ἥκεις ἔμʼ ἄξων, οὐχʼ ἵνʼ ἐς δόμους ἄγῃς,ἀλλʼ ὡς πάραυλον οἰκίσῃς, πόλις δέ σοικακῶν ἄνατος τῆσδʼ ἀπαλλαχθῇ χθονός.οὐκ ἔστι σοι ταῦτʼ, ἀλλά σοι τάδʼ ἔστʼ, ἐκεῖχώρας ἀλάστωρ οὑμὸς ἐνναίων ἀεί·ἔστιν δὲ παισὶ τοῖς ἐμοῖσι τῆς ἐμῆςχθονὸς λαχεῖν τοσοῦτον, ἐνθανεῖν μόνον.ἆρʼ οὐκ ἄμεινον ἢ σὺ τἀν Θήβαις φρονῶ;πολλῷ γʼ, ὅσῳπερ κἀκ σαφεστέρων κλύω,Φοίβου τε καὐτοῦ Ζηνός, ὃς κείνου πατήρ.τὸ σὸν δʼ ἀφῖκται δεῦρʼ ὑπόβλητον στόμα,πολλὴν ἔχον στόμωσιν· ἐν δὲ τῷ λέγεινκάκʼ ἂν λάβοις τὰ πλείονʼ ἢ σωτήρια.ἀλλʼ οἶδα γάρ σε ταῦτα μὴ πείθων, ἴθι·ἡμᾶς δʼ ἔα ζῆν ἐνθάδʼ· οὐ γὰρ ἂν κακῶςοὐδʼ ὧδʼ ἔχοντες ζῷμεν, εἰ τερποίμεθα.Κρέωνπότερα νομίζεις δυστυχεῖν ἔμʼ ἐς τὰ σά,ἤ σʼ εἰς τὰ σαυτοῦ μᾶλλον, ἐνἐς τῷ νῦν λόγῳ;Οἰδίπουςἐμοὶ μέν ἐσθʼ ἥδιστον, εἰ σὺ μήτʼ ἐμὲπείθειν οἷός τʼ εἶ μήτε τούσδε τοὺς πέλας.Κρέωνὦ δύσμορʼ, οὐδὲ τῷ χρόνῳ φύσας φανεῖφρένας ποτʼ ἀλλὰ λῦμα τῷ γήρᾳ τρέφει;Οἰδίπουςγλώσσῃ σὺ δεινός· ἄνδρα δʼ οὐδένʼ οἶδʼ ἐγὼδίκαιον ὅστις ἐξ ἅπαντος εὖ λέγει.Κρέωνχωρὶς τό τʼ εἰπεῖν πολλὰ καὶ τὰ καίρια.Οἰδίπουςὡς δὴ σὺ βραχέα, ταῦτα δʼ ἐν καιρῷ λέγεις.Κρέωνοὐ δῆθʼ ὅτῳ γε νοῦς ἴσος καὶ σοὶ πάρα.Οἰδίπουςἄπελθʼ, ἐρῶ γὰρ καὶ πρὸ τῶνδε, μηδέ μεφύλασσʼ ἐφορμῶν ἔνθα χρὴ ναίειν ἐμέ.Κρέωνμαρτύρομαι τούσδʼ, οὐ σέ· πρὸς δὲ τοὺς φίλους