ὅμαιμον· αὐδῇ δʼ αὐτίκʼ ἔξεστιν μαθεῖν.Ἰσμήνηὦ δισσὰ πατρὸς καὶ κασιγνήτης ἐμοὶἥδιστα προσφωνήμαθʼ, ὡς ὑμᾶς μόλιςεὑροῦσα λύπῃ δεύτερον μόλις βλέπω.Οἰδίπουςὦ τέκνον, ἥκεις;Ἰσμήνηὦ πάτερ δύσμοιρʼ ὁρᾶν.Οἰδίπουςτέκνον, πέφηνας;Ἰσμήνηοὐκ ἄνευ μόχθου γέ μοι.Οἰδίπουςπρόσψαυσον, ὦ παῖ.Ἰσμήνηθιγγάνω δυοῖν ὁμοῦ.Οἰδίπουςὦ σπέρμʼ ὅμαιμον.Ἰσμήνηὦ δυσάθλιαι τροφαί.Οἰδίπουςἦ τῆσδε κἀμοῦ;Ἰσμήνηδυσμόρου τʼ ἐμοῦ τρίτης.Οἰδίπουςτέκνον, τί δʼ ἦλθες;Ἰσμήνησῇ, πάτερ, προμηθίᾳ.Οἰδίπουςπότερα πόθοισι;Ἰσμήνηκαὶ λόγων γʼ αὐτάγγελος,ξὺν ᾧπερ εἶχον οἰκετῶν πιστῷ μόνῳ.Οἰδίπουςοἱ δʼ αὐθόμαιμοι ποῦ νεανίαι πονεῖν;Ἰσμήνηεἴσʼ οὗπέρ εἰσι· δεινὰ τἀν κείνοις τανῦν.Οἰδίπουςὦ πάντʼ ἐκείνω τοῖς ἐν Αἰγύπτῳ νόμοιςφύσιν κατεικασθέντε καὶ βίου τροφάς·ἐκεῖ γὰρ οἱ μὲν ἄρσενες κατὰ στέγαςθακοῦσιν ἱστουργοῦντες, αἱ δὲ σύννομοιτἄξω βίου τροφεῖα πορσύνουσʼ ἀεί.σφῷν δʼ, ὦ τέκνʼ, οὓς μὲν εἰκὸς ἦν πονεῖν τάδε,κατʼ οἶκον οἰκουροῦσιν ὥστε παρθένοι,σφὼ δʼ ἀντʼ ἐκείνων τἀμὰ δυστήνου κακὰὑπερπονεῖτον. ἡ μὲν ἐξ ὅτου νέας