ξυνόντες ηὑρέθησαν ἀνόσιοι τέκνων.τοιοῦτον αὐτοῖς Ἄρεος εὔβουλον πάγονἐγὼ ξυνῄδη χθόνιον ὄνθʼ, ὃς οὐκ ἐᾷτοιούσδʼ ἀλήτας τῇδʼ ὁμοῦ ναίειν πόλει·ᾧ πίστιν ἴσχων τήνδʼ ἐχειρούμην ἄγραν.καὶ ταῦτʼ ἂν οὐκ ἔπρασσον, εἰ μή μοι πικρὰςαὐτῷ τʼ ἀρὰς ἠρᾶτο καὶ τὠμῷ γένει·ἀνθʼ ὧν πεπονθὼς ἠξίουν τάδʼ ἀντιδρᾶν.θυμοῦ γὰρ οὐδὲν γῆράς ἐστιν ἄλλο πλὴνθανεῖν· θανόντων δʼ οὐδὲν ἄλγος ἅπτεται.πρὸς ταῦτα πράξεις οἷον ἂν θέλῃς· ἐπεὶἐρημία με, κεἰ δίκαιʼ, ὅμως λέγω,σμικρὸν τίθησι· πρὸς δὲ τὰς πράξεις ὅμως,καὶ τηλικόσδʼ ὤν, ἀντιδρᾶν πειράσομαι.Οἰδίπουςὦ λῆμʼ ἀναιδές, τοῦ καθυβρίζειν δοκεῖς,πότερον ἐμοῦ γέροντος ἢ σαυτοῦ, τόδε;ὅστις φόνους μοι καὶ γάμους καὶ συμφορὰςτοῦ σοῦ διῆκας στόματος, ἃς ἐγὼ τάλαςἤνεγκον ἄκων· θεοῖς γὰρ ἦν οὕτω φίλον,τάχʼ ἄν τι μηνίουσιν εἰς γένος πάλαι.ἐπεὶ καθʼ αὑτόν γʼ οὐκ ἂν ἐξεύροις ἐμοὶἁμαρτίας ὄνειδος οὐδέν, ἀνθʼ ὅτουτάδʼ εἰς ἐμαυτὸν τοὺς ἐμούς θʼ ἡμάρτανον.ἐπεὶ δίδαξον, εἴ τι θέσφατον πατρὶχρησμοῖσιν ἱκνεῖθʼ ὥστε πρὸς παίδων θανεῖν,πῶς ἂν δικαίως τοῦτʼ ὀνειδίζοις ἐμοί,ὃς οὔτε βλάστας πω γενεθλίους πατρός,οὐ μητρὸς εἶχον, ἀλλʼ ἀγέννητος τότʼ ἦ;εἰ δʼ αὖ φανεὶς δύστηνος, ὡς ἐγὼ ʼφάνην,ἐς χεῖρας ἦλθον πατρὶ καὶ κατέκτανον,