βροντὴ πρὸς Ἅιδην· ἀλλὰ πέμψαθʼ ὡς τάχος.
Χορόςμέγας, ἴδε, μάλʼ ὅδʼ ἐρείπεταικτύπος ἄφατος διόβολος· ἐς δʼ ἄκρανδεῖμʼ ὑπῆλθε κρατὸς φόβαν.ἔπτηξα θυμόν· οὐρανία γὰρ ἀστραπὴ φλέγει πάλιν.τί μὰν ἀφήσει τέλος; δέδοικα δʼ· οὐ γὰρ ἅλιονἀφορμᾷ ποτʼ, οὐκ ἄνευ ξυμφορᾶς.ὦ μέγας αἰθήρ, ὦ Ζεῦ.Οἰδίπουςὦ παῖδες, ἥκει τῷδʼ ἐπʼ ἀνδρὶ θέσφατοςβίου τελευτὴ κοὐκέτʼ ἔστʼ ἀποστροφή.Ἀντιγόνηπῶς οἶσθα; τῷ δὲ τοῦτο συμβαλὼν ἔχεις;Οἰδίπουςκαλῶς κάτοιδʼ· ἀλλʼ ὡς τάχιστά μοι μολὼνἄνακτα χώρας τῆσδέ τις πορευσάτω.
Χορόςἔα ἔα, ἰδοὺ μάλʼ αὖθις ἀμφίσταται διαπρύσιος ὄτοβος.ἵλαος, ὦ δαίμων, ἵλαος εἴ τι γᾷματέρι τυγχάνεις ἀφεγγὲς φέρων.ἐναισίου δὲ σοῦ τύχοιμι, μηδʼ ἄλαστον ἄνδρʼ ἰδὼνἀκερδῆ χάριν μετάσχοιμί πως. Ζεῦ ἄνα σοὶ φωνῶ.Οἰδίπουςἆρʼ ἐγγὺς ἁνήρ; ἆρʼ ἔτʼ ἐμψύχου, τέκνα,κιχήσεταί μου καὶ κατορθοῦντος φρένα;Ἀντιγόνητί δʼ ἂν θέλοις τὸ πιστὸν ἐμφῦναι φρενί;Οἰδίπουςἀνθʼ ὧν ἔπασχον εὖ, τελεσφόρον χάρινδοῦναί σφιν, ἥνπερ τυγχάνων ὑπεσχόμην.
Χορόςἰὼ ἰὼ παῖ, βᾶθι βᾶθʼ, εἴτʼ ἄκρα,περὶ γύαλʼ ἐναλίῳ Ποσειδωνίῳ θεῷ, τυγχάνειςβούθυτον ἑστίαν ἁγίζων, ἱκοῦ.ὁ γὰρ ξένος σε καὶ πόλισμα καὶ φίλους ἐπαξιοῖδικαίαν χάριν παρασχεῖν παθών.σπεῦσον ἄϊσσʼ, ὦναξ.