τοιοῦτον οἷον οὐδὲ φωνῆσαί τινιἔξεσθʼ ἑταίρων, οὐδʼ ἀποστρέψαι πάλιν,ἀλλʼ ὄντʼ ἄναυδον τῇδε συγκῦρσαι τύχῃ.ὦ τοῦδʼ ὅμαιμοι παῖδες, ἀλλʼ ὑμεῖς, ἐπεὶτὰ σκληρὰ πατρὸς κλύετε ταῦτʼ ἀρωμένου,μή τοί με πρὸς θεῶν σφώ γʼ, ἐὰν αἱ τοῦδʼ ἀραὶπατρὸς τελῶνται καί τις ὑμῖν ἐς δόμουςνόστος γένηται, μή μʼ ἀτιμάσητέ γε,ἀλλʼ ἐν τάφοισι θέσθε κἀν κτερίσμασιν.καὶ σφῷν ὁ νῦν ἔπαινος, ὃν κομίζετοντοῦδʼ, ἀνδρὸς οἷς πονεῖτον, οὐκ ἐλάσσοναἔτʼ ἄλλον οἴσει τῆς ἐμῆς ὑπουργίας.ἈντιγόνηΠολύνεικες, ἱκετεύω σε πεισθῆναί τί μοι.Πολυνείκηςὦ φιλτάτη, τὸ ποῖον, Ἀντιγόνη; λέγε.Ἀντιγόνηστρέψαι στράτευμʼ ἐς Ἄργος ὡς τάχιστά γε,καὶ μὴ σέ τʼ αὐτὸν καὶ πόλιν διεργάσῃ.Πολυνείκηςἀλλʼ οὐχ οἷόν τε· πῶς γὰρ αὖθις ἂν πάλινστράτευμʼ ἄγοιμι ταὐτόν. εἰσάπαξ τρέσας;Ἀντιγόνητί δʼ αὖθις, ὦ παῖ, δεῖ σε θυμοῦσθαι; τί σοιπάτραν κατασκάψαντι κέρδος ἔρχεται;Πολυνείκηςαἰσχρὸν τὸ φεύγειν καὶ τὸ πρεσβεύοντʼ ἐμὲοὕτω γελᾶσθαι τοῦ κασιγνήτου πάρα.Ἀντιγόνηὁρᾷς τὰ τοῦδʼ οὖν ὡς ἐς ὀρθὸν ἐκφέρειμαντεύμαθʼ, ὃς σφῷν θάνατον ἐξ ἀμφοῖν θροεῖ;Πολυνείκηςχρῄζει γάρ· ἡμῖν δʼ οὐχὶ συγχωρητέα.Ἀντιγόνηοἴμοι τάλαινα· τίς δὲ τολμήσει κλύωντὰ τοῦδʼ ἕπεσθαι τἀνδρός, οἷʼ ἐθέσπισεν;Πολυνείκηςοὐκ ἀγγελοῦμεν φλαῦρʼ· ἐπεὶ στρατηλάτουχρηστοῦ τὰ κρείσσω μηδὲ τἀνδεᾶ λέγειν.Ἀντιγόνηοὕτως ἄρʼ, ὦ παῖ, ταῦτά σοι δεδογμένα;