ξένον ἐξανύσαιμόρῳ τὰν παγκευθῆ κάτωνεκρῶν πλάκα καὶ Στύγιον δόμον.πολλῶν γὰρ ἂν καὶ μάτανπημάτων ἱκνουμένωνπάλιν σφε δαίμων δίκαιος αὔξοι.

Χορόςὦ χθόνιαι θεαὶ σῶμά τʼ ἀνικάτουθηρός, ὃν ἐν πύλαισιταῖσι πολυξένοιςεὐνᾶσθαι κνυζεῖσθαί τʼ ἐξ ἄντρωνἀδάματον φύλακα παρʼ Ἁίδᾳλόγος αἰὲν ἔχει·τόν, ὦ Γᾶς παῖ καὶ Ταρτάρου,κατεύχομαι ἐν καθαρῷ βῆναιὁρμωμένῳ νερτέραςτῷ ξένῳ νεκρῶν πλάκας·σέ τοι κικλήσκω τὸν αἰένυπνον.

Ἄγγελοςἄνδρες πολῖται, ξυντομωτάτως, μὲν ἂντύχοιμι λέξας Οἰδίπουν ὀλωλότα·ἃ δʼ ἦν τὰ πραχθέντʼ, οὔθʼ ὁ μῦθος ἐν βραχεῖφράσαι πάρεστιν οὔτε τἄργʼ ὅσʼ ἦν ἐκεῖ.Χορόςὄλωλε γὰρ δύστηνος;Ἄγγελοςὡς λελοιπότακεῖνον τὸν ἀεὶ βίοτον ἐξεπίστασο.Χορόςπῶς; ἆρα θείᾳ κἀπόνῳ τάλας τύχῃ;Ἄγγελοςταῦτʼ ἐστὶν ἤδη κἀποθαυμάσαι πρέπον.ὡς μὲν γὰρ ἐνθένδʼ εἷρπε, καὶ σύ που παρὼνἔξοισθʼ, ὑφηγητῆρος οὐδενὸς φίλων,ἀλλʼ αὐτὸς ἡμῖν πᾶσιν ἐξηγούμενος.ἐπεὶ δʼ ἀφῖκτο τὸν καταρράκτην ὀδὸν