ἔργα τῷ λόγῳ μηνύεται.ἔφυσας αὐτόν· ὥστε μηδὲ δρῶντά σετὰ τῶν κακίστων δυσσεβέστατʼ, ὦ πάτερ,θέμις σέ γʼ εἶναι κεῖνον ἀντιδρᾶν κακῶς.ἀλλʼ ἔασον· εἰσὶ χἀτέροις γοναὶ κακαὶκαὶ θυμὸς ὀξύς, ἀλλὰ νουθετούμενοιφίλων ἐπῳδαῖς ἐξεπᾴδονται φύσιν.σὺ δʼ εἰς ἐκεῖνα, μὴ τὰ νῦν, ἀποσκόπειπατρῷα καὶ μητρῷα πήμαθʼ ἅπαθες·κἂν κεῖνα λεύσσῃς, οἶδʼ ἐγώ, γνώσει κακοῦθυμοῦ τελευτὴν ὡς κακὴ προσγίγνεται.ἔχεις γὰρ οὐχὶ βαιὰ τἀνθυμήματα,τῶν σῶν ἀδέρκτων ὀμμάτων τητώμενος.ἀλλʼ ἡμὶν εἶκε· λιπαρεῖν γὰρ οὐ καλὸνδίκαια προσχρῄζουσιν, οὐδʼ αὐτὸν μὲν εὖπάσχειν, παθόντα δʼ οὐκ ἐπίστασθαι τίνειν.Οἰδίπουςτέκνον, βαρεῖαν ἡδονὴν νικᾶτέ μελέγοντες· ἔστω δʼ οὖν ὅπως ὑμῖν φίλον.μόνον, ξένʼ, εἴπερ κεῖνος ὧδʼ ἐλεύσεται,μηδεὶς κρατείτω τῆς ἐμῆς ψυχῆς ποτε.Θησεύςἅπαξ τὰ τοιαῦτʼ, οὐχὶ δὶς χρῄζω κλύειν,ὦ πρέσβυ. κομπεῖν δʼ οὐχὶ βούλομαι· σὺ δʼ ὢνσῶς ἴσθʼ, ἐάν περ κἀμέ τις σῴζῃ θεῶν.

Χορόςὅστις τοῦ πλέονος μέρους χρῄζει τοῦ μετρίου παρεὶςζώειν, σκαιοσύναν φυλάσσωνἐν ἐμοὶ κατάδηλος ἔσται.ἐπεὶ πολλὰ μὲν αἱ μακραὶ ἁμέραι κατέθεντο δὴ