ἀποστερίσκει, κἀξελήλακεν πάτρας.ὁ δʼ, ὡς καθʼ ἡμᾶς ἔσθʼ ὁ πληθύων λόγος,τὸ κοῖλον Ἄργος βὰς φυγὰς προσλαμβάνεικῆδός τε καινὸν καὶ ξυνασπιστὰς φίλουςὡς αὐτίκʼ Ἄργος ἢ τὸ Καδμείων πέδοντιμῇ καθέξον ἢ πρὸς οὐρανὸν βιβῶν.ταῦτʼ οὐκ ἀριθμός ἐστιν, ὦ πάτερ, λόγων,ἀλλʼ ἔργα δεινά· τοὺς δὲ σοὺς ὅπου θεοὶπόνους κατοικτιοῦσιν οὐκ ἔχω μαθεῖν.Οἰδίπουςἤδη γὰρ ἔσχες ἐλπίδʼ ὡς ἐμοῦ θεοὺςὤραν τινʼ ἕξειν, ὥστε σωθῆναί ποτε;Ἰσμήνηἔγωγε τοῖς νὺν γʼ, ὦ πάτερ, μαντεύμασιν.Οἰδίπουςποίοισι τούτοις; τί δὲ τεθέσπισται, τέκνον;Ἰσμήνησὲ τοῖς ἐκεῖ ζητητὸν ἀνθρώποις ποτὲθανόντʼ ἔσεσθαι ζῶντά τʼ εὐσοίας χάριν.Οἰδίπουςτίς δʼ ἂν τοιοῦδʼ ὑπʼ ἀνδρὸς εὖ πράξειεν ἄν;Ἰσμήνηἐν σοὶ τὰ κείνων φασὶ γίγνεσθαι κράτη.Οἰδίπουςὅτʼ οὐκέτʼ εἰμί, τηνικαῦτʼ ἄρʼ εἴμʼ ἀνήρ;Ἰσμήνηνῦν γὰρ θεοί σʼ ὀρθοῦσι, πρόσθε δʼ ὤλλυσαν.Οἰδίπουςγέροντα δʼ ὀρθοῦν φλαῦρον ὃς νέος πέσῃ.Ἰσμήνηκαὶ μὴν Κρέοντά γʼ ἴσθι σοι τούτων χάρινἥξοντα βαιοῦ κοὐχὶ μυρίου χρόνου.Οἰδίπουςὅπως τί δράσῃ, θύγατερ; ἑρμήνευέ μοι.Ἰσμήνηὥς σʼ ἄγχι γῆς στήσωσι Καδμείας, ὅπωςκρατῶσι μὲν σοῦ, γῆς δὲ μὴ ʼμβαίνῃς ὅρων.Οἰδίπουςἡ δʼ ὠφέλησις τίς θύρασι κειμένου;Ἰσμήνηκείνοις ὁ τύμβος δυστυχῶν ὁ σὸς βαρύς.Οἰδίπουςκἄνευ θεοῦ τις τοῦτό γʼ ἂν γνώμῃ μάθοι.Ἰσμήνητούτου χάριν τοίνυν σε προσθέσθαι πέλαςχώρας θέλουσι, μηδʼ ἵνʼ ἂν σαυτοῦ κρατοῖς.