καὶ δύο Πευκεΐδας, Περιμήδεά τε Δρύαλόν τε,ἀργύρεοι, χρυσέας ἐλάτας ἐν χερσὶν ἔχοντες.καί τε συναΐγδην ὡς εἰ ζωοί περ ἐόντεςἔγχεσιν ἠδʼ ἐλάτῃς αὐτοσχεδὸν ὠριγνῶντο.ἐν δʼ Ἄρεος βλοσυροῖο ποδώκεες ἕστασαν ἵπποιχρύσεοι, ἐν δὲ καὶ αὐτὸς ἐναρσφόρος οὔλιος Ἄρηςαἰχμὴν ἐν χείρεσσιν ἔχων, πρυλέεσσι κελεύων,αἵματι φοινικόεις, ὡς εἰ ζωοὺς ἐναρίζωνδίφρου ἐπεμβεβαώς· παρὰ δὲ Δεῖμός τε Φόβος τεἕστασαν ἱέμενοι πόλεμον καταδύμεναι ἀνδρῶν.ἐν δὲ Διὸς θυγάτηρ ἀγελείη Τριτογένεια,τῇ ἰκέλη ὡς εἴ τε μάχην ἐθέλουσα κορύσσειν,ἔγχος ἔχουσʼ ἐν χερσὶν ἰδὲ χρυσέην τρυφάλειαναἰγίδα τʼ ἀμφʼ ὤμοις· ἐπὶ δʼ ᾤχετο φύλοπιν αἰνήν.ἐν δʼ ἦν ἀθανάτων ἱερὸς χορός· ἐν δʼ ἄρα μέσσῳἱμερόεν κιθάριζε Διὸς καὶ Λητοῦς υἱὸςχρυσείῃ φόρμιγγι· θεῶν δʼ ἕδος ἁγνὸς Ὄλυμπος·
ἐν δʼ ἀγορή, περὶ δʼ ὄλβος ἀπείριτος ἐστεφάνωτοἀθανάτων ἐν ἀγῶνι· θεαὶ δʼ ἐξῆρχον ἀοιδῆςΜοῦσαι Πιερίδες, λιγὺ μελπομένῃς ἐικυῖαι.ἐν δὲ λιμὴν ἐύορμος ἀμαιμακέτοιο θαλάσσηςκυκλοτερὴς ἐτέτυκτο πανέφθου κασσιτέροιοκλυζομένῳ ἴκελος· πολλοί γε μὲν ἂμ μέσον αὐτοῦ
δελφῖνες τῇ καὶ τῇ ἐθύνεον ἰχθυάοντεςνηχομένοις ἴκελοι· δοιὼ δʼ ἀναφυσιόωντεςἀργύρεοι δελφῖνες ἐθοινῶντʼ ἔλλοπας ἰχθῦς.τῶν δʼ ὕπο χάλκειοι τρέον ἰχθύες· αὐτὰρ ἐπʼ ἀκταῖςἧστο ἀνὴρ ἁλιεὺς δεδοκημένος· εἶχε δὲ χερσὶνἰχθύσιν ἀμφίβληστρον ἀπορρίψοντι ἐοικώς.ἐν δʼ ἦν ἠυκόμου Δανάης τέκος, ἱππότα Περσεύς,